Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#174882
trident1971 έγραψε:
dimviii έγραψε:η πλακα ειναι οτι οταν συζηταμε με κανα φιλο-πελατη και του λεω οτι την επομενη εβδομαδα θα παω Κρητη,Χιο,Λευκαδα κλπ ολοι λενε ''αρε τυχερακια''


Ο περισσοτερος κοσμος λιωνει παντελονια, δεν μπορει να καταλαβει οτι οι πωλητες λιωνουν παπουτσια.


Ένας πωλητής με την τσάντα του στο δρόμο μπορεί να είναι και να γίνει τα πάντα αν το θέλει και το πιστεύει και ισχύει το ρητό όποιος γυρίζει μυρίζει.

Όλοι πωλητές του εαυτού μας είμαστε απλά κάποιοι το έχουν συνειδητοποιήσει και κάποιοι άλλοι όχι και γιαυτό παιδεύονται.
Άβαταρ μέλους
By KiloMeater
#174888
REALZEUS έγραψε:
Δεν είναι έτσι. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη και σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά δουλεύω για να ζω, δεν ζω για να δουλεύω. Η πραγματική ζωή είναι εκτός δουλειάς.


Μεγαλη κουβεντα. Θα προσπαθήσω να μην γενικευσω γιατι με τον καιρό εχω αντιληφθει οτι η οπτική μου στα εργασιακά δεν ειναι πολύ συνθισμένη . Για μενα δεν υπάρχει διαχωρισμός εργασίας με την υπόλοιπη ζωή . Εδωσα ενα νουμερο παραπάνω (65) αλλα αν προσπαθουσα να δώσω ενα νούμερο για το πόσες ώρες δε δουλεύω θα δυσκολευόμουνα περισσότερο. Μου ειναι εξαιρετικά συχνό και συνηθισμένο να πέσω για ύπνο και να σκέφτομαι για ωρα κατι σχετικό με τη δουλειά, να ξυπνήσω 4 το πρωί και αν κάτσω 3 ωρες να δουλέψω κάτι που σκέφτηκα και θελω να το τελειωσω πριν να παω στο γραφείο και να ξεκινήσει το κανονικό πρόγραμμα της ημέρας, να παω για φαγητο και να τρεχουνε παραλληλα θρεντς στο μυαλο μου για το πως μπορω να φτιαξω το χ ψ.
Δεν ξερω πως και πότε κερδίζεις τον τίτλο του γουορκαχολικ ουτε αν με αφορα, αλλα βρισκω τη δουλειά μου πνευματικά εξαιρετικά αναζωογοννητική . Πολλά απο αυτά που κάνω θα τα έκανα τζάμπα ετσι για την πρόκληση, αμα συνυπολογίσω και τα πρακτικά της εργασίας μου για τα οποία είμαι ευγνομων η καταληξη ειναι προφανης.
Σχετικα με τα της οικογενειας, πιστευω κραταω μια ισορροπια. Οκ η γυναικα μου με τα χρονια με εχει μαθει, παντα ετσι ημουνα με τα θεματα δουλειας, μπορει να δινω λιγο χρονο παραπανω αλλα ξερει και οτι βαζω ορια για αυτους και μονο. Πχ αμα κατεβουνε ελλαδα και ειμαι μονος μπορω να παω νον στοπ για 24ωρα με 4-5 ωρες διαλλειμα υπνου μονο.
Τελος παντων θελω να δωσω μια οπτικη οτι αμα ξεπερασεις το μετρημα ωρων στην εργασια και δεν το βλεπεις ως αναγκαστικο, το 65 η και παραπανω ειναι πολυ ευκολότερο απο οτι ακουγεται.
Βεβαια εχει να κανει και με το ειδος τη εργασιας σίγουρα, δεν ειναι παντου εφικτό. απο την αλλη φανταζομαι αν εισαι επαγγελματιας καλλιτεχνης πχ η κατι αντιστοιχο, και σε ρωταγαν ποσες ωρες δουλευεις την εβδομαδα, οτι λιγοτερο απο 100 θα μου εκανε εντυπωση (αρνητικη).
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#174889
Spartan έγραψε:
Αυτό που περιγράφεις όμως γίνεται σε μόνιμη βάση....? Το ρωτάω γιατί συνεργάζομαι με πολλούς πωλητές-αντιπροσώπους (παλιότερα πολύ περισσότερους), που "αλωνίζουν" όλη την Ελλάδα ή συγκεκριμένες περιοχές, όμως αυτό συμβαίνει για κάποιους 4 φορές το χρόνο, για κάποιους άλλους 2 κλπ. Διαρκεί η όλη διαδικασία κάποιες εβδομάδες (4-8 πχ το χρόνο συνολικά), αλλά ο υπόλοιπος χρόνος τους δεν έχει αυτό το "τρέξιμο". Βέβαια εξαρτάται και το αντικείμενο εργασίας....

ναι διαρκει ολο το χρονο ετσι,με εξαιρεση τις καλοκαιρινες διακοπες των 2-3 εβδομαδων,και αλλες 3 εβδομαδες κατα την διαρκεια των Χριστουγεννων μεχρι και Φωτων+ εβδομαδα του Πασχα.
Ετσι οπως το περιγραφεις ειναι ο γαμπρος μου,αλλα ασχολειτε με ενδυση.

Spartan έγραψε:'Οσο για τα ταξίδια, έχουν και τα καλά τους πάντως. Εκτός του οτι γνωρίζω άτομα που κατα δήλωσή τους τουλάχιστον, δεν θα εργαζόταν ποτέ σε "κλειστό χώρο" μόνιμα και γουστάρουν τρελά όταν ταξιδεύουν, τις προάλλες μου έλεγε συνεργάτης μου για το 3ημερο ταξίδι που ετοίμαζε στη Ρόδο, σε ξενοδοχείο με τρελές παροχές, αλλά με τιμές "αστείες" λόγω σαιζόν. Κάτι είναι κι αυτό!


Κοιτα και εγω εαν μου πεις να εργασθω σε κλειστο χωρο σε μονιμη βαση,δεν ξερω εαν θα ανταπεξελθω, και πως ,μετα απο τοσα χρονια εξω στο δρομο.Ειδικα εαν εχεις κανα ξερολα πανω απο το κεφαλι σου.
Τα δικα μου ταξιδια δεν εχουν κανενα τυχερο ή καλο παντως.Ειναι τοσο πιεσμενα απο θεμα χρονου και αριθμου επισκεψεων πελατων,που ο λιγοστος χρονος που μενει τις Δευτερες και Τεταρτες το απογευμα,θελεις να ισιωσεις το κορμι σου στο κρεβατι του ξενοδοχειου,μετα απο τοσες ωρες δουλειας.

Δεν παραπονιεμαι,ουτε ειπα οτι το κανω με το ζορι,αυτη ειναι η δουλεια μου.Εχει και τα καλα της.Δεν εχεις αμεσα κανεναν πανω απο το κεφαλι σου,σε αφηνει να αυτοσχεδιαζεις εντος ορισμενων πλαισιων παντα, εαν θελεις να κατσεις για τον χ λογο θα κατσεις για χ ωρες,ή να κανεις μια δικη σου δουλεια χωρις να παρεις αδεια απο κανενα.
Αυτο απαιτει μεγαλη αυτοσυγκρατηση ομως,πρεπει να εισαι τυπος που κοντρολαρει τον εαυτο του,ακομα και οταν οι γνωστοι φιλοι σου πωλητες που συναντηθηκες στο Αγρινιο :shifty: εχουν κλεισει μπουζουκια ή ποτακι με κατι πωλητριες απο την Λορεαλ πχ.
Ε αυτο δεν ειναι ευκολο,οταν εισαι 300-500 χλμ απο το σπιτι σου,και δεν θα μαθει κανεις τιποτα.Και αν κρινω απο αυτα που βλεπω οχι απλα δεν ειναι ευκολο,αλλα ειναι πολυ δυσκολο.
Απο την αλλη ειναι δουλεια που βαθμολογησε σε καθημερινη βαση,τοσο απο πωλησεις οσο και απο εισπραξεις.Αυτο σε καποιες φασεις ειναι καλο και δουλευει υπερ σου,αλλα σε περιοδους αναδουλειας μπορει να γυρισει και αρνητικα,ενω εσυ δουλευεις και προσπαθεις πολυ παραπανω.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#174901
KiloMeater έγραψε:Σχετικα με τα της οικογενειας, πιστευω κραταω μια ισορροπια. Οκ η γυναικα μου με τα χρονια με εχει μαθει, παντα ετσι ημουνα με τα θεματα δουλειας, μπορει να δινω λιγο χρονο παραπανω αλλα ξερει και οτι βαζω ορια για αυτους και μονο.


Καταλαβαίνω πως κάνεις κάτι που σ' αρέσει, ένα μόνο θέλω να σου πω...

Ο πατέρας μου ήταν αντίστοιχης νοοτροπίας (και συνεχίζει να είναι στα 66... δουλεύει τουλάχιστον 8ωρο 5νθήμερο, συχνά παραπάνω... πιστεύω πως αν σταματήσει να δουλεύει θα πεθάνει μέσα σε 1-2 χρόνια...). Δούλευε σε 2 δουλειές (καμιά φορά και σε 3) και τα Σάββατα μέχρι το απόγευμα και Κυριακές τη μισή μέρα έλειπε στο εξοχικό. Ε... ουσιαστικά μεγάλωσα με πατέρα σχεδόν απών... Δεν το έκανε για κακό, για καλό το έκανε (έκανε ότι καλύτερο πίστευε και μπορούσε προφανώς), απλά για εμάς (εμένα και τον αδερφό μου) δεν ήταν καλό και δεν θέλω να το κάνω στα παιδιά μου. Δεν θα είχα πρόβλημα να κάνω τρελά ωράρια (πχ περνάνε σκέψεις για να στήσω κάτι δικό μου, αρχικά ως δεύτερη δουλειά), αλλά μόνο για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα (πχ 2-3-4 χρόνια). Δεν θέλω να γίνουν τα παιδιά μου 18-20 και να μην τα γνωρίζω...

Δεν σε κατακρίνω προφανώς, ο καθένας κάνει τις επιλογές του και δεν μπορώ να κατακρίνω κανέναν για τέτοιους είδους επιλογές, απλά γράφω τι πιστεύω... :) Και νομίζω ότι αυτή η παράμετρος είναι κάτι που θα πρέπει να σκεφτείς... :)
Άβαταρ μέλους
By trident1971
#174906
REALZEUS έγραψε:
trident1971 έγραψε:Breaking news:
Με χαρα πληροφορω τους απανταχου "πωωωω, πως μπορεις" οτι οι ανθρωποι ειναι πολυ ευπροσαρμοστα οντα και μπορουν να τα καταφερνουν σε ποικιλες καταστασεις και ωραρια, χωρις να "κουραζονται" ή να "μη μπορουν".


Δεν είναι έτσι. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη και σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά δουλεύω για να ζω, δεν ζω για να δουλεύω. Η πραγματική ζωή είναι εκτός δουλειάς.


Κανε ενα κοπο και ξαναδιαβασε τη σελιδα πριν το σχολιο μου και θα καταλαβεις τι θελω να πω. Καμμια σχεση με αυτο που λες.
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#174909
KiloMeater έγραψε:
REALZEUS έγραψε:
Δεν είναι έτσι. Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη και σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά δουλεύω για να ζω, δεν ζω για να δουλεύω. Η πραγματική ζωή είναι εκτός δουλειάς.


Μεγαλη κουβεντα. Θα προσπαθήσω να μην γενικευσω γιατι με τον καιρό εχω αντιληφθει οτι η οπτική μου στα εργασιακά δεν ειναι πολύ συνθισμένη . Για μενα δεν υπάρχει διαχωρισμός εργασίας με την υπόλοιπη ζωή . Εδωσα ενα νουμερο παραπάνω (65) αλλα αν προσπαθουσα να δώσω ενα νούμερο για το πόσες ώρες δε δουλεύω θα δυσκολευόμουνα περισσότερο. Μου ειναι εξαιρετικά συχνό και συνηθισμένο να πέσω για ύπνο και να σκέφτομαι για ωρα κατι σχετικό με τη δουλειά, να ξυπνήσω 4 το πρωί και αν κάτσω 3 ωρες να δουλέψω κάτι που σκέφτηκα και θελω να το τελειωσω πριν να παω στο γραφείο και να ξεκινήσει το κανονικό πρόγραμμα της ημέρας, να παω για φαγητο και να τρεχουνε παραλληλα θρεντς στο μυαλο μου για το πως μπορω να φτιαξω το χ ψ.
Δεν ξερω πως και πότε κερδίζεις τον τίτλο του γουορκαχολικ ουτε αν με αφορα, αλλα βρισκω τη δουλειά μου πνευματικά εξαιρετικά αναζωογοννητική . Πολλά απο αυτά που κάνω θα τα έκανα τζάμπα ετσι για την πρόκληση, αμα συνυπολογίσω και τα πρακτικά της εργασίας μου για τα οποία είμαι ευγνομων η καταληξη ειναι προφανης.
Σχετικα με τα της οικογενειας, πιστευω κραταω μια ισορροπια. Οκ η γυναικα μου με τα χρονια με εχει μαθει, παντα ετσι ημουνα με τα θεματα δουλειας, μπορει να δινω λιγο χρονο παραπανω αλλα ξερει και οτι βαζω ορια για αυτους και μονο. Πχ αμα κατεβουνε ελλαδα και ειμαι μονος μπορω να παω νον στοπ για 24ωρα με 4-5 ωρες διαλλειμα υπνου μονο.
Τελος παντων θελω να δωσω μια οπτικη οτι αμα ξεπερασεις το μετρημα ωρων στην εργασια και δεν το βλεπεις ως αναγκαστικο, το 65 η και παραπανω ειναι πολυ ευκολότερο απο οτι ακουγεται.
Βεβαια εχει να κανει και με το ειδος τη εργασιας σίγουρα, δεν ειναι παντου εφικτό. απο την αλλη φανταζομαι αν εισαι επαγγελματιας καλλιτεχνης πχ η κατι αντιστοιχο, και σε ρωταγαν ποσες ωρες δουλευεις την εβδομαδα, οτι λιγοτερο απο 100 θα μου εκανε εντυπωση (αρνητικη).


Καταλαβαίνω αυτά που λες. Καταλαβαίνω επίσης ότι αγαπάς τη δουλειά σου. Ο περισσότερος κόσμος όμως απλά κάνει κάτι για να βιοποριστεί, δεν είναι ερωτευμένος με αυτό. Ακόμα και ερωτευμένος όμως να είσαι, θα πρέπει να θέσεις προτεραιότητες. Τι είναι πιο σημαντικό; Η δουλειά ή η οικογένεια/προσωπική ζωή κλπ;

@ trident1971: Will do so. :s_yes
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#174915 Λίγοι είναι σε θέση να έχουν τη τύχη να κάνουν το χόμπι τους (όποιο και αν είναι αυτό) δουλειά

Οι περισσότεροι άνθρωποι αν είχαν την επιλογή θα προτιμούσαν να μη δουλεύουν, αλλά όπως είναι δομημένη η κοινωνία και η οικονομία κάτι τέτοιο δε γίνεται, από τη πολυπλοκότητα των δύο παραπάνω προκύπτουν ένα σωρό ανάγκες και επαγγέλματα που ακόμα και αν αυτά είναι ξένα προς τη φύση του ανθρώπου τον αναγκάζουν να εργαστεί.

Παρόλα αυτά η δουλειά μπορεί να γίνει ευχάριστη και ενδεχομένως να σου δώσει και μια αίσθηση ικανοποίησης ή του ότι κάνεις κάτι το σημαντικό που θα σε ανεβάσει ψυχολογικά, αλλά αυτό προϋποθέτει πολλά πράγματα να συμβαίνουν μαζί (ευχάριστο περιβάλλον, απολαβές, εξέλιξη και ένα σωρό άλλα) τα οποία δυστυχώς είναι δύσκολο να συνυπάρχουν ταυτόχρονα.

Βέβαια υπάρχουν απλά και οι άνθρωποι που τους αρέσει να εργάζονται, ασχέτως της δουλειάς, όπως υπάρχουν και πιστοί ή αφοσιωμένοι άνθρωποι, όπως υπάρχουν και άνθρωποι (ολόκληροι λαοί σχεδόν) που δε θέλουν να κάνουν το παραμικρό.

Οι περισσότεροι όμως απλά θα κάνουν μια δουλειά για να βιοποριστούν όπως σωστά είπε ο Αλέξανδρος.
Αυτό δεν είναι κακό και πολλοί κατά τη διάρκεια της καριέρας τους πάρα πολλοί θα προσαρμοστούν και θα την αγαπήσουν, σε σημείο που δε θα σκέφτονται τη ζωή τους χωρίς δουλειά ακόμα και αν έχουν λυμένο το οικονομικό.

Παρόλα αυτά όμως η δουλειά απλά σε πεθαίνει, αυτή είναι η αλήθεια, το ότι είναι απαραίτητη δε σημαίνει ότι είναι και κάτι που θα εκθειάσουμε κιόλας οι περισσότεροι
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#174918 Μια παρατήρηση εδώ: Στην Αγγλία του 19ου αιώνα (και παλιότερα φυσικά) ήταν τιμή το να δηλώνεις ότι δεν εργάζεσαι. Σήμαινε ότι προερχόσουν από πλούσια οικογένεια. Βέβαια κάποιοι άλλοι χαμάληδες δούλευαν στα κτήματά για εσένα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία...
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#174920
REALZEUS έγραψε:Μια παρατήρηση εδώ: Στην Αγγλία του 19ου αιώνα (και παλιότερα φυσικά) ήταν τιμή το να δηλώνεις ότι δεν εργάζεσαι. Σήμαινε ότι προερχόσουν από πλούσια οικογένεια. Βέβαια κάποιοι άλλοι χαμάληδες δούλευαν στα κτήματά για εσένα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία...

Μα φυσικά είναι τιμή να μην εργάζεσαι και να μπορείς να ζεις πλουσιοπάροχα παράλληλα :rtfm:
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#174922
QsisVTS έγραψε:
REALZEUS έγραψε:Μια παρατήρηση εδώ: Στην Αγγλία του 19ου αιώνα (και παλιότερα φυσικά) ήταν τιμή το να δηλώνεις ότι δεν εργάζεσαι. Σήμαινε ότι προερχόσουν από πλούσια οικογένεια. Βέβαια κάποιοι άλλοι χαμάληδες δούλευαν στα κτήματά για εσένα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία...

Μα φυσικά είναι τιμή να μην εργάζεσαι και να μπορείς να ζεις πλουσιοπάροχα παράλληλα :rtfm:


Αρκεί να μην εκμεταλλεύεσαι άλλους ανθρώπους!!! :rtfm: :rtfm: :rtfm:
Άβαταρ μέλους
By kobulis
#174956
junior gt έγραψε:Δυστυχώς ο χειρότερος εργοδότης είναι ο εαυτός σου....

....Το μόνο καλό ότι μπορώ να παίρνω άδεια από τη σημαία όποτε γουστάρω.....


Να συμπληρώσω και 3 άλλα παράπλευρα καλά:

- Ότι με το που παρκάρω ετοιμάζεται ο μέτριος χωρίς φραπές και 30-40 δευτερόλεπτα μετά με περιμένει στο γραφείο.

- ότι υπάρχει η δυνατοτης να σου πλένει το αυτοκίνητο κάποιος εργάτης όταν δεν υπάρχει κάτι καλύτερο να κάνει. Απλά του λες αν θέλει να πλύνει και το δικό του. Από το να τον βλέπεις να περιφέρεται και να τσαντίζεσαι, τουλάχιστον βγαίνει κάτι θετικό.


- σε φάσεις που υπάρχει πολύς κόσμος στην παραγωγή και προκύψει μία αβαρία/βλάβη, εκείνο το δίωρο μπορείς να στείλεις κάποιον να ψωνίσει ώστε 2-3 γυναίκες να μαγειρέψουν στην κουζίνα 3-4 φαγητά που λιγουρευτηκες. Κρατάς από 1-2 κομμάτια μουσακά/παστίτσιο/σουτζουκάκια, αυτοί μοιράζονται τα υπόλοιπα, επιστρέφουν σπίτι τους και με φαγητό, οπότε όλοι είναι ευχαριστημενοι. ..

.
Άβαταρ μέλους
By Zorz
#174996
KiloMeater έγραψε:Εμένα το ωράριο τυπικά είναι 9ωρο flexible μαζί με τα διαλείμματα φαγητού κτλ καμία ώρα. Πρακτικά, από επιλογή μου, δουλεύω~65 hours/week. Μου φαίνεται φυσιολογικό, δεν το θεωρώ υπερβολή.

Η οικογένεια σου τι άποψη έχει γι αυτό; :hmmm:
Γιατί προσωπικά, για μια περίοδο δούλευα γύρω στις 50-52 ώρες την εβδομάδα, 7 μέρες. Για σχεδόν 3 μήνες είχα μόλις 2 ή 3 μέρες ρεπό και το work/life balance είχε πάει περίπατο...

ΥΓ.: διάβασα αυτό που εξηγείς παρακάτω, αλλά αυτό που περιγράφεις δεν είναι υγιές όσο και να σου αρέσει η δουλειά σου.

dimviii έγραψε:η πλακα ειναι οτι οταν συζηταμε με κανα φιλο-πελατη και του λεω οτι την επομενη εβδομαδα θα παω Κρητη,Χιο,Λευκαδα κλπ ολοι λενε ''αρε τυχερακια''

Moυ θύμισες φάση στη παρέα που φίλος είπε ότι του ήρθε το χαρτί να παρουσιαστεί στο ΚΕΜΧ, και μια κοπέλα του λέει "Αχ τυχερέ, το Ναύπλιο είναι η αγαπημένη μου πόλη!" :dizzy: :superman: :lol:

Για να πούμε και τα ευχάριστα, κάποιος εδώ μέσα πήρε μεταγραφή σε ομάδα του Woking. :whistlink:

Όχι, δεν είναι αυτή, δεν μπλέκουμε εμείς με μπουρδέλα. :protest: Αλλά είναι πολύ κοντά στην περιοχή. Το αντικείμενο και ο χώρος εργασίας μου παραμένει αναλλοίωτο. Λεφτά βασικά τα ίδια, αλλά παίζει ένα πιο γενναιόδωρο bonus scheme, το οποίο πρακτικά μεταφράζεται σε αύξηση γιατί γενικώς τα πάω καλά και χτυπάω τους στόχους μου. :roll: