- 07 Νοέμ 2016, 23:31 #323218 Μηλοπιτα της μαμας. Μπορει να μην ειναι ασσος στη μαγειρικη αλλα η μηλοπιτα της σκιζει. 2ο και ελπιζω τελευταιο κομματι για σημερα αλλα δεν υποσχομαι κιολας...



<+

- 07 Νοέμ 2016, 23:46 #323241 Πιες και κάνα ποτήρι γάλα.

https://www.instagram.com/ioannis7mqb/

- 07 Νοέμ 2016, 23:48 #323242 http://www.kathimerini.gr/882422/articl ... ikroskopio

Επειδής είχε παίξει η ανάλογης συζήτηση

- 08 Νοέμ 2016, 02:25 #323293

Και γιατί μαύρο ρε καρντασια; Δεν σας κάνει το αυθεντικό;

Το λένε μαυροκούκι οι περισσότεροι και δεν έχει καμία σχέση με το σουσάμι, είναι δε αρκετά σκληρό(ανάλογα με το τι έφαγε ο ποντικός πριν) και λίγο πικάντικο.
Κάνει πιο "ανατολίτικο-πολίτικο" το φαγητό. Αν σας αρέσουν οι νέες γεύσεις δοκιμάστε το πάνω από πίτες ή αλμυρά κουλουράκια.

Έχει και μια άλλη χρησιμότητα, όταν οι γιαγιάδες φτιάχνουν τυροπιτάκια και μερεντοπιτάκια, το μαυροκούκι τα ξεχωρίζει.

- 08 Νοέμ 2016, 08:45 #323298 Τα μερεντοπιτάκια, είναι παραδοσιακή ζαγορίσα συνταγή; Κάνει και η γιαγιά του select?

Οι σπόροι από τη Νιγέλα την εδώδιμο, χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα στις κουζίνες της Ινδίας και της Μέσης Ανατολής. Οι μαύροι σπόροι που έχουν μια τραγανή υφή, είναι λίγο πικάντικοι και έχουν μια έντονη πικρή γεύση και οσμή, σαν ένα συνδυασμό από κρεμμύδι, μαύρο πιπέρι και ρίγανη.

Αυτοί οι μικροί σπόροι έχουν πάνω από εκατό διαφορετικά χημικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων άφθονων πηγών από όλα τα απαραίτητα λιπαρά οξέα. Αν και είναι το έλαιο που χρησιμοποιείται πιο συχνά, για θεραπευτικούς λόγους, χρησιμοποιούνται συχνά ολόκληροι στο μαγείρεμα γλυκών και στην παρασκευή ορισμένων Μεσογειακών τυριών. Οι ξερο-ψημένοι σπόροι νιγέλα νοστιμίζουν κάρυ, λαχανικά και όσπρια. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν "πιπέρι", σε συνταγές με λοβό φρούτα, λαχανικά, σαλάτες και πουλερικά.

Χρησιμοποιούνται επίσης, ως μέρος του μείγματος μπαχαρικών phoron panch και από μόνη της σε πολλές συνταγές στη Βεγγαλική κουζίνα, με πιο αναγνωρίσιμο το ψωμί naan. Η νιγέλα χρησιμοποιείται και στα Αρμένικα "κορδονάτα" τυριά στη Μέση Ανατολή με την ονομασία majdouleh ή majdouli.

Οι ελαιούχοι σπόροι από τη Νιγέλα την εδώδιμο (Nigella sativa), έχουν αποδειχθεί ότι είναι αντικαρκινικοί, αντιδιαβητικοί, αντιοξειδωτικοί, ανοσοδιαμορφωτικοί, αναλγητικοί, αντιμικροβιακοί, αντι-φλεγμονώδεις, σπασμολυτικοί, βρογχοδιασταλτικοί, ηπατοπροστατευτικοί, αντιυπερτασικοί και νεφροπροστατευτικοί. Επιπλέον, οι σπόροι της νιγέλλα έχουν πολλές αντιοξειδωτικές ιδιότητες και δραστηριότητες

Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι αυτοί οι ταπεινοί σπόροι έχουν βρεθεί ανώτεροι από σχεδόν [ ] κάθε άλλη φυσική θεραπεία, ειδικά όταν χρησιμοποιούνται για αυτοάνοσες διαταραχές. Συνθήκες στις οποίες οι ασθενείς υποφέρουν σε μεγάλο βαθμό, επειδή το δικό τους σύστημα επιτίθεται το σώμα τους. Η νιγέλα, ειδικά όταν συνδυάζεται με σκόρδο, θεωρείται ως ένας εναρμονιστής (ή εξισορροπιστής) αυτής της ανισορροπίας, που επιτρέπει στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος να καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα. Η τεχνική ορολογία για να περιγραφεί αυτή την ιδιότητα λέγεται «ανοσοτροποποιητική δράση» ("immunomodulatory action"). Η διαφορά μεταξύ της νιγέλα και της ιντερφερόνης είναι ότι δεν υπάρχουν γνωστές παρενέργειες με τη νιγέλα, όταν αυτό χορηγείται σε κανονικές δόσεις

Άλλωστε το λέει και ο λαός ότι:
«Η ομορφιά της νιγέλα είναι η ικανότητά της να επαναφέρει την αρμονία».

Τα πλέον δραματικά αποτελέσματα επιτυγχάνονται με το άσθμα και τις αλλεργίες. Αυτά ανταποκρίνονται σχετικά γρήγορα εκτός και αν υπάρχει μόλυνση, στην οποία περίπτωση, η μόλυνση θα πρέπει να έχει προηγουμένως εξαλειφθεί, πριν υποχωρήσουν τα συμπτώματα της ανοσολογικής αδυναμίας. Η συνεχής χρήση για έξι ή περισσότερους μήνες τείνει να δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα. Για την υπερβολική κόπωση, ενδείκνυται η ανάμειξη θρυμματισμένων σπόρων με λίγο βασιλικό πολτό.

Η νιγέλα διεγείρει τη δραστηριότητα των ουδετερόφιλων, αυτά είναι τα βραχύβια ανοσοκύτταρα που βρίσκονται κανονικά στο μυελό των οστών, αλλά που κινητοποιούνται και δρουν όταν υπάρξει μια βακτηριακή λοίμωξη. Εκχυλίσματα από τη νιγέλα, έχουν επίσης αποδειχθεί, ότι ρυθμίζουν την παραγωγή των ιντερλευκίνων, μια ιδιότητα που μοιράζεται με κάποια άλλα πολύ σεβαστά βότανα όπως: το τζινσένγκ (ginseng), τον αστράγαλο (astragalus), το γκι (mistletoe), το σκόρδο και το νύχι της γάτας (cat's claw - Uncaria rhynchophylla).

In vitro μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στην Ιορδανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν διαπιστώσει ότι το πτητικό έλαιο είναι αντι-λευχαιμικό. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στην Ισπανία καθώς και στην Αγγλία, διαπίστωσαν ότι το σταθερό έλαιο είναι χρήσιμο στην θεραπεία ρευματισμών και άλλων φλεγμονωδών νόσων. Αυτή η ιδιότητα οφείλεται στην θυμοκινόνη (thymoquinone), που φτάνει το ύψος του 25% στους Αιγυπτιακούς σπόρους και που απουσιάζει εντελώς από μερικούς σπόρους.

- 08 Νοέμ 2016, 08:54 #323299 Και λίγα ακόμα, γιατί είναι κρίμα να μην επεκταθούμε σε ένα τόσο ωραίο και χρήσιμο συστατικό, που το τιμούσαν υπέρ το δέον και οι αρχείοι ημών πρόγονοι.

Η Νιγέλα καλλιεργείται στην Ευρώπη και για καλλωπιστικούς σκοπούς. Είναι λουλούδια των κήπων κι οι Άγγλοι τα αποκαλούν «love-in-a-mist» δηλαδή αγάπη στην ομίχλη ή «devil-in-the-bush» διάβολος στο θάμνο.

Οι σπόροι της νιγέλας είναι τριγωνικοί μικροί (1,5-3 mm) θαμποί και μαύροι, τραχείς στο άγγιγμα, αλλά λευκοί και ελαιώδεις εσωτερικά. Έχουν δυνατό και χαρακτηριστικό άρωμα. Αν όμως τους κοπανίσεις απελευθερώνονται οι πιο φυτικές τους νότες, που θυμίζουν ρίγανη. Η γεύση τους είναι πιπεράτη, γήινη, ξηροκαρπάτη, ελαφρά πικρή και διαπεραστική και ο βαθμός καυστικότητας του βρίσκεται στο τρία της δεκάβαθμης κλίμακας. Στη δε επίγευση είναι κάπως ξηροί, η δε υφή τους είναι πολύ πιο τραγανή από του σουσαμιού. Μοιάζουν πολύ με τους μικρότερους σε μέγεθος σπόρους του άγριου κρεμμυδιού

[κάρλαντ ελπίζω να κρατάς σημειώσεις για το πως παρουσιάζει κανείς]

Οι Ινδοί προσθέτουν μαυροκούκι (Kalonji- καλόντζι) στα πιλάφια τους, στα κάρι τους, τα τουρσιά τους και πασπαλίζουν με αυτό τις πίτες νάαν, που χρησιμοποιούν ως ψωμί. Η τοπική κουζίνα της Βεγγάλης οφείλει το ιδιαίτερο άρωμα της σε ένα πολύχρωμο μείγμα πέντε μπαχαρικών, το παντς φορόν (panch phoron ή Bengali Five-Spice) όπου η νιγέλα συνδυάζεται -σε ίση ποσότητα- με χλωρό μαραθόσπορο, με σιναπόσπορο, κύμινο και μαυροσίταρο. Το μείγμα αυτό, τσιγαρίζεται σε σπορέλαιο ή διαυγασμένο βούτυρο γκι (ghee) και δίνει τη γλυκιά, χαρακτηριστική του γεύση στα λαχανικά, το μοσχάρι, το ψάρι ή τα όσπρια. Στην περσική κουζίνα το χρησιμοποιούν για τουρσιά και για να αρτύζουν τις ψητές πατάτες. Ενώ στη Μέση Ανατολή θεωρούν ότι ταιριάζει με τις ομελέτες λαχανικών. Είναι το κύριο συστατικό του μείγματος. Στις κουζίνες της Δύσης το μαυροκούκι συνδυάζεται με αμυλώδη υλικά όπως τα ζυμαρικά, η πατάτα και οι διάφοροι άλλοι κόνδυλοι και τα αμυλώδη λαχανικά.

Στην Ινδία το χρησιμοποιούν για να αρωματίσουν το γιαουρτένιο ποτό τους, λάσι, και πως και κάποια μουσουλμανικά αναψυκτικά, όπως η αραβική γκαζόζα Habba sawda Χ35 κι η Evoca Cola, περιέχουν σπόρους νιγέλας.

[τα παμε και πριν αυτά]

Και η μερεντόπιτα της γιαγιάς του κάρλαντ:

[ιρακινός είναι ο κάρλαντ, αλλά παλαιστίνιος η καταγωγή]

- 08 Νοέμ 2016, 15:41 #323474 Διαυγασμενο βουτυρο γκι (ghee)

I dided

- 08 Νοέμ 2016, 16:59 #323491

Διαυγασμενο βουτυρο γκι (ghee)

I dided

μπερ νουαζετ?

- 09 Νοέμ 2016, 01:11 #323619 Φωτογραφίες από το Πρώτο Vegan Festival στην Ελλάδα










Αυταααααα.


































Αυτά είπαμε.



























































Κουφαλες. Για αυτά ψοφατε.

ΦΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΠ

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 09 Νοέμ 2016, 11:22 #323692

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 09 Νοέμ 2016, 11:51 #323710 Eλα μωρέ πρόβλημα με την άλλη την υστερικιά. Μή δεί gay--->χαρούμενους ανθρώπους, εκεί να βγάλει χολή

Πολύ μαυρίλα η ψυχή του, τώρα ή ο μγιάκωβος τον τάισε τα σουσάμια του ή έμπλεξε σε τπτ άλλα κόλπα:

http://www.nooz.gr/gourmet/to-black-foo ... -neo-mairo

Το φαγητό φοράει το little black dress του και αποδεικνύεται ακαταμάχητο.

Προς το παρόν δύο είναι οι κυρίαρχοι τρόποι βαφής. Το μελάνι της σουπιάς, το οποίο είναι πολύ διαδεδομένο στα μέρη μας, είναι μια γευστικότατη «μπογιά» που νοστιμίζει τα πάντα, αφού είναι αληθινή βόμβα umami. Ο άλλος, που κάνει θραύση στην Αμερική και στο Τόκιο, είναι η φυτική στάχτη (από κέλυφος καρύδας, μπαμπού κ.ά. ), αγαπημένη των διαιτολόγων, επειδή διευκολύνει τη χώνεψη, θεραπεύει αλλεργίες του δέρματος, λευκαίνει τα δόντια και υποτίθεται ότι προφυλάσσει από το hangover.

Εστιάζοντας στην Αθήνα, τώρα, πολύ δυνατό είναι το αντίστοιχο έδεσμα του ιταλικού Dai Due Amici στο Χαλάνδρι, με υπέροχο μαντεκάρισμα, σερβιρισμένο με κρέμα φινόκιο και ροδέλες καλαμαριού

Στο Τραβόλτα του Σπύρου και του Βαγγέλη Λιάκου στο Μπουρνάζι το ξελογιαστικό μαύρο κριθαράκι με μελάνι και φρέσκια σουπιά, «φινιρισμένο» με λίγο νιώτικο κεφαλοτύρι ωριμασμένο για 12 με 18 μήνες, είναι σταθερό hit – και δικαίως

Στο ίδιο μαγαζί «παίζει» κι ένα θαλασσινό κοντοσούβλι που έχει περάσει στη «σκοτεινή πλευρά»: το καλαμάρι με το μελάνι του, όταν βγαίνει από τη σουβλίτσα, πέφτει πάνω σε μελάνι σουπιάς με φρέσκο κρεμμυδάκι και αρκετό ελαιόλαδο και ποτίζει κι άλλο.

το Dark Atlantic που έχει βάλει ο Alain Parodi στο μενού του επίσης γλυφαδιώτικου Mikaellο. μέσα στο μαύρο από μελάνι ψωμάκι του μπαίνουν τραγανό soft shell crab μαζί με ουασάμπι, τζίντζερ, φύκια wakame και φρέσκο κόλιαντρο, σε ένα σύνολο που έχει ελαφράδα και jap γευστική καθαρότητα.

- 09 Νοέμ 2016, 11:57 #323714 Θασπω εγώ από αύριο για κοντοσουβλια που πέρασαν στη σκοτεινή πλευρά και μαύρα σουσαμια που πέρασαν Νομική.




Πρωκτοραφη με σακοραφα λιγουρια.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 10 Νοέμ 2016, 20:27 #324315 ψαχνω σκληρο αλευρι για μια συνταγη πιτσας.
ρωτησα σε δυο μαγαζια που ειχαν χυμα και υπεθεσαν πως εννοω κιτρινο ή λημνου.
ειναι το ιδιο?

επισης: ειναι ασφαλες να βαλω τη ζυμη που ειναι να φουσκωσει μεσα στο φουρνο, στη χαμηλοτερη θερμοκρασια?
ειναι που στο δωματιο εχει θερμοκρασια μαλλον χαμηλοτερη απ' ο,τι χρειαζεται.

γιάννς

- 10 Νοέμ 2016, 21:21 #324331

- 10 Νοέμ 2016, 21:55 #324340

ψαχνω σκληρο αλευρι για μια συνταγη πιτσας.
ρωτησα σε δυο μαγαζια που ειχαν χυμα και υπεθεσαν πως εννοω κιτρινο ή λημνου.
ειναι το ιδιο?

επισης: ειναι ασφαλες να βαλω τη ζυμη που ειναι να φουσκωσει μεσα στο φουρνο, στη χαμηλοτερη θερμοκρασια?
ειναι που στο δωματιο εχει θερμοκρασια μαλλον χαμηλοτερη απ' ο,τι χρειαζεται.

Πήγαινε στο σουπερμαρκετ και ξεκίνα να διαβάζεις ετικέτες από αλεύρια, αυτό με την περισσότερη πρωτεΐνη αγόρασε το.
Λογικά θα είναι κανένα τύπου "χωριάτικο".

Όχι μην βάλεις την ζύμη στον φούρνο, φτιάξτη 1-2 μέρες νωρίτερα βάλτη σε σακουλάκι και κατευθείαν ψυγείο, βγάλτη 2 ώρες πρν φτιάξεις την πίτσα και άφησε την να φουσκώσει κι άλλο και θα είναι η καλύτερη που έφαγες ποτέ.
Σε διαφορετική περίπτωση λαδωμένο σκεύος με την ζύμη σκεπασμένο με πετσέτα και μέσα στον σβηστό φούρνο για 1 ώρα.