- 25 Ιούλ 2015, 10:39 #142773

Επί της ουσίας: Δεν θα ζούσαμε στην Ελλάδα της κρίσης αν ίσχυε στη χώρα μας ότι "το μυαλό είναι αυτό καθ'εαυτό που παράγει."

Είπα ότι το μυαλό είναι αυτό καθ'εαυτό που παράγει, με την προϋπόθεση της μόρφωσης (αφού εδώ και χρόνια η νοητική προέκταση της μηχανής δεν είναι τα χέρια του εργάτη, αλλά το μυαλό του θετικού επιστήμονα).Το κατά πόσον η Ελλάδα είναι σε θέση να μορφώσει, φαίνεται ειδικώς από το επίπεδο των ελληνικών πανεπιστημίων και γενικώς από το περιεχόμενο της ελληνικής literatur (=κάθε πρωτότυπη σκέψη με τη μορφή λογοτεχνικού, ποιητικού κειμένου, φιλοσοφικού έργου, επιστημονικής μελέτης κλπ.).
Αν αυτό δεν θέλεις ή δεν μπορείς να το καταλάβεις, περιττεύει και οποιαδήποτε διευκρίνιση ή επεξήγηση επί των υπολοίπων.

- 25 Ιούλ 2015, 10:58 #142778

Επί της ουσίας: Δεν θα ζούσαμε στην Ελλάδα της κρίσης αν ίσχυε στη χώρα μας ότι "το μυαλό είναι αυτό καθ'εαυτό που παράγει."

Είπα ότι το μυαλό είναι αυτό καθ'εαυτό που παράγει, με την προϋπόθεση της μόρφωσης (αφού εδώ και χρόνια η νοητική προέκταση της μηχανής δεν είναι τα χέρια του εργάτη, αλλά το μυαλό του θετικού επιστήμονα).Το κατά πόσον η Ελλάδα είναι σε θέση να μορφώσει, φαίνεται ειδικώς από το επίπεδο των ελληνικών πανεπιστημίων και γενικώς από το περιεχόμενο της ελληνικής literatur (=κάθε πρωτότυπη σκέψη με τη μορφή λογοτεχνικού, ποιητικού κειμένου, φιλοσοφικού έργου, επιστημονικής μελέτης κλπ.).Το κατά πόσον μπορεί να ενσωματώσει το μορφωμένο είναι το επόμενο πρόβλημα.
Αν αυτό δεν θέλεις ή δεν μπορείς να το καταλάβεις, περιττεύει και οποιαδήποτε διευκρίνιση ή επεξήγηση επί των υπολοίπων.

- 25 Ιούλ 2015, 11:00 #142781 Αυτό που δεν θέλετε να καταλάβετε / παραδεχθείτε, είναι ότι το μυαλό και υπάρχει και παράγει μόνο που για πολλούς λόγους - οικονομικούς / κοινωνικούς / πολιτικούς - υποτάσσεται υποχρεωτικά στην κομματική μέγγενη και αλλοιώνεται και η δύναμη του και η προσφορά του ευρισκόμενο εν υπνώσει και φαινομενικά είναι σαν να μην υπάρχει, όταν μπορέσουμε να απαλλαγούμε κάποτε από τον στείρο κομματισμό και τον μικροκομματισμό της στιγμής και βγεί όλη η δυναμική του στην επιφάνεια χωρίς πάτρονες και τρικλοποδιές τότε ναι, υπάρχει περιθώριο σωτηρίας, αλλιώς δεν υπάρχει μέλλον και κανένα μυαλό ότι και όσο και να παράγει δεν θα μπορέσει να κάνει την απαραίτητη ανατροπή προς ένα σίγουρο μέλλον.

- 25 Ιούλ 2015, 11:23 #142787 Πολυ καημος στην κυβερνηση και το κομμα για το ιματζ… πολυ κουβεντα.. πολυ make up…
Σαν τις ξανθες ξυνες γκομενες… 10 ώρες στο μπανιο και τον καθρεφτη… και το βραδυ μια |λογοκρισία| στο προφιλ και καληνυχτα…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 25 Ιούλ 2015, 11:57 #142797 ΟΚ, τώρα που γλιτώσαμε την καταστρόφα από τα καραγκιοζιλίκια της "διαπραγμάτευσης", φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θ' αρχίσει επιτέλους να....κυβερνά.

Δηλαδή να μην ασχολείται με το πόσο κακούλης είναι ο Σόιμπλε και πόσο στρίντζω η Λαγκάρντ, αλλά με πράγματα που αγγίζουν την καθημερινότητα των πολιτών.

Πχ είσπραξη φόρων, ράντζα στα νοσοκομεία, περιορισμός της γραφειοκρατίας, τοποθέτηση διευθυντών στο δημόσιο, μετακίνηση προσωπικού σε υπηρεσίες που βουλιάζουν από κόσμο, ακρίβεια, καρτέλ, εναρμονισμένες πρακτικές, ανεργία, ανάπτυξη κι άλλα τέτοια πεζά.

Περίμενα 6 μήνες να ξεκινήσουν, τώρα λένε για.....εκλογές;
Το καλό που τους θέλω, να σταματήσουν να ψάχνουν διαφυγή δια της κάλπης, να κόψουν τις συνεντεύξεις στα Paris Match και τα BBC με τους ανάγωγους δημοσιογράφους και να ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ.

Τούτοι εδώ ακόμα κάνουν ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ και ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, έλεος δηλαδή.....

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 25 Ιούλ 2015, 12:03 #142800 H γιαγιά Τασία που είναι ?
Από αυτήν περιμένουμε να κάνει κάτι ?
Αυτή έχει γεμίσει το γραφείο της με φωτό προσφύγων.

http://www.protothema.gr/politics/artic ... prosfugon/

- 25 Ιούλ 2015, 12:13 #142805 Οικονομία δεν είναι μόνο οι συνταξιούχοι κύριοι του Σύριζα, ειδικά του μπαναώτη του πολιορκητή ( θα κάνω ντού βρε πονηροί να αρπάξω τα ευρούλια ) σοβαρευτείται λίγο και κυβερνήστε επιτέλους.

http://www.newmoney.gr/palmos-oikonomia ... itoun-tora

- 25 Ιούλ 2015, 14:01 #142828

.

με ποιόν τρόπο απαντά στα ερωτήματα η αριστερά;δια της πρακτικής του πεζοδρομίου και της πολιτικής επαιτείας της απεργίας;Γιατί όσο το κοινωνικό περιεχόμενο του μαρξισμού εξακολουθεί να δουλεύει φιλοσοφικά με έννοιες της κλασσικής εποχής (ιδιοκτησία, εργατική παραγωγή, ελευθερία, κοινωνικοποίηση των μέσων κλπ)η αριστερά είναι προτιμότερο να ξαναγυρίσει σε κανένα υπόγειο να συνεχίσει να μελετἀ τα κοινωνικοοικονομικά μοντἐλα του περασμένου αιώνα.....και ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να φτάσουμε στον 22ο αιώνα για να μας μιλήσει για τον 21ο.Το ασθενές αυτό σημείο της κοινωνικής θεωρίας του μαρξισμού η αριστερά το γνωρίζει.......και δεν είναι καθόλου τυχαίο που η παρ'ημιν κομουνιστική αριστερά, καίτοι εξαιρετικά εύστοχη στις πολιτικές της αναλύσεις, αποφεύγει τις κυβερνητικές ευθύνες..... όπως ο διάολος το λιβάνι.

Η δημοσιευση σου ειναι σαν τη χηρα Κουινσυ (ή πως αλλιως τη λεγανε τη σκροφα) δεν ξερεις απο που να τη πιασεις.Τα παραπανω υποθετω ειναι ρητορικα ερωτηματα που δεν αφορουν την ειλικρινη περιεργια κανενος? Φυσικα και η αριστερα απαντα και με την απεργια και με το πεζοδρομιο και με τη πολιτικη-κοινοβουλευτικη πρακτικη και με το χτισιμο φιλοσοφικων θεσεων-ερεισματων. Δεν χρειαζεται να προβαλουμε τοσο εντονα τις δικες μας θεσεις για το τι ειναι ή δεν ειναι η απεργια, η υποβαθμιση τακτικων-στρατηγικων επιλογων δρασης δεν εχει να κανει με τα παρακατω ή μηπως εχει? Και αναφερεσαι σε ενα χωρο που συγκριτικα με ολους τους αλλους χωρους πολιτικης ή πολιτικης οικονομιας εχει τουλαχιστον 20πλασια βιβλιογραφια και που παροτι θεωρητικα-απλουστευτικα ξεπερασμενη εχει απιστευτο υλικο ικανο να κονιορτοποιησει οποιονδηποτε σε ενα πλαισιο δικαιης και νηφαλιας αντιπαραθεσης. Η αριστερα ποτε μα ποτε δεν σταματησε να κρινη αξιολογει,βελτιωνει, εκπονει θεσεις, υποθεσεις και θεωρειες παραλληλα με την πολιτικη δραση. Ισως η πρωτη φιλοσοφικη-ιδεολογικη σχολη που βαζει τη δραση σε ιδια μοιρα με την αναλυση. Που την ιδια στιγμη το ιδιο το Economist απολογειται για το γεγονος του μη σχολιασμου ή αναφορας στο εργο του Μαρξ μεχρι τις αρχες του 20 αιωνα. Δλδ αυτο που καταλογιζεις την αριστερα(οτι θα πραξει μελλοντικα) το εχει κανει ηδη ο νεοφιλελευθερισμος που περιμενε τον 20αιωνα για να σχολιασει ενα κειμενο του 19ου.
Και κλεινοντας το σχολιασμο για τη πρωτη παραγραφο γιατι εισαι τοσο σιγουρος οτι ειναι προβλημα της αριστερας και ποσο μαλλον της κουμμουνιστικης αριστερας η ταση -οπως λες-ν α αποφευγει την εξουσια. Και πια εξουσια και με ποιους ορους και σε τι πλαισιο? Μπορεις δλδ να αποφυγεις το συσχετισμο δυναμεων σε ολο το κοινωνικο φασμα και ιδρυματα (στρατος, εκκλησια, αστυνομια πανεπιστημια κλπ), μπορεις να ξεχασεις οτι παιζουν με ορους που η κυριαρχη ταξη πλασαρει και προμοταρει? Ο ορος ηγεμονια δεν μας λεει τιποτα? Ειναι μια παγια τακτικη να αναρωτιομαστε για τις στρατηγικες επιλογες του αντιπαλου τη στιγμη που εμεις εχουμε σκαψει πρωτοι τα χαρακωματα, και δεν ειναι καθε μερα των Αρδεννων...


Η εργασία σήμερα έχει μεταποιηθεί σαν νόημα οριστικά στην έννοια του "προϊόντος"(produkt)με κοινό φορέα ανταλλαγής κατά Μαρξ το χρόνο εργασίας.Η μεταβολή όμως αυτού του παράγοντα ειναι που αλλοιώνει ιστορικά και το κοινωνικό νόημα του θεωρητικού μαρξισμού. Διότι το produkt δεν είναι ακριβώς το προϊόν που παράγει ο άνθρωπος σαν "εργατική δύναμη", σαν "εργάτης", αλλα το προϊόν που μέσω της τεχνολογίας παράγει το ανθρώπινο πνεύμα σαν απρόσωπη δύναμη.Τι είδους "ιδιοκτησία" να κατηγορήσει κανεις σε ένα τέτοιο προϊόν; Ποιός είναι τελικά ο "ιδιοκτήτης" ενός "προϊόντος" ως πνευματικής ενἐργειας;Τι αποκτά η "εργατική τάξη" δια των "μἐσων παραγωγής" , όταν μια εφεύρεση αύριο το πρωί μπορεί να τα αχρηστεύσει ή να τους μεταβάλει ριζικά σημασία; Τα απορρυπαντικά και τα φάρμακα σήμερα δεν είναι προϊοντα εργασίας κατά την κλασσική έννοια του όρου ("εργατικής δύναμης"), αλλά απλά και μόνο προϊόντα χημικών τύπων. Το ίδιο το προϊον δηλ. έχει μπει στην κοινωνική διαδικασία μια μουσικής συμφωνίας. Αλλά μια μουσική συμφωνία δεν μπορεί εκ φύσεως να είναι κανενός συγκεκριμένη και "ατομική" ιδιοκτησία.Και αν υποθέσουμε ότι κατάσχεις τα βιολιά μιας ορχήστρας , καθόλου δεν σημαίνει ότι τοιουτοτρόπως αποκτάς "ιδιοκτησία" επί της συμφωνίας.Τα βιολιά είναι τα " μέσα παραγωγής" του "προϊὀντος". Η ανάπτυξη της τεχνολογίας μέχρι και το δεύτερο παγκόσμιο δεν ήταν τόσο μεγάλη, ώστε να υπαχθούν νοητικά τα "μἐσα παραγωγής" , δηλ. οι μηχανές που ήταν ιδιοκτησία των καπιταλιστών , στην ίδια τάξη με το "προϊόν" που αυτές παρήγαν και που εθεωρείτο "αποτέλεσμα" -τουλάχιστον στη φιλοσοφική του σημασία-της "εργατικής δύναμης". Σήμερα τα πράγματα αυτά δεν ισχύουν. "Μέσα παραγωγής" και "προϊόν" είναι της ιδίας τάξεως πνευματικά αντικείμενα και ανήκουν αδιαφοροποιήτως και εξ ίσου σε όλους.

Παμε στο κυριως πιατο. Απο τα προηγουμενα ποστ σου αναφερθηκες στη μετακαπιταλιστικη εποχη. Εντοπιζει και -σωστα- την αλλαγη στο τομεα της τεχνολογιας και στις επιπτωσεις αυτης στο θεμα της ιδιοκτησιας και της ιδιοκτησιας των μεσων παραγωγης. Aλλα το κεφαλαιο και η ερμηνεια του καπιταλιστικου συστηματος παραγωγης δεν ξεκιναει με το Produkt ουτε μας αφορα τοσο αμεσα. Ο Μαρξ ενδιαφερεται για το Die Ware ή αλλιως το Commodity ή αλλιως το Εμπορευμα. Ειναι το Commodity που μας απασχολει και τον απασχολει (τον Καρλ Μ.) για πολλους και πολυ ενδιαφεροντες λογους. Αυτοι οι λογοι ειναι και ικανοι να ξεμπλεξουν το κουβαρι που δημιουργει το Produkt. Η βασικη διαφορα εγκειται στο οτι το produkt δεν χρειαζεται τη συναλλαγη-ανταλλαγη και με το αυτη συνεπαγεται για να οριστει και επομενως δεν απογυμνωνενται πληρως απο το use value οπως πρεπει(!) να γινει ωστε να ποσοτικοποιηθει και να ανταλλαχθει με καποιο αλλο commodity και οχι προϊον. Oι προφανεις επιπτωσεις αυτης της βασικης και κρισιμης αστοχιας στα γραφομενα σου. Αναφορικα
α) Ο μεσος καπιταλιστης δεκαρα δε δινει για το προϊον και δεκαρα δε δινει για τη πνευματικοτητα ως παραγωγικη αφετηρια. Δεκαρα δινει για το εμπορευμα.
β)Αν Το εμπορευμα τωρα λοιπον εχει μια μετακαπιταλιστικη παραγωγικη δομη-κατι που δεν αναλυσαμε επαρκως και ζητω συγνωμη- που το δημιουργει, αυτη απο μονη της -η παραγωγικη διαδικασια- δεν φταnει για δυο τρια πραγματακια, τον ορισμο ανταλλαχτικης αξιας, την κυκλοφορια εμπορευματων και τον ορισμο του απαιραιτητου ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ χρονου εργασιας.
γ) Στο grundrisσe στη σελιδα 706 ο Μαρξ γινεται ο πρωτος που μιλα-γραφει γι αυτο που εσυ-κι οχι μονο- αναφερεις ως προϊοντα πνευματικης εργασιας, [... they are orgαns of the human brain, created by the human hand: Power of knowledge objectified...] Τι σε κανει να πιστευεις οτι η οξυδερκεια ενος ατομου που προεβλεψε τα παραπανω 150 χρονια πριν δεν εχεικαι υλικο για να απαντησει στα προβληματα τεχνολογιας και relative surplus valye?

δ) The scene is Kentish Town, London, February 1858, sometime around 4am. Marx is a wanted man in Germany and is hard at work scribbling thought-experiments and notes-to-self. When they finally get to see what Marx is writing on this night, the left intellectuals of the 1960s will admit that it “challenges every serious interpretation of Marx yet conceived”. It is called “The Fragment on Machines”.

In the “Fragment” Marx imagines an economy in which the main role of machines is to produce, and the main role of people is to supervise them. He was clear that, in such an economy, the main productive force would be information. The productive power of such machines as the automated cotton-spinning machine, the telegraph and the steam locomotive did not depend on the amount of labour it took to produce them but on the state of social knowledge. Organisation and knowledge, in other words, made a bigger contribution to productive power than the work of making and running the machines.

Given what Marxism was to become – a theory of exploitation based on the theft of labour time – this is a revolutionary statement. It suggests that, once knowledge becomes a productive force in its own right, outweighing the actual labour spent creating a machine, the big question becomes not one of “wages versus profits” but who controls what Marx called the “power of knowledge”.

In an economy where machines do most of the work, the nature of the knowledge locked inside the machines must, he writes, be “social”. In a final late-night thought experiment Marx imagined the end point of this trajectory: the creation of an “ideal machine”, which lasts forever and costs nothing. A machine that could be built for nothing would, he said, add no value at all to the production process and rapidly, over several accounting periods, reduce the price, profit and labour costs of everything else it touched.

Once you understand that information is physical, and that software is a machine, and that storage, bandwidth and processing power are collapsing in price at exponential rates, the value of Marx’s thinking becomes clear. We are surrounded by machines that cost nothing and could, if we wanted them to, last forever.

In these musings, not published until the mid-20th century, Marx imagined information coming to be stored and shared in something called a “general intellect” – which was the mind of everybody on Earth connected by social knowledge, in which every upgrade benefits everybody. In short, he had imagined something close to the information economy in which we live. And, he wrote, its existence would “blow capitalism sky high”. Αρα ακομα και τα ψηγματα των οσων γραφεις ειναι τριμματα για τα σπουργητια του σοσιαλισμου , με αλλα λογια αυτη η ιδια η πληροφορια που ορθα προβαλεις ειναι το τελος της ερμηνευτικης (σου) προσπαθειας που οδηγει στην απαξιωση του μαρξισμου.



Φυσικά εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν διακοπές με κότερα και άλλοι με ποδήλατο. Η σημερινή διαφορά των ανθρώπων όμως είναι μεταξύ "μορφωμένων" ή καλύτερα "επαϊόντων" και αναλφάβητων (στους οποίους περιλαμβάνεται και η διογκούμενη στρατιά των αναλφάβητων πτυχιούχων πανεπιστημίου)-κατά τις φυσικές δυνατότητες εκάστου- και όχι μεταξύ εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων από επιγενόμενες κοινωνικές αιτίες.Η "εργασἰα" συνεπώς σήμερα είναι πνευματικής φύσεως γεγονός και σαν τέτοιο υποχρεούται το κράτος να προάγει και να κατοχυρώσει. "Δικαίωμα εργασίας" σημαίνει "δικαίωμα μόρφωσης", διότι το μυαλό είναι αυτό καθ'εαυτό που παράγει.

Επι ένα και πλέον αιώνα η ανθρωπότητα ἐζησε με την πλάνη σύγκριση σοσιαλισμού και καπιταλισμού.Αλλά τα είδη δεν συγκρίνονται διότι δεν είναι ομοειδή. Ο σοσιαλισμός προσπάθησε να φτιάξει ανθρώπους (το "σοσιαλιστικό άνθρωπο"), ενώ ο καπιταλισμός φτιάχνει απλώς αυτοκίνητα.Το να φτιάχνει αυτοκίνητα δεν σημαίνει ότι δεν συντελεί σε μια "σοσιαλιστικοποίηση" της παραγωγής όπως την απαιτεί ο σοσιαλισμός, αλλά απλά ότι σαν κοινωνικό σύστημα είναι πιο προσγειωμένο και πρακτικό.Το λάθος του σοσιαλισμού δεν είναι ότι δημιούργησε την ιδεολογία του σοσιαλιστικού ανθρώπου ...αλλά ότι την πίστεψε. Ότι δηλ. προσπάθησε να μπάσει εκ νέου ένα ιπποτικό ιδεώσες σε μια εποχή, την εποχή της τεχνολογίας, που οι άνθρωποι καθε άλλο παρά υποχρεωμένοι ήσαν να διακινδυνεύουν τη ζωή τους για επιβἰωση.Ιπποτικό δεν είναι το παράδειγμα του Α. Hennecke στην Aν. Γερμανία ή της "σταχανωφικής κίνησης" στη Σοβιετική Ένωση;Αυτές όμως είναι ιδεολογίες αθλητικών συλλόγων που προετοιμάζονται για πρωταθλήματα, παρά ιδεολογίες με τις οποίες μπορούν να δουλέψουν κοινωνίες.Στο σημείο αυτό ο καπιταλισμός υπήρξε πολύ πιο προσγειωμένο σύστημα και σύμφωνο με τα ανθρώπινα συστήματα παραγωγής. Οι άνθρωποι στο σοσιαλιστικό κόσμο είχαν ξεχάσει τι σημαίνει "ωρἀριο" και "εργασἰα" και η γραφειοκρατία δεν ἠταν ο πρωτεύων λόγος (γιατί γραφειοκρατία υπάρχει και στις δυτικού τύπου κοινωνίες). Πρωτεύων λόγος είναι η ίδια σοσιαλιστική ιδεολογία, όπως εφαρμόσθηκε ως σήμερα, που υπό το σύνθημα της κοινωνικής ισότητας προσπάθησε να εξαλείψει την εκ φύσεως διαφορά των ανθρώπων και να εξισώσει τον προικισμένο με τον απροίκιστο ή καλύτερα στη συναίσθηση της διαφοράς του πρώτου-που του χρειάζεται σαν κίνητρο δημιουργικότητας-να αντιπαραθέσει ένα κολλεκτιβιστικό ιδεώδες σαν έκφραση "γενικού συμφέροντος". Αλλά σκοπός της κοινωνικής εργασίας-όπως και πραγμάτωσή της-δεν είναι να εξισωθεί ο βλάξ με τον έξυπνο, ούτε ο τεμπέλης με τον εργατικό, αλλά υπό πραγματικές συνθήκες κοινωνικής ισότητας του σοσιαλισμού, να καθορισθεί επακριβώς η διαφορά τους. Και η κοινωνική αναγνώριση αυτού του πράγματος λέγεται "αμοιβή".

Νομιζω οτι προς το τελος ειναι περισσοτερο ευσεβεις ποθοι (?), αλλα θα κρατησω αυτο που νομιζω με αφορα και διαφωνω αλλα βρισκω και ενδιαφερον. Λες οτι η γνωση πληροφορια οδηγει σε ενα διαχωρισμο μορφωμενων-αναλφαβητων και αυτος ο διαχωρισμος- με βαση τα λεγομενα σου- οδηγει και σε διαχωρισμο παραγωγικων δυναμεων-κεφαλαιου, πλουσιων και φτωχων κατα προεκταση.

Με βαsη τα αποπανω θα ελεγε κανεις οτι οδηγουμαστε σε ενα τεραστιο mobility του variable capital, και θα ειχε δικιο αν ο καπιταλισμος δεν ερμηνευε τα παραπανω ως αρνητικα ενδεχομενα. ΚΑι δεν χρειαζεται να εισαι και μαρξιστης για να δεις τα δεδομενα. Για καθε Γκειτς και Ζουκερμπεργκ υπαρχει μια Παρις Χιλτον.
Αν παρουμε ολα τα δεδομενα που μας σερβιρει ο Πικεττυ στο μπεστ σελλερ του θα δουμε οτι η τεχνολογικη επανασταση στο δευτερο μισο του 20 αιωνα αντι να φερει αυτο που ευαγγελιζεσαι μας εφερε μεγαλυτερο προστατευτισμο, νεποτισμο και κοινωνικη στασιμοτητα. Ειναι δυστηχημα που οδηγουμαστε σε μαι φεουδαρχικης νοοτροπιας κοινωνικη διαστρωματωση? Δεν νομιζω, ισα ισα ειναι η ενδειξη οτι η τεχνολογια απο μονη της δεν ογυγει(λολ κατα ωγυγια? οδηγει λοιπον) ντετερμινιστηκα καπου και ειδικα εκει που ονειρευεσαι-ομαι(?) η καταρρεευση της ιδεολογιας και εγω θα ελεγα ουτοπικης σκεψης οδηγει σε αδιεξοδο, σε ενα πολιτικο-ιδεολογικο vacuum που καταλαμβανεται απο μηχανες χρηματιστικου κεφαλαιου, αλγοριθμους ανταλλαγων. Kλεινω λοιπον σε αντιστοιχια με τα γραπτα σου.

Ο Παρμενιδης ιδρυσε μια παραδοση φιλοσοφιας που μετραει 2000 χρονια, ισχυριζομενος -με την απαραιτητη σαφηνεια - οτι ...being is and that non-being is not. Ο A. Badiu συνεχιζει, Politics means making politics be, so that state will no longer be !

Υ.Γ.
Φευγω για διακοπες (επιτελους), οποτε συγνωμη εκ των προτερων αν δεν απαντησω συντομα.Καλο καλοκαιρι σε ολους.

- 25 Ιούλ 2015, 14:20 #142831 Κάντε τα quote σωστά ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε.

Copy/Paste είναι.

Πιο επίκαιρος απο ποτέ.

- 25 Ιούλ 2015, 15:26 #142850 Η πολυπόθητη (και φαριν απ για τ@@ μας) συμφωνια για 3ο προγραμμα βοηθειας… συμφωνα με τον υπουργό οικονομικων, τον πρωθυπουργό (που θα φορέσει και γραβατα), το ΔΝΤ, τον γερμανο ΥΠΟΙΚ και πολλους αλλους πρωταγωνιστες του σίριαλ… ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ… γιατι θα χρειαστουν επιπλεον κεφαλαια..

το πολλα υποσχομενο ΤΑΙΠΕΔ εκλασε… το νεο (υπο συσταση) ταμειο για την πωληση κρατικης περιουσιας με τον φιλοδοξο στοχο των 50 δις… συμφωνα με το ΔΝΤ και πολλους εγκριτους οικονομολόγους… ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ… γιατι η διαδικασια πώλησης της θα απαιτήσει ενα ολοκληρο αιωνα…

Η χωρα κυβερναται απο μια κουλτουροπαρεα ανιδεων στην διακυβέρνηση ενος λαου επιβατη σε αεροπλανο που πεφτει… και ισως ειναι η πρωτη φορα που η αντιπολιτευση δεν ζηταει εκλογες, ακομη και με μειοψηφικο κυβερνων κομμα….
εκτος απ ολα αυτα γυρω-γυρω βραζει ο τοπος... εμφυλιοι, μεταναστευτικα κύματα, κυπριακό, σκοπιανο, τουρκια….

Κατι μας διαφεύγει…

21q… δεν είναι πόσες φορές θα πέσεις αλλά πόσες θα σηκωθείς…

- 25 Ιούλ 2015, 16:54 #142868

Κατι μας διαφεύγει…

Τα γυαλιά του ντίμη.
Φόρα τα και θα δεις!

Το Plan C του Συριζα
Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η 'αριστερά'...

- 25 Ιούλ 2015, 20:24 #142896

Η πολυπόθητη (και φαριν απ για τ@@ μας) συμφωνια για 3ο προγραμμα βοηθειας… συμφωνα με τον υπουργό οικονομικων, τον πρωθυπουργό (που θα φορέσει και γραβατα), το ΔΝΤ, τον γερμανο ΥΠΟΙΚ και πολλους αλλους πρωταγωνιστες του σίριαλ… ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ… γιατι θα χρειαστουν επιπλεον κεφαλαια..

το πολλα υποσχομενο ΤΑΙΠΕΔ εκλασε… το νεο (υπο συσταση) ταμειο για την πωληση κρατικης περιουσιας με τον φιλοδοξο στοχο των 50 δις… συμφωνα με το ΔΝΤ και πολλους εγκριτους οικονομολόγους… ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙ… γιατι η διαδικασια πώλησης της θα απαιτήσει ενα ολοκληρο αιωνα…

Η χωρα κυβερναται απο μια κουλτουροπαρεα ανιδεων στην διακυβέρνηση ενος λαου επιβατη σε αεροπλανο που πεφτει… και ισως ειναι η πρωτη φορα που η αντιπολιτευση δεν ζηταει εκλογες, ακομη και με μειοψηφικο κυβερνων κομμα….
εκτος απ ολα αυτα γυρω-γυρω βραζει ο τοπος... εμφυλιοι, μεταναστευτικα κύματα, κυπριακό, σκοπιανο, τουρκια….

Κατι μας διαφεύγει…

Προφανώς θα αποτύχει και το μνημόνιο3 όπως και τα προηγούμενα μνημόνια.

Μπορεί κάποιος να γράψει πολλές σελίδες για τους λόγους που θα αποτύχει.
Να ένας λόγος αποτυχίας:
Πάνω από 500 χιλιάρικα εφάπαξ θα πάρει με την συνταξιοδότησή του υπάλληλος της Βουλής.
Και δεν είναι μόνο αυτός, από το 2009 που ΦΑΝΕΡΑ χρεοκόπησε η χώρα συνταξιοδοτήθηκαν (πρόωρα και μη) εκατοντάδες χιλιάδες ΔΥ και πήραν 100-200 χιλιάρικα εφάπαξ.

Πόσα χαράτσια πρέπει να πληρώσει ο κόσμος για να μαζευτούν μόνο τα λεφτά για τα εφάπαξ;

Είναι δυνατόν να προχωρήσει έτσι η οικονομία;
Η αποτυχία είναι ΣΙΓΟΥΡΗ.

"The trouble with Socialism is that eventually you run out of other people's money"
— Margaret Thatcher

- 25 Ιούλ 2015, 21:08 #142904 Το δις εξαμαρτειν ουκ ανδρος σοφου.

Τα ιδια μας ελεγες και πριν μερες οτι ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΜΦΩΝΙΑ και επεσες εξω.

- 25 Ιούλ 2015, 21:24 #142908 Casti θα σου το πω απλά σε τομέα που τον κατέχεις αποδεδειγμένα: Αν η Φερράρι δηλώσει ότι δεν την ενδιαφέρει να κερδίζει στο γύρο της Γαλλίας, εσύ θα το μεταφράσεις ως "Η Φερράρι δε θέλει να κερδίζει;"

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 26 Ιούλ 2015, 12:16 #143037

Οι εκλογές κλείδωσαν για 8 Νοεμβρίου

http://www.msn.com/el-gr/news/politics/%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82-%ce%ba%ce%bb%ce%b5%ce%af%ce%b4%cf%89%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-8-%ce%bd%ce%bf%ce%b5%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85/ar-AAdvq00?ocid=iehp