PeterPan έγραψε:Καλό κουράγιο και ό,τι καλύτερο!kubiak έγραψε:Για πολλούς και διάφορους λόγους, ένας εκ των βασικότερων κ το οικονομικό. Αν όλα πάνε καλά, δε θα έχω το άγχος… Άλλοι είναι το ψυχολογικό και το επιστημονικό.PeterPan έγραψε:Τώρα γιατί και πως, αυτά είναι αποφάσεις του καθενός. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, υπάρχει αυτό που θέλει ο καθένας.Κάθε απόφασή μας οδηγεί σε καταστάσεις με συν και πλην, ζυγίζουμε, αντιμετωπίζουμε και προχωράμε...PeterPan έγραψε:Εφόσον μπορέσω να πατάω σε δύο βάρκες στην αρχή είμαι λίγο καθησυχασμένος για το άγχος της μετάβασης.Από οικονομικής πλευράς εννοείς...
Είχα και μία συνάντηση αυτές τις ημέρες με ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη στο οποίο ως πρώτη επιλογή θα ήθελα και επιθυμούσα να εργαστώ και τους παρουσίασα τί ξέρω και τί κάνω, και μπορώ να πω πως με μεγάλη μου χαρά συμφωνήσαμε. Ελπίζω να πάνε καλά και 1-2 ακόμη βασικά πράγματα, όπως συνεργασίες με μερικούς συναδέλφους που ξέρω από εξωτερικό και επιστρέφουν και ορισμένων που είναι ήδη στην Ελλάδα.
Θα δείξει το μέλλον βέβαια… ακόμη είναι πολύ νωρίς…
sknipper έγραψε:Δεν είναι τόσο εύκολος δυστυχώς ο ιατρικός τουρισμός στα ορθοπαιδικά περιστατικά. Κυρίως γιατί ούτως ή άλλως τα πληρώνει η ασφάλιση στη Γερμανία 100%. Εκεί το πακέτο είναι πολύ στάνταρ. Συνήθως τα αισθητικής χειρουργικής, γαστρικό μπαλόνι ή όπως είπες υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι τα συνήθη. Η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή διότι, αν δε σφάλλω, επιτρέπει λόγω νομοθεσίας στην Ελλάδα την εμφύτευση περισσότερων γονιμοποιημένων ωαρίων σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες.PeterPan έγραψε:Είχα και μία συνάντηση αυτές τις ημέρες με ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη στο οποίο ως πρώτη επιλογή θα ήθελα και επιθυμούσα να εργαστώ και τους παρουσίασα τί ξέρω και τί κάνω, και μπορώ να πω πως με μεγάλη μου χαρά συμφωνήσαμε. Ελπίζω να πάνε καλά και 1-2 ακόμη βασικά πράγματα, όπως συνεργασίες με μερικούς συναδέλφους που ξέρω από εξωτερικό και επιστρέφουν και ορισμένων που είναι ήδη στην Ελλάδα.Ιδιωτικό νοσοκομείο είναι, εφόσον δεν είσαι τσαρλατάνος/σαμάνος από το τιμπουκτού, πελάτες θα φέρεις ναι θα σου πούνε, δεν είναι κατόρθωμα. Βέβαια ξέρω υπάρχουν κι άλλες λεπτομέρειες. Το βασικό θέμα είναι να σε βρίσκουνε οι πελάτες/ασθενείς, εκεί είναι που μετράνε οι "συνεργασίες" γιατί θέλει καιρό μέχρι να αποκτήσεις "όνομα" και να σου έρχονται απευθείας.
Θα δείξει το μέλλον βέβαια… ακόμη είναι πολύ νωρίς…
Κράτα τις επαφές σου με έξω μέχρι να σιγουρευτείς για την ποιότητα των συνεργασιών, τον τρόπο χειρισμού των Ελλήνων ασθενών που διαφέρουν από τους ξένους κλπ.
Επίσης σκέψου την πιθανότητα να πουλάς υπηρεσίες σε Γερμανούς, πχ να έρχονται να κάνουν την αρθροπλαστική τους στην Ελλάδα, πακέτο με αποκατάσταση και διακοπές. Το οργανώνεις με ένα γερμανό να έρχεται και μαζί να κάνετε 1-2 μέρες φούλ το μήνα ή το 15ήμερο. Στην Τουρκία γίνεται χαμός με ιατρικό τουρισμό (δυστυχώς το μαθαίνουμε από τις επιπλοκές). Η Ελλάδα ξέρω πάει καλά στον τομέα σε τεχνητή γονιμοποίηση.
Υγεία να έχουμε κ βλέπουμε. Ευχαριστώ Sknipper!
When the going gets tough, the tough get going
kubiak έγραψε:Ευχαριστώ πολύ kubiak! Να είσαι καλά!PeterPan έγραψε:Καλό κουράγιο και ό,τι καλύτερο!kubiak έγραψε:Για πολλούς και διάφορους λόγους, ένας εκ των βασικότερων κ το οικονομικό. Αν όλα πάνε καλά, δε θα έχω το άγχος… Άλλοι είναι το ψυχολογικό και το επιστημονικό.PeterPan έγραψε:Τώρα γιατί και πως, αυτά είναι αποφάσεις του καθενός. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, υπάρχει αυτό που θέλει ο καθένας.Κάθε απόφασή μας οδηγεί σε καταστάσεις με συν και πλην, ζυγίζουμε, αντιμετωπίζουμε και προχωράμε...PeterPan έγραψε:Εφόσον μπορέσω να πατάω σε δύο βάρκες στην αρχή είμαι λίγο καθησυχασμένος για το άγχος της μετάβασης.Από οικονομικής πλευράς εννοείς...
Είχα και μία συνάντηση αυτές τις ημέρες με ένα ιδιωτικό νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη στο οποίο ως πρώτη επιλογή θα ήθελα και επιθυμούσα να εργαστώ και τους παρουσίασα τί ξέρω και τί κάνω, και μπορώ να πω πως με μεγάλη μου χαρά συμφωνήσαμε. Ελπίζω να πάνε καλά και 1-2 ακόμη βασικά πράγματα, όπως συνεργασίες με μερικούς συναδέλφους που ξέρω από εξωτερικό και επιστρέφουν και ορισμένων που είναι ήδη στην Ελλάδα.
Θα δείξει το μέλλον βέβαια… ακόμη είναι πολύ νωρίς…
When the going gets tough, the tough get going
PeterPan έγραψε:Δεν είναι τόσο εύκολος δυστυχώς ο ιατρικός τουρισμός στα ορθοπαιδικά περιστατικά. Κυρίως γιατί ούτως ή άλλως τα πληρώνει η ασφάλιση στη Γερμανία 100%. Εκεί το πακέτο είναι πολύ στάνταρ. Συνήθως τα αισθητικής χειρουργικής, γαστρικό μπαλόνι ή όπως είπες υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι τα συνήθη. Η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή διότι, αν δε σφάλλω, επιτρέπει λόγω νομοθεσίας στην Ελλάδα την εμφύτευση περισσότερων γονιμοποιημένων ωαρίων σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες....To κρατικό σύστημα τα καλύπτει και στην Αγγλία 100% αλλά οι λίστες αναμονής όλο και μεγαλώνουν και πολλοί πάνε ιδιωτικά για να μην περιμένουν. Ακούω για πάνω από 1 χρόνο αναμονή σε πολλά νοσοκομεία. Οπότε προχωράνε είτε με ιδιωτική ασφάλιση είτε με το κομπόδεμά τους.
sknipper έγραψε:PeterPan έγραψε:Ελπίζω να πάνε καλά και 1-2 ακόμη βασικά πράγματα, όπως συνεργασίες με μερικούς συναδέλφους που ξέρω από εξωτερικό και επιστρέφουν και ορισμένων που είναι ήδη στην Ελλάδα.
Αυτό είχα ακούσει και εγώ από καρδιολόγο ο οποίος επέστρεψε από το εξωτερικό για να εργαστεί στην Ελλάδα, και οι "παλιοί" γιατροί ζητούσαν προμήθεια για να του στείλουν πελάτες. Θέλει ομολογουμένως χρόνο μέχρι να κάνεις όνομα και να έχεις μια σταθερή ροή πελατών.
Αν δεν υπάρχει πρόβλημα, θα ήταν καλό πιστεύω να το ανακοινώσεις και στο forum όταν με το καλό ξεκινήσεις, μαζί με κάποια στοιχεία επικοινωνίας!
Ενω ολα ειναι καλυτερα (ωραρια/φορτος/χρηματα/αντικειμενο) δυστυχως τρωω το χοσε του νεου και οπως αντιλαμβανεστε μου ειναι πολυ δυσκολο να πω οχι. Οι παλαιοτεροι με βλεπουν σαν την απαλλαγη τους οποτε μου ερχονται φορετα ολα τα χαμαλο-tasks.
Το θεμα ειναι τι μπορεις να κανεις σε αυτες τις καταστασεις?
Ακομη δεν εχω την εμπειρια ωστε να αποφυγω το χαμαλικι και φυσικα δεν θελω να βγαλω αρνητισμο απο το πρωτο διαστημα
Οποτε κανω τον μ@λ@κ@. Πχ ξερω απο τωρα οτι στις αδειες το καλοκαιριου θα τον πχιω , οπως τον ηπχια και τωρα στην αδεια του Πασχα
Θεωρω οτι ως ενα σημειο ευθυνεται και η απουσια προσωπικης επαφης, η εταιρεια παιζει σε υβριδικο μοντελο 2 μερες γραφειο-3 σπιτι, οποτε δεν δημιουργουνται φιλικες εργασιακες σχεσεις...
Σχετικά με την μετοικεσία και τον επαναπατρισμό δεν πρόβλεψα κάτι και τώρα σκέφτηκα την εξής λύση:
Πίστευα πως επιστρέφοντας στην Ελλάδα θα έκανα χρήση της μετοικεσίας και αλλαγή φορολογικής κατοικίας στην Ελλάδα. Όπως φαίνεται μάλλον θα διατηρήσω την κύρια φορολογική μου κατοικία στη Γερμανία, τουλάχιστον στην αρχή. Αυτό μου το προτείνει και ο λογιστής στην Ελλάδα που έχει εμπειρία με άτομα που εργάζονται σε 2 ή περισσότερες χώρες.
Το πρόβλημα έγκειται στον εκτελωνισμό του bmw 2.0d που είναι στο όνομα μου. Ρώτησα για εκτελωνισμό και θα του στείλω και το COC χαρτί αλλά όπως το υπολογίζει αυτός είμαι μεταξύ 5.000-7.000€. Βλέπω ότι το εγχειρίδιο μετοικεσίας επιτρέπει απαλλαγή έως 2.000 κ.ε. (το bmw είναι 1995 κ.ε.). Ο εκτελωνιστής μου είχε πει πριν 2 χρόνια πως αν είναι πάνω από 1850 κ.ε. τότε πληρώνει το μισό τέλος εκτελωνισμού, αλλά εδώ βλέπω στο εγχειρίδιο πως μέχρι 2.000 κ.ε. είναι ατελώς το αμάξι.
Οπότε σκέφτηκα το εξής: θα μεταβιβάσω το αμάξι στο όνομα της συζύγου, θα ξεδηλώσω τα παιδιά από το γερμανικό κράτος (ώστε να μη χρειάζεται να πάνε στο γερμανικό σχολείο εδώ) και η σύζυγος θα ξεδηλωθεί σε 7 μήνες υποβάλλοντας αίτηση μετοικεσίας στο προξενείο. Το αμάξι θα το περάσω ένα γερμανικό ΚΤΕΟ τώρα και θα το κατεβάσω τον Σεπτέμβρη στην Ελλάδα, όπου θα το έχω με γερμανικές πινακίδες 6 μήνες στο όνομα της συζύγου και έκτοτε θα το εκτελωνίσω ατελώς μέσω μετοικεσίας.
Έτσι θα γλιτώσω αυτά τα 5.000-7.000€.
Αν κάποιοι έχετε καμιά καλύτερη ιδέα, ευπρόσδεκτη.
ΥΓ: θα τηλεφωνήσει η σύζυγος στο προξενείο τη Δευτέρα για να ρωτήσει αν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα μετοικεσίας μόνο το ένα μέλος της οικογένειας, δλδ να επαναπατριστεί μόνο αυτό.
Η δεύτερη λύση είναι να πληρώσω τον εκτελωνισμό και η τρίτη λύση είναι να πουλήσω το BMW και να πάρω Tesla που είναι ατελώς. Αλλά δε θέλω να το πουλήσω γμτ
Η τέταρτη λύση είναι να δέσω μια πέτρα στον λαιμό και να πέσω στη θάλασσα, με όλα τα τρεχάματα που έχουμε
When the going gets tough, the tough get going
Έλα στη μάρκα της καρδιάς σου Πέτρο!!!
Στο προξενείο θα ξέρουν λογικά, πρέπει να περιμένω ως τη Δευτέρα.
Serf το project Tesla θέλει λεφτά και αγοραπωλησίες. Καλύτερα να μη μπλέξω με αγοραπωλησίες, αλλά και λεφτά δεν έχω για έξοδα.
Αν δεν βγαίνει η λύση που παρέθεσα, μάλλον για 1-2 χρόνια θα το έχω με γερμανικές πινακίδες στην Ελλάδα.
Βασίλη εγώ δε θα κάνω μετοικεσία όπως είπα, η σύζυγος ούτως ή άλλως θα επιστρέψει μόνιμα, οπότε γιατί να μην το εκμεταλλευτεί κιόλας; Το κακό είναι να κάνει μετοικεσία χωρίς να εκμεταλλευτεί το δικαίωμα για το αυτοκίνητο.
When the going gets tough, the tough get going
Γενικα αυτά είναι μικρά καθημερινά προβλήματα που δινουν στη ζωή στην Ελλάδα μια ιδιαίτερη νοστιμιά, όπως η ρίγανη στη χωριάτικη, που αν έμενες σε μια πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα απλά δε θα είχες.
.
dimitris έγραψε:Το προξενείο θα σε διαφωτίσει, ίσως. Αλλά αν όλος ο συλλογισμός στηρίζεται στην υπόθεση ότι θα έχεις φορολογική κατοικία στη Γερμανία με μισή δουλειά στην Ελλάδα, οικογένεια στην Ελλάδα, σχολεία στην Ελλάδα και το μισό χρόνο διαμονής στην Ελλάδα, αυτό ίσως χρειάζεται ένα διπλό τσεκάρισμα, γιατί σίγουρα ο λογιστής ξέρει αλλά τυπικα αυτό δε γίνεται.Ξέρω άτομα που το κάνουν, η φορολογική κατοικία σχετίζεται με το που ζεις 185 μέρες/έτος. Αν έχεις συμβόλαιο 50% απασχόλησης στο εξωτερικό ακόμη πιο εύκολα αποδεικνύεται. Αν κιόλας κάνω το συμβόλαιο 60%, τότε κανένα θέμα να το αποδείξεις.
Γενικα αυτά είναι μικρά καθημερινά προβλήματα που δινουν στη ζωή στην Ελλάδα μια ιδιαίτερη νοστιμιά, όπως η ρίγανη στη χωριάτικη, που αν έμενες σε μια πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα απλά δε θα είχες.
Έχω συναδέλφους που δουλεύουν Γερμανία και Πέμπτη πετούν Θεσνίκη, πηγαίνουν οδικώς στα Γιάννενα όπου ζει η οικογένεια και την Δευτέρα πετούν Γερμανία πίσω.
Άλλοι με φορολογική κατοικία στη Γερμανία πετούν Δευτέρα για Γερμανία και Τετάρτη απόγευμα πίσω Ελλάδα. Άλλοι (αυτοί δεν είναι γιατροί) κάνουν 4 χρόνια Home Office από Ελλάδα και δηλώνουν κάτοικοι εξωτερικού.
Στη δικιά μου περίπτωση είμαι καθόλα νόμιμος.
When the going gets tough, the tough get going
