http://www.koutipandoras.gr/article/144 ... ti-stinoyn
http://www.koutipandoras.gr/article/144 ... ti-stinoyn
Corto Maltese έγραψε:Οπότε από μένα δε θα δούνε ψήφο, ας έχουν οι υπόλοιποι συμπολίτες μας την ψευδαίσθηση ότι θα επηρρεάσουν τα σκατά που θα φάμε. Σας έχω εμπιστοσύνη
Corto Maltese έγραψε:@manosky
Δεν τα θυμάσαι καλά. Άλλα ήταν τα διατάγματα Ρέππα και Παπανδρέου τα οποία (και καλά) τακτοποίησε ο Πάκης - αν και δεν είχαν ξετακτοποιηθεί από κανένα - και άλλο το ΠΔ Παυλόπουλου και φυσικά αφορούσε άλλους.
Διαλέγουμε νόμισμα, διαλέγουμε πολίτευμα
Σε πρόσφατο άρθρο του στον Guardian, o νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς (ή, όπως τον αποκάλεσε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτα Κοζομπόλη-Αμανατίδη στην εξεταστική επιτροπή της βουλής για τα μνημόνια “Ζοζέφ Στρίγκλιτς”) εξηγεί μερικούς λόγους για τους οποίους, αν ψήφιζε στο δημοψήφισμα της Κυριακής, θα ψήφιζε το “όχι”. Η επιχειρηματολογία του περιλαμβάνει τη γνωστή κριτική στην πολιτική της λιτότητας και των μνημονίων που έχει γίνει από πολλούς οικονομολόγους τα τελευταία χρόνια και, φυσικά, έχει σχεδόν σε όλα δίκιο. Αναγνωρίζει κιόλας ότι το ερώτημα του δημοψηφίσματος είναι η θέση της Ελλάδας στην ευρωζώνη, και όχι η δίγλωση μπούρδα που γράφει το ψηφοδέλτιο. Παραβλέπει όμως εντελώς την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της χώρας και η ανάλυσή του γίνεται εντελώς τουριστική προς το τέλος, όταν γράφει: “Μια ψήφος στο όχι θα άνοιγε την πιθανότητα ώστε η Ελλάδα, με την ισχυρή δημοκρατική της παράδοση, να αδράξει το πεπρωμένο της στα χέρια της”.
Κι εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα. Στην “ισχυρή δημοκρατική της παράδοση”.
Ποιά ισχυρή δημοκρατική παράδοση;
Εδώ και μερικές δεκαετίες η χώρα απολαμβάνει μια σχετικά στέρεη και λειτουργική δημοκρατία, κι αυτό είναι πράγματι μια μεγάλη κατάκτηση, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε το πώς την απέκτησε, και πού αυτή βασίστηκε. Η Ελλάδα δεν είχε “μεγάλη δημοκρατική παράδοση”. Οι θεσμοί της στήθηκαν παράλληλα με τις πολιτικές επιδιώξεις κομμάτων στη δίνη του λαϊκισμού, και ήταν πάντα ευάλωτοι και απαξιωμένοι, από την ίδρυση του κράτους μέχρι τη χούντα του ’67-’74. Πώς έγινε μετά ξαφνικά μια φαινομενικά δημοκρατική χώρα να τη βλέπει ο Στίγκλιτς να τη χαίρεται; Θα σας πω πώς έγινε:
Η Ευρώπη.
Μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν βρήκαμε ξαφνικά μόνοι μας στέρεους δημοκρατικούς θεσμούς -δανειστήκαμε κάποιους από τους ευρωπαϊκούς. Με την είσοδό μας στην ΕΕ και αργότερα και στην ευρωζώνη τοποθετηθήκαμε σε ένα πολιτικό και αξιακό περιβάλλον στο οποίο, κακά τα ψέματα, δεν πολυανήκαμε. Ήμασταν κάπως αλλιώτικοι, ανέτοιμοι, βαλκάνιοι. Αλλά διορατικοί. Όπως και όλοι οι άλλοι, εκχωρήσαμε μέρος της κυριαρχίας μας σε έναν υπερεθνικό οργανισμό, με αποτέλεσμα μέρος της νομοθεσίας μας και η νομισματική μας πολιτική να μην προκύπτουν από ελληνικούς θεσμούς και διαδικασίες, αλλά από ευρωπαϊκούς. Έτσι γλιτώσαμε από τον πληθωρισμό, από ακόμα περισσότερο λαϊκισμό, και σε μεγάλο μέρος από τη φτώχια, καθώς μπήκαν και πολλές δεκάδες δις ευρώ στην οικονομία μας. Η δε τριβή με κράτη που έχουν πράγματι μεγάλη δημοκρατική παράδοση μας έδειξε σε κάποιο βαθμό “πώς γίνεται”. Κι αρχίσαμε να αισθανόμαστε ίδιοι, ή, έστω, παρόμοιοι μ’ αυτούς.
Το πρόβλημα -κι αυτό προφανώς δεν μπορεί να το ξέρει ο κύριος Στίγκλιτς-, είναι ότι οι υπόλοιποι θεσμοί που εξακολουθούσε να διατηρεί η δημοκρατία μας δεν άλλαξαν, δεν αναμορφώθηκαν και δε βελτιώθηκαν στην πορεία αυτών των δεκαετιών. Η απονομή της δικαιοσύνης παρέμεινε προβληματική, ο κοινοβουλευτισμός και η λειτουργία του κράτους υποταγμένα στις πελατειακές σχέσεις ανάμεσα στο πολιτικό προσωπικό και τους ψηφοφόρους. Και, πολύ λογικά, η εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων για τους θεσμούς παρέμεναν στα τάρταρα. Οι Έλληνες πολίτες ποτέ δεν εμπιστεύτηκαν πραγματικά το κράτος τους, και το χρησιμοποίησαν διαχρονικά κυρίως για πλιάτσικο (βλέπε: http://www.kathimerini.gr/820008/opinio ... ploytisame).
Και έτσι φτάνουμε στο τώρα.
Όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες, οι περισσότεροι αναλυτές και οικονομολόγοι και οι περισσότεροι πολίτες που ξέρω έχουν καταλάβει ότι στις ακραίες μέρες που ζούμε το διακύβευμα είναι η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη, όχι το ψευδεπίγραφο ερώτημα που σκάρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι σωστή εκτίμηση, αλλά όχι πλήρης. Το διακύβευμα δεν είναι μόνο το ευρώ και η συμμετοχή σε ένα προνομιούχο κλαμπ πλούσιων χωρών με ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων και αγαθών -είναι η ίδια η δημοκρατία μας. Τα σημάδια τα βλέπουμε με τα μάτια μας, αποσβολωμένοι, όλη την εβδομάδα.
Τη στιγμή ακριβώς που χρεοκοπούμε και χάνουμε την οικονομική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή εδώ η εθνικολαϊκή κυβέρνηση μας τραβολογάει σε ένα δημοψήφισμα νομικά αμφισβητίσιμο, που στηρίζεται μόνο σε δυο βιαστικές τσάτρα-πάτρα ΠΝΠ γραμμένες νύχτα, με ένα ερώτημα που είναι ήδη παρωχημένο και άκυρο, με μια διατύπωση παραπλανητική, με ένα ψηφοδέλτιο φτιαγμένο ειδικά για να εξαπατήσει τους ψηφοφόρους, και με διάστημα διαβούλευσης έξι ημέρες.
Και δεν γίνεται τίποτα. Καμία ένσταση, καμία κίνηση, καμία άμυνα, μόνο λόγια. Αυτό το δημοψήφισμα-παρωδία περνάει, διεξάγεται. Θα γίνει.
Παράλληλα ο πρωθυπουργός κάνει διχαστικά διαγγέλματα και επικαλείται ανερυθρίαστα πρόσφατα δημοψηφίσματα στη Γαλλία και την Ιρλανδία, τα οποία είχαν χρόνο διαβούλευσης τρεις και δύο μήνες αντίστοιχα (αυτό δεν το λέει). Η Ζωή Κωνσταντοπούλου κλείνει τη βουλή όποτε τη βολεύει, ο Πάνος Καμμένος δηλώνει ότι “οι ένοπλες δυνάμεις εξασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας”, ο Γενικός Γραμματέας συντονισμού του κυβερνητικού έργου καταγγέλει τις ερωτήσεις που κάνουν ανεξάρτητες εταιρείες δημοσκοπήσεων, Γενικές Γραμματείες της δημόσιας διοίκησης κάνουν καμπάνια στους υπαλλήλους τους υπέρ του “όχι” και υπάλληλοι του Υπ.Οικ. κρεμάνε πανό υπέρ του “όχι” από το παράθυρο του υπουργείου, εντείνοντας ένα κλίμα έντασης, χειραγώγησης και φόβου. Αυτά συμβαίνουν σήμερα, από μια κυβέρνηση “της αριστεράς” δήθεν. Και δεν γίνεται τίποτα. Καμία άμυνα. Βλέπουμε μια (κακοσχεδιασμένη, μα) πεντακάθαρη παράσταση ολοκληρωτισμού να εκτυλίσσεται μπροστά μας, κομμάτι κομμάτι, και δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα.
Η δημοκρατία μας από μόνη της δεν έχει επαρκείς άμυνες. Δεν έχουμε θεσμούς και δεν έχουμε πρόσωπα. Δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να σταματήσει μια Ζωή Κωνσταντοπούλου ή έναν Πάνο Καμμένο, που θέλει να χειραγωγήσει το κράτος. Δεν υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας, αρκεί κάποιος να πάρει τον έλεγχο του Συστήματος, και αυτομάτως έχει τη δύναμη να κάνει ό,τι θέλει. Η διοίκηση του ελληνικού κράτους λειτουργεί με όρους Μαφίας και, ως τώρα, οι οι μόνοι περιορισμοί στη δύναμή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση προέρχονταν. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση που διοικεί σήμερα μοιάζει αποφασισμένη να ξεφορτωθεί αυτούς τους περιορισμούς. Είναι η πρώτη που το τολμάει εδώ και 40 χρόνια.
Την Κυριακή, παρά τις αντιξοότητες και τα εμπόδια, υπάρχει μια ευκαιρία να καταφέρουμε πρόσκαιρα να το αποφύγουμε.
Έχετε σκεφτεί το λόγο για τον οποίο οι περισσότεροι Έλληνες πολίτες, ακόμα και κάποιοι που θα ψηφίσουν “όχι” (και δεν έχουν πάρει χαμπάρι το διακύβευμα, βεβαίως), θέλουν να παραμείνουμε στο ευρώ; Δεν είναι επειδή πιστεύουν ότι είναι καλύτερο από το να έχουμε δικό μας νόμισμα (πιθανότατα δεν είναι, εδώ που τα λέμε). Είναι επειδή θυμούνται τον πληθωρισμό, και επειδή ξέρουν ποιο είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Γνωρίζουμε πως το να τυπώνεται το νόμισμά μας από την ΕΚΤ δε μας συμφέρει, μα πως η εναλλακτική είναι να το τυπώνει η Ραχήλ Μακρή ή Μάκης Βορίδης, κι αυτό μας συμφέρει ακόμα λιγότερο.
Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς (από άγνοια) και όσοι καταπίνουν το Λαπαβίτσειο παραμύθι των δραχμολάγνων και των εθνικιστών (από άγνοια ή από υπολογισμό) πιστεύουν ότι μια Ελλάδα χωρίς τις πολιτικές και κοινωνικές ασφαλιστικές δικλείδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να σταθεί καλύτερα στα πόδια της, μετά την επερχόμενη ανθρωπιστική κρίση, τουλάχιστον. Έχουν άδικο. Η αναπόφευκτη (και με το “ναι”) φτωχοποίησή μας είναι λίπασμα για τον ολοκληρωτισμό που βλέπουμε ήδη να φυτρώνει παντού. Χωρίς την Ευρώπη δεν θα έχουμε καμία άμυνα απέναντί του.
Πηγή: http://www.kathimerini.gr/822081/opinio ... -politeyma
dimik έγραψε:Δεν ξέρω τι θα γίνει με τα ναι και τα όχι αλλά η παρακάτω εικόνα μου έχει καρφωθεί στο μυαλό από το πρωί και είναι η απόλυτη ξεφτίλα του πολιτικού μας συστήματος αλλά και δική μας ως κοινωνίας πολιτών....σκατά στον τάφο των πολιτικών και όλων των παρτάκηδων φοροφυγάδων, τεμπέληδων ΔΥ, golden boys και γενικά όσων έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο.![]()
![]()
![]()
axel12p έγραψε:gto250swb έγραψε:Στους προβληματισμους του axel12p παραπανω -στον αντιλογο του με τον ζορζ- διαφωνω καθετα. Αν δεν ειμαστε ικανοι να οργανωθουμε με μια αυτονομια αυτοτελεια ο ελεγχος δεν κανει τιποτε ισα ισα που διαβρωνει την οποια πολιτειακη συνειδηση.
Δε διαφωνώ καθόλου μαζί σου, είναι υποχρέωση μας να οργανωθούμε και να βάλουμε μια τάξη μόνοι μας για να έχουμε σωστό κράτος. Δεν το κάνουμε όμως δυστυχώς. Και από το να καταστραφούμε, προτιμώ να υπάρχει εξωτερικός έλεγχος, ελπίζοντας κάποια στιγμή ότι θα βάλουμε μυαλό και θα οργανωθούμε.
Αυτό θεωρώ περηφάνια. Να βλέπουμε πως λειτουργούν τα υπόλοιπα πολιτισμένα κράτη και να προσπαθούμε να τους φτάσουμε και να τους ξεπεράσουμε. Όχι για λόγους ανταγωνισμού, αλλά για την καλύτερη παροχή υπηρεσιών του κράτους προς το σύνολο των πολιτών του.
gto250swb έγραψε:Οπως εχω ξαναγραψει αν ειχαν συμφωνησει ενα τροπο απομειωσης-διαγραφης ή ανταλλαγης ομολογων κατι τελοςπαντων μια χαρα θα ειχε υπογραψει το 5σελιδο η κυβερνηση.
QsisVTS έγραψε:ο βαρουφάκης ξεκάθαρα ξεσκίζεται με σκύλους, δεν εξηγείται αλλιώς

mjacob έγραψε:Corto Maltese έγραψε:Οπότε από μένα δε θα δούνε ψήφο, ας έχουν οι υπόλοιποι συμπολίτες μας την ψευδαίσθηση ότι θα επηρρεάσουν τα σκατά που θα φάμε. Σας έχω εμπιστοσύνη
Μλκίες τελικά αυτό το είναι το πιθανότερο σενάριο, αν τα δει κανείς ψύχραιμα.
Απλώς έχουμε τη ψευδαίσθηση του ελέγχου, ότι επηρεάζουμε τα πράγματα, ότι μπορούμε να ελέγξουμε το τι συμβαίνει, που μας κάνει να νομίζουμε ότι από ένα πιθανό ΟΧΙ τα πράγματα μπορεί να γίνουν έτσι ή άλλιως σε σχέση με το αν βγει ΝΑΙ.
εεπ ένθεν κακείθεν οι ηγεσίες έχουν αποδείξει ότι δεν έχουν το παραμικρό σθένος να ξεφύγουν από το δόγμα του "αυτό ξέρεις αυτό εμπιστεύεσαι".
QsisVTS έγραψε:ναι είναι, αλλά όταν τον βλέπω να λέει αυτά που λέει με το ύφος που τα λέει τι να κάνω;
δε μπορώ να βλέπω τύπους που έχουν τα λεφτά τους έξω να το παίζουν εμπαναστάτες
gto250swb έγραψε:mjacob έγραψε:Corto Maltese έγραψε:Οπότε από μένα δε θα δούνε ψήφο, ας έχουν οι υπόλοιποι συμπολίτες μας την ψευδαίσθηση ότι θα επηρρεάσουν τα σκατά που θα φάμε. Σας έχω εμπιστοσύνη
Μλκίες τελικά αυτό το είναι το πιθανότερο σενάριο, αν τα δει κανείς ψύχραιμα.
Απλώς έχουμε τη ψευδαίσθηση του ελέγχου, ότι επηρεάζουμε τα πράγματα, ότι μπορούμε να ελέγξουμε το τι συμβαίνει, που μας κάνει να νομίζουμε ότι από ένα πιθανό ΟΧΙ τα πράγματα μπορεί να γίνουν έτσι ή άλλιως σε σχέση με το αν βγει ΝΑΙ.
εεπ ένθεν κακείθεν οι ηγεσίες έχουν αποδείξει ότι δεν έχουν το παραμικρό σθένος να ξεφύγουν από το δόγμα του "αυτό ξέρεις αυτό εμπιστεύεσαι".
Ακομα και σαν ψευδαισθηση ακομα και σαν απλως ενα εργαλειο διαπραγματευσης το δημοψηφισμα σε βασει στο προθαλαμο της δημοκρατιας.
j.marr έγραψε:QsisVTS έγραψε:ναι είναι, αλλά όταν τον βλέπω να λέει αυτά που λέει με το ύφος που τα λέει τι να κάνω;
δε μπορώ να βλέπω τύπους που έχουν τα λεφτά τους έξω να το παίζουν εμπαναστάτες
Πρώτον ήταν "αστείο" (με ref. αυτό που είπε για τα ATM) δεύτερον είναι γνωστό οτι ξένο κώλο 1000 παλούκια χωράνε.
gto250swb έγραψε:Ακομα και σαν ψευδαισθηση ακομα και σαν απλως ενα εργαλειο διαπραγματευσης το δημοψηφισμα σε βασει στο προθαλαμο της δημοκρατιας.![]()
Δημοκρατία είναι να αποφασίζεις "θες κάτι καλό στα σίγουρα ή κάτι καλύτερο στα πιο σίγουρα". Αυτά τα αβέβαια, τα περίεργα, που μπορεί να γίνει και η μλκία, δεν είναι δημοκρατία. Είναι φασισμός λέμε
Αλάνθαστος ο μικρός. Πουθενά ο Γιώργος. Πολύ δ[…]
Tι βλέπετε τώρα στους λογαριασμούς; Άξιζε η μετάβ[…]
Πώς αποτυπώθηκε αυτή η λεπτομέρεια στο flightrada[…]
Λουλού, τελείως λουλού.... Ναι, είναι θαύμα ότι ε[…]
Με την σύζευξη άλλαξα την ογκομετρική αντίδραση τη[…]
Σας εφιστω την προσοχη πως αν ξεφυγει το πραγμα […]