- 22 Ιαν 2015, 00:34 #65846 BTW εγω απαντησα στον manosky ευθεως. Δεν απαντησα πουθενα πλαγιως οπως γραφει ο trident και φυσικα κατανοω πληρως οσα γραφεις και συμφωνω.

Sent from Corsair's brick

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 22 Ιαν 2015, 00:44 #65851

Εργοδοτης και εργαζομενος συναπτουν μια συμβαση εργασιας. Και κατα την συναψη της συμφωνιας και σε ολη την διαρκεια της ο εργοδοτης ειναι (αν οχι παντα τουλαχιστον κατα κανονα) σε θεση ισχυος. Για να υπαρχει μια σχετικη ισορροπια , στη φαση της απολυσης το δικαιωμα στην εργασια υπερτερει της επιχειρηματικης ελευθεριας του εργοδοτη. Ετσι λοιπον η απολυση αποζημειωνεται.

Ναι, τρομερη θεση ισχυος να αναγκαζεσαι ή να κρατησεις εναν υπαλληλο που εγινε αχρηστος (ειτε απο αδυναμια να εξελισσεται, ειτε απο μη-ικανοτητα, ειτε και απο επιλογη γιατι - ψιτ, που'σαι: - υπαρχουν και καριοληδες υπαλληλοι), ή να του σκασεις τρελα χιλιαρικα για μεχρι και 2 χρονια αποζημιωση απολυσης... Που αλλου ισχυουν αυτα ρε παιδια (τα μεγεθη εννοω)?

- 22 Ιαν 2015, 00:48 #65854 Ενώ το σωστό ποιο θα ήταν κατά τη γνώμη σου? Να μπορεί να κάνει ο εργοδότης ότι θέλει?

< μου

- 22 Ιαν 2015, 00:53 #65856

Εργοδοτης και εργαζομενος συναπτουν μια συμβαση εργασιας. Και κατα την συναψη της συμφωνιας και σε ολη την διαρκεια της ο εργοδοτης ειναι (αν οχι παντα τουλαχιστον κατα κανονα) σε θεση ισχυος. Για να υπαρχει μια σχετικη ισορροπια , στη φαση της απολυσης το δικαιωμα στην εργασια υπερτερει της επιχειρηματικης ελευθεριας του εργοδοτη. Ετσι λοιπον η απολυση αποζημειωνεται.

Ναι, τρομερη θεση ισχυος να αναγκαζεσαι ή να κρατησεις εναν υπαλληλο που εγινε αχρηστος (ειτε απο αδυναμια να εξελισσεται, ειτε απο μη-ικανοτητα, ειτε και απο επιλογη γιατι - ψιτ, που'σαι: - υπαρχουν και καριοληδες υπαλληλοι), ή να του σκασεις τρελα χιλιαρικα για μεχρι και 2 χρονια αποζημιωση απολυσης... Που αλλου ισχυουν αυτα ρε παιδια (τα μεγεθη εννοω)?

Υπάρχουν και καριολιδες εργοδότες όμως.

ταπαταπαλκ!

Life may not be the party we hoped for, but while we are here we might as well dance.

- 22 Ιαν 2015, 01:04 #65859

Εργοδοτης και εργαζομενος συναπτουν μια συμβαση εργασιας. Και κατα την συναψη της συμφωνιας και σε ολη την διαρκεια της ο εργοδοτης ειναι (αν οχι παντα τουλαχιστον κατα κανονα) σε θεση ισχυος. Για να υπαρχει μια σχετικη ισορροπια , στη φαση της απολυσης το δικαιωμα στην εργασια υπερτερει της επιχειρηματικης ελευθεριας του εργοδοτη. Ετσι λοιπον η απολυση αποζημειωνεται.

Ναι, τρομερη θεση ισχυος να αναγκαζεσαι ή να κρατησεις εναν υπαλληλο που εγινε αχρηστος (ειτε απο αδυναμια να εξελισσεται, ειτε απο μη-ικανοτητα, ειτε και απο επιλογη γιατι - ψιτ, που'σαι: - υπαρχουν και καριοληδες υπαλληλοι), ή να του σκασεις τρελα χιλιαρικα για μεχρι και 2 χρονια αποζημιωση απολυσης... Που αλλου ισχυουν αυτα ρε παιδια (τα μεγεθη εννοω)?

Γερμανια...

Υπαλληλο με συμβαση αοριστου χρονου δεν τον κουνας με τιποτα...

- 22 Ιαν 2015, 01:08 #65863

Γερμανια...

Υπαλληλο με συμβαση αοριστου χρονου δεν τον κουνας με τιποτα...

Τι σημαινει αυτο? Πως απολυεις εναν υπαλληλο εκει?

Υπάρχουν και καριολιδες εργοδότες όμως.

ταπαταπαλκ!

^^^ σαφως

Ενώ το σωστό ποιο θα ήταν κατά τη γνώμη σου? Να μπορεί να κάνει ο εργοδότης ότι θέλει?

< μου

ναι. Προφανως. Ο εργοδοτης μπορει να προσλαμβανει οποιον θελει ή χρειαζεται, ΟΠΟΤΕ θελει ή χρειαζεται, και θα επρεπε να μπορει να απολυει και οποιον θελει οποτε θελει ή χρειαζεται. Για νομιμους λογους και με σωστη και γρηγορη νομικη προστασια του υπαλληλου απο αυθαιρεσιες (το "δεν μου κανει πια αυτος" ειναι νομιμοτατος λογος).

Θες να συζητησουμε το ενδεχομενο μιας ΜΙΚΡΗΣ αποζημιωσης, γιατι ο υπαλληλος ξαφνικα μενει χωρις εισοδημα? Το δεχομαι. Αλλα δεν δεχομαι να θελω (ή να χρειαζεται) να απολυσω υπαλληλο 12ετιας και να πρεπει ή να του δωσω 7 μηνες μισθους, ή να του δωσω 3.5 μηνες αλλα με 4 μηνες προειδοποιηση μεσα στους οποιους ο υπαλληλος θα μπορει να ειναι ενα αχρηστο βαριδι (στη δικη μου περιπτωση πχ, και εχω και γνωστη - πρωην κοπελα μου - που εκανε ακριβως αυτο το πραγμα γιατι κατα τη γνωμη της το αξιζαν οι εργοδοτες της). Οπως και το παραδειγμα που ανεφερα μερικες σελιδες πριν στο ταξιδιωτικο πρακτορειο.

Τελευταία επεξεργασία από kacey και 22 Ιαν 2015, 01:10, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 22 Ιαν 2015, 01:09 #65865 kacey ο καριόλης εργαζόμενος μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και τον γαμήσανε και τέλος.
Ο καριόλης εργοδότης ον δι άδερ χαντ μπορεί να επιβιώνει όσο γουστάρει και να χρησιμοποιεί τις απολύσεις για να "ανακυκλώνει" προσωπικό και να κρατά χαμηλά το μισθολογικό κόστος.

Το κάνουν ακόμα και υπερτεράστια μαγαζιά, οπότε θεωρώ δεδομένο ότι θα μπαίνουν στον πειρασμό και τα κάπως μικρότερα.

Ανεξάρτητα από αυτό το να προαναγγείλει μέτρα κάποιος σχετικά με την αποτροπή της απόλυσης είναι τρισμέγιστο fail και παράλληλα ανατριχιαστικό επειδή δείχνει ότι αυτός που το σκέφτηκε και το παρουσιάζει περήφανα ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΟΥΤΕ ΝΤΕΛΙΒΕΡΑΣ.
Όσο "δύσκολες" κάνεις τις απολύσεις, τόσο ΔΥΣΚΟΛΕΣ θα γίνονται οι προσλήψεις.

Αν είναι να επιδοτήσεις κάτι μείωσε τις εισφορές που πρέπει να πληρώνει ένας εργοδότης για να δεις την ανεργία να μειώνεται άμεσα.
Το άλλο είναι μια πιασάρικη παπαρίτσα που μασκαρεύει την ασχετοσύνη αυτού που το σκέφτηκε.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 22 Ιαν 2015, 01:19 #65868

Ο εργοδοτης μπορει να προσλαμβανει οποιον θελει ή χρειαζεται, ΟΠΟΤΕ θελει ή χρειαζεται, και θα επρεπε να μπορει να απολυει και οποιον θελει οποτε θελει ή χρειαζεται. Για νομιμους λογους και με σωστη και γρηγορη νομικη προστασια του υπαλληλου απο αυθαιρεσιες (το "δεν μου κανει πια αυτος" ειναι νομιμοτατος λογος).

Γι' αυτό υπάρχουν οι συμβάσεις εργασίας ορισμένου διαστήματος.

Θες να συζητησουμε το ενδεχομενο μιας ΜΙΚΡΗΣ αποζημιωσης, γιατι ο υπαλληλος ξαφνικα μενει χωρις εισοδημα? Το δεχομαι. Αλλα δεν δεχομαι να θελω (ή να χρειαζεται) να απολυσω υπαλληλο 12ετιας και να πρεπει ή να του δωσω 7 μηνες μισθους

Έναν υπάλληλο που τον έχεις 12 χρόνια, ξέρεις τι καπνό φουμαρει. Δεν γίνεται ΞΑΦΝΙΚΑ να μη σου κάνει.

Αν πρέπει για άλλους λόγους να τον απολύσεις (πχ κλείνει η εταιρεία) υπάρχουν και άλλες λύσεις.

< μου

- 22 Ιαν 2015, 01:21 #65869

kacey ο καριόλης εργαζόμενος μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και τον γαμήσανε και τέλος.

Τι να το κανω εγω αυτο ρε μαστορα οταν θα του εχω σκασει 10 χιλιαρικα για να μην εχω ενα καριολη/τεμπελη/αχρηστο τυπο στο μαγαζι μου?

- 22 Ιαν 2015, 01:25 #65870

Γερμανια...

Υπαλληλο με συμβαση αοριστου χρονου δεν τον κουνας με τιποτα...

Τι σημαινει αυτο? Πως απολυεις εναν υπαλληλο εκει?

Διαπραγματευση... Του τα σκας και φευγει κοινη συνεναιση

Ειχαμε 2-3 στην εταιρεια που δεν εκαναν τιποτα. Ο ενας καθοταν στο διπλα γραφειο μου και εβλεπε ταινιες επειδη δεν τον ηθελαν και δεν του εδιναν τασκς με σκοπο να τον οδηγησουν στην παραιτηση.

Οσον αφορα τον καριολη τον δοκιμαζεις πριν υπογραψει αοριστου προφανως.

- 22 Ιαν 2015, 01:32 #65874

Εργοδοτης και εργαζομενος συναπτουν μια συμβαση εργασιας. Και κατα την συναψη της συμφωνιας και σε ολη την διαρκεια της ο εργοδοτης ειναι (αν οχι παντα τουλαχιστον κατα κανονα) σε θεση ισχυος. Για να υπαρχει μια σχετικη ισορροπια , στη φαση της απολυσης το δικαιωμα στην εργασια υπερτερει της επιχειρηματικης ελευθεριας του εργοδοτη. Ετσι λοιπον η απολυση αποζημειωνεται.

Ναι, τρομερη θεση ισχυος να αναγκαζεσαι ή να κρατησεις εναν υπαλληλο που εγινε αχρηστος (ειτε απο αδυναμια να εξελισσεται, ειτε απο μη-ικανοτητα, ειτε και απο επιλογη γιατι - ψιτ, που'σαι: - υπαρχουν και καριοληδες υπαλληλοι), ή να του σκασεις τρελα χιλιαρικα για μεχρι και 2 χρονια αποζημιωση απολυσης... Που αλλου ισχυουν αυτα ρε παιδια (τα μεγεθη εννοω)?

Ο εργαζομενος δεν προσλαμβανεται επειδη το επιβαλει αυτος. Τον επιλεγει ο εργοδοτης . Και τον επιλεγει επειδη τον κρινει ικανο και να κανει την δουλεια για την οποια προσλαμβανεται και να εξελιχθει. Και σε συντομο χρονικο διαστημα μπορει ο εργοδτης να το διαπιστωσει.Οποτε σε περιπτωση που δεν του κανει , η αποζημιωση θα ειναι ψιχουλα.

Μισθοι δυο χρονων (δλδ μισθοι 24 μηνων ) για αποζημειωση αντιστοιχουν σε καμια τριανταρια χρονια δουλειας. Κανενας εργαζομενος δεν γινεται ανικανος ή καριολης (οπως ειπε και ο Μπιλλ υπαρχουν και εργοδοτες καριοληδες) ξαφνικα μετα απο τριαντα χρονια.

Τελευταία επεξεργασία από αεροζολ και 22 Ιαν 2015, 01:36, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 22 Ιαν 2015, 01:36 #65877 bibendum

τι διαπραγματευση κανεις με καποιον που επιλεγει να μην εργαζεται, και επειδη δεν μπορεις να τον αναγκασεις σε παραιτηση πρεπει να του τα σκασεις χοντρα? Αυτη ειναι η "δυναμη" του εργοδοτη?

αεροσολ
εχω δωσει παραδειγματα, και αλλο ενα πιο κατω. γινεται.

Έναν υπάλληλο που τον έχεις 12 χρόνια, ξέρεις τι καπνό φουμαρει. Δεν γίνεται ΞΑΦΝΙΚΑ να μη σου κάνει.

Αν πρέπει για άλλους λόγους να τον απολύσεις (πχ κλείνει η εταιρεία) υπάρχουν και άλλες λύσεις.

< μου

Πως δεν γινεται?

α) Οι δουλειες αλλαζουν και εξελισσονται, και μπορει ο ταδε υπαλληλος που μεχρι προτινος εκανε πολυ καλα τη δουλεια του (οταν αυτη ειχε την ταδε μορφη), ξαφνικα ΔΕΝ μπορει να μαθει/εξελιχθει/ακολουθησει τα δρωμενα οταν η δουλεια του απεκτησε τη δεινα μορφη. Εδωσα και συγκεκριμενο παραδειγμα πιο πισω.

β) Αντιστοιχα, στη δικη μου περιπτωση,οταν ο βασικοτερος προμηθευτης μου σταματησε να μας (μας=ολοι εμεις, ολος ο κλαδος) πουλαει τα προιοντα του γιατι αποφασισε να κανει τη δουλεια μας μονος του, αυτο σημαινε -35% σε τζιρο αλλα και ογκο δουλειας = ενας υπαλληλος περισσευε. Τον ιδιο υπαλληλο που προσελαβα οταν αυξηθηκε η δουλεια μου και χρειαζομουν ενα επιπλεον ατομο, δεν μπορουσα μετα απο Χ χρονια να τον απολυσω χωρις κοστος οταν μειωθηκε η δουλεια μου και ΔΕΝ χρειαζομουν αυτο το (πλεοναζον πια) ατομο. Τι αλλη λυση ειχα εκτος απο το να του τα σκασω χοντρα?

γ) Οταν (μου) εκλεισα(ν) το μαγαζι, τι "αλλη λυση" ειχα απο το να σκασω 10κατι χιλιαρικα σε αποζημιωσεις?

δ) επισης, αλλαζουν και οι ανθρωποι. Μπορει ενας υπαλληλος που σου ηταν "ικανοποιητικος" και για αυτο τον κραταγες, να γινει αχρηστος καριολης για 1002 ΔΙΚΟΥΣ του λογους.

Παραδειγμα?

1ο δικος μου υπαλληλος που οταν ο πατερας του απολυθηκε, αποφασισαν να βαλουν κατω οικονομιες και να παρουν ενα ταξι να το δουλευουν μια 12ωρη βαρδια εκαστος (αυτα τα εμαθα μετα). Ενω για καποια χρονια ηταν ικανοποιητικος (εκανε αυτα που επρεπε, οταν επρεπε και οσο καλα επρεπε) ξαφνικα αρχισε τις παπαριες για να προκαλεσει την απολυση του. Και επειδη ηταν ο οδηγος διανομων (= αυτος που βλεπουν οι πελατες και αυτος που εχει την ευθυνη να φτασουν οι παραγγελιες σωστα και στην ωρα τους), ΕΠΡΕΠΕ να φυγει. Και σε αυτο το τυπο εγω κληθηκα να δωσω αποζημιωση...

2ο Η μανα που οταν πηγε το παιδι της νηπιαγωγειο (αρα στα ~4-5 χρονια μετα τη γεννηση και αφου σε εχει ηδη και προσφατα πηδηξει σαν εργοδοτη, με τις αδειες και τα προνομια της εγκυου), ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ να φευγει στις 2-3 το μεσημερι για να παιρνει το παιδι απο το νηπιαγωγειο, να το πηγαινει στο σπιτι, και ΑΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕ να επεστρεφε στη δουλεια της. Και που οταν ο εργοδοτης της ειπε "ασε μας κυρια μου που θα δουλευεις 6 ωρες την ημερα", ΕΓΙΝΕ αχρηστη ΕΠΙΤΗΔΕΣ.

- 22 Ιαν 2015, 01:41 #65879 Τεσπα αυτο που θελω να πω ειναι οτι ενα μετρο που εχει ως σκοπο τη προστασια του εργαζομενου απο αυθαιρεσιες του εργοδοτη, γινεται ΕΥΚΟΛΑ εργαλειο αυθαιρεσιας του εργαζομενου πανω στον εργοδοτη του και εκβιασμου του. Γιατι τα νουμερα ειναι ΜΕΓΑΛΑ.

- 22 Ιαν 2015, 02:01 #65882 @kc

Οπως και να εχει (για οποιονδηποτε απο τους λογους που αναφερεις, στην περιπτωση πτωχευσης δεν ξερω τι λεει η νομοθεσια) , ισχυει αυτο που εγραψα. Σε ολη την διαρκεια ισχυος της συμβασης εργασιας ο εργοδοτης ηταν σε θεση ισχυος . Ε , για να υπαρξει μια σχετικη ισορροπια, στη φαση της απολυσης το δικαιωμα για εργασια υπερτερει της επιχειρηματικης ελευθεριας του εργοδοτη και η απολυση αποζημιωνεται.

- 22 Ιαν 2015, 03:06 #65888

BTW εγω απαντησα στον manosky ευθεως. Δεν απαντησα πουθενα πλαγιως οπως γραφει ο trident και φυσικα κατανοω πληρως οσα γραφεις και συμφωνω.

Sent from Corsair's brick

Ναι, το ξερουμε. Αλλα κολλαγε πολυ καλα σε αυτο που ηθελα να πω

Νομίζω ότι λέμε το ίδιο πράγμα, αλλά κάπου χάσαμε το σημείο επαφής.
Θα προσπαθήσω να δόσω ένα απλό παράδειγμα, και το σταματάω εδώ, είτε συμφωνούμε είτε όχι.

Οι άντρες αρέσκονται περισσότερο να ασχολούνται με τα μηχανικά. Οπότε, αν έχω ένα συνεργείο και θέλω να προσλάβω 2 μηχανικούς, και έχω 10 CV στα χέρια μου (9 άντρες και μια γυναίκα), θα κάτσω να κρίνω με βάση τα προσόντα. Η γυναίκα υποψήφια έχει λιγότερα προσόντα από τους άλλους, διότι είναι νέα, έχει μικρή εμπειρία λόγω βραχυχρόνιας ενασχόλησης κλπ.κλπ. Προσλαμβάνω δύο άντρες λοιπόν, διότι έχουν 20-ετη εμπειρία, και στα 90s δύσκολα έβλεπες γυναίκα μηχανικό, οπότε αντικειμενικά οι δύο συγκεκριμένοι είναι περισσότερο qualified. Μιλάω με βάση τα προσόντα, δεν επιλέγω κάπου με βάση το φύλο. Το ότι κάνω την παρατήρηση ότι, για κοινωνικούς λόγους - νομίζω δεν υπάρχει ανάγκη να του παραθέτω, στα 90s οι 97/100 μηχανικούς ήταν άντρες δεν σημαίνει ότι κάνω φυλετικές διακρίσεις. Πως να το κάνουμε δηλαδή, σε αυτό το πεδίο, για τον Χ ή Ψ λόγο οι περισσότεροι που ασχολούνται είναι άντρες, οπότε το αντρικό pool θα δώσει και περισσότερους qualified απ' ότι το γυναικείο pool. Ή εγώ που δουλεύω στο IT, στην ομάδα μου είμαστε 20 άτομα, και οι γυναίκες είναι 2. Και ο λόγος είναι ότι παραδοσιακά στη κοινωνία οι γυναίκες απέφευγαν τα τεχνολογικά επαγγέλματα (με εξαίρεση τις νεότερες γενιές). Δεν θα επιλέξω άντρες με βάση αυτή την παρατήρηση ΑΛΛΑ, επιλέγοντας τους καταλληλότερους τυγχάνει αυτοί οι καταλληλότεροι να είναι κυρίως άντρες.

Αντίστοιχα και σε παραδοσιακά γυνακείους χώρους. Π.χ. το παράδειγμα του φίλου για ρεσεψιονίστ σε εταιρεία καλλυντικών. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ στον χώρο της εμφάνισης, περιποίησης, καλλυντικών, κόμμωσης κλπ. έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον οι γυναίκες. Ψέμα? Δε νομίζω. Οπότε αν εγώ έχω 10 CV για δύο θέσεις κομμωτών στο κομμωτήριό μου, θα κάτσω να δω ποιοι είναι οι πιο qualified. Επειδή το γυναικείο pool από κομμώτριες είναι μεγαλύτερο από το αντρικό pool, διότι όπως είπαμε - δομή κοινωνίας, στερεότυπα, δεν έχει σημασία στο θέμα μας - οι qualified υποψήφιοι θα είναι κυρίως γυναίκες και λιγότερο άντρες. Επειδή εγώ έχω μόλις 2 θέσεις να καλύψω (και όχι 15), τυγχάνει οι πιο qualified υποψήφιοι να είναι γυναίκες. ΔΕΝ διαλέγω επειδή είναι γυναίκες, απλά οι πιθανότητες τα προσόντα να ειναι περισσότερα στο γυναικείο πληθυσμό είναι μεγαλύτερες. 

Anyway, νομίζω το κούρασα το θέμα. Θεωρώ ότι αναφέρομαι ξεκάθαρα σε κριτήρια επιλογής όπως τα προσόντα, και όχι το φύλο. Απλά κάνω την επιπλέον, αδιάφορη αν θέλετε ως προς την όλη διαδικασία πρόσληψης, παρατήρηση ότι μερικές φορές (έως τώρα, διότι αυτό αλλάζει) το γκρουπ των κατάλληλων αθρώπων για μια δουλιά έχει και ένα φυλετικό pattern, το οποίο κατά τη γνώμη μου οφείλεται σε κοινωνικούς παράγοντες οι οποίοι διαμορφώνουν και τα στερεότυπα και τις προτιμήσεις του κάθε φύλου. Και φυσικά τα φυλετικά αυτά patterns έχουν και σεβαστές εξαιρέσης (π.χ. στη δουλία μου, με κάθε γενιά πιτσιρικάδων που προσλαμβάνεται βλέπω όλο και περισσότερες γυναίκες).

Βρε αδερφε,
ΑΣΕ σε τι αναφερεσαι εσυ (που το εχω καταλαβει απο την αρχη και δε χρειαζεται συζητηση) και δες απλα λιγο τι λεω εγω.

Απλα πραγματα: Ο τροπος σκεψης σου, παιζει μια χαρα στην Ελλαδα, ετσι θα σκεφτομουν και εγω, τον θεωρω σωστο κλπ., ΑΛΛΑ, στην μαμά του politically correct λογου, στη USA, αν τα πεις αυτα θα σε αλειψουν πισσα και πουπουλα.
Αρα: Εδω δεν τρεχει τιποτα, εκει εισαι discriminatorας. Αυτο σου λεω τοση ωρα, σου τραβαει μυνησαρα η μοναδικη μηχανικος στο state και ψάχνεσαι, και ας μην εχει 20ετη προυπηρεσια.

ΥΓ Στη φαση που λες για φυλετικα patterns που σχετιζονται με ικανοτητες, εκει ειναι που τρως πετριες. To "white men can't jump" δεν ειναι πια και πολυ ανεκτο.


@kacey
εχεις υπαρξει ποτέ υπάλληλος?
(Οχι "του εαυτου σου" και οχι σε συγγενη/γειτονα/για 1 μηνα για χαρτζηλικι)