- 07 Σεπ 2015, 15:27
#156702
Να αρχίσω ιστορίες με σεντόνια ? Κάποια άλλη φορά ίσως.
Από συνεργεία αυτοκινήτων, μηχανικός ΕΝ σε ποντοπόρα φορτηγά και δεξαμενόπλοια με σωματική κόπωση στα όρια, δουλειά σε μηχανουργεία, μέχρι την απόλυτη δουλειά που έκανα ποτέ μου, μηχανικός σε πωλήσεις μηχανημάτων βιομηχανίας, κόλλες βιομηχανίας και χυτών ακριβείας, όλα σε επίπεδο κλεισίματος συμφωνίας, δηλαδή με τους μηχανολόγους της παραγωγής και τα αφεντικά, σε πωλήσεις που το τεχνικό κομμάτι είναι μετρήσιμο εκεί δεν μπορείς ούτε να κοροϊδέψεις ούτε να πουλήσεις ψέματα, το πακέτο περιλάμβανε ταξίδια εξωτερικού σε εκθέσεις, ενημερώσεις στα εργοστάσια που κατασκεύαζαν τα μηχανήματα και τις βιομηχανικές κόλλες και σεμινάρια, πολλά ταξίδια εντός και εκτός, πολλά κοστούμια και γραβάτες και όλα τα παρεπόμενα, αυτά σαν υπάλληλος, τώρα πια όσον αφορά το ντύσιμο ένα τζήν ένα Τ-shirt και ένα μπουφάν με πουκάμισο και μια μπλούζα και τελειώσα.
Επίσης τρομερό ενδιαφέρον είχε η δική μου δουλειά με τις δύο ΕΠΕ που είχα, στην οποία έδινα λύσεις με εμπόριο και κατασκευές μηχανημάτων σε βιοτεχνίες / βιομηχανίες σε θέματα συσκευασίας, με φώναζαν και μου εξηγούσαν το πρόβλημα και εγώ σχεδίαζα / κατασκεύαζα και εγκαθιστούσα το μηχάνημα, τεράστια η ευθύνη και η πίεση αλλά και η ικανοποίηση μετά όπως και τα λεφτά βεβαίως, όταν δίνεις λύση σε εταιρίες επιπέδου Mobil, ΦΑΓΕ, Johnson & Johnson, Johnson & son, ΕΚΟ, και λοιπές αντίστοιχες σε μέγεθος και χρήμα σε όλη την Ελλάδα βλέπεις ότι η προσπάθεια σου πιάνει τόπο, τώρα το πάω χαλαρά αλλά η σωματική και η πνευματική κούραση δεν φτάνει μόνο να σε ευχαριστεί πρέπει να σου αποδίδει κιόλας γιατί αλλιώς δεν έχει έννοια όλος αυτός ο κάματος γιατί αν δεν αποδίδει καλύτερα είναι να πηγαίνεις για ψάρεμα.
Όλο αυτό το πακέτο επί χρόνια σου διώχνει και τις ανασφάλειες που μπορείς να έχεις σαν άτομο αφού οι ελλείψεις υπάρχουν πάντα επάνω μας είτε σαν γνώσεις είτε σαν χαρακτήρες και πρέπει να καλύπτονται τα κενά, αυτό το καταφέρνει κανείς με συνεχές διάβασμα όχι μόνο στους τομείς ενδιαφέροντος του αλλά και σε άλλους που γειτονεύουν, πάντα με καλή προαίρεση και χωρίς εγωϊσμούς, με καθόλου έπαρση και με ανοιχτά μυαλά στις προτάσεις από όπου και αν προέρχονται ακόμα και από άτομο που δεύτερη ματιά δεν θα του έριχνες έχω εισπράξει λύσεις σε προβλήματα, αυτό το πετυχαίνεις με το να είσαι ταπεινός για να σου ανοίγονται οι άλλοι.
Όταν έρχεσαι σε επαφή με κόσμο και ίδίως με τον κόσμο της Ναυτιλίας και της βιομηχανίας όπου εκεί προτεραιότητα είναι να γίνει δουλειά και όχι το κόστος, αυτό έρχεται σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αλλά όχι σαν προτεραιότητα στην 1η φάση. τότε πρέπει σαν πωλητής να γνωρίζεις και λίγο από ψυχολογία για να μπορείς να διαβάσεις τον συνομιλητή σου και να κατευθύνεις την κουβέντα εκεί που μπορείς να την διαχειριστείς ευκολότερα, γιατί ακόμα και αν δεν ξέρεις καλά το θέμα να μπορείς να ενημερωθείς χωρίς να το δείξεις κάνοντας τις κατάλληλες ερωτήσεις και να συνεχίσεις περισσότερο ενημερωμένος από τις απαντήσεις που παίρνεις. ( ακόμα και άκρως θεωρητική δουλειά να κάνεις ή απλή δουλειά γραφείου, στην ουσία είσαι πωλητής της δουλειά που προσφέρεις και του εαυτού σου. )
Να έχεις αυτοσυγκράτηση, να μη θεωρείς τίποτα δεδομένο ούτε καν τον εαυτό σου αφού ουδείς αναντικατάστατος και να ανιχνεύεις τις προθέσεις του συνομιλητή σου, να είσαι ενήμερος για τον ανταγωνισμό σου και για τον πελάτη σου, ή για το αφεντικό σου, την πορεία του και τις συνεργασίες του, ο πωλητής απαγορεύεται να τα χάνει ή να αιφνιδιάζεται, ο πωλητής που χτυπάει αυτές τις πόρτες πρέπει να γνωρίζει ακόμα και κάθε πότε πηδάει ο πελάτης του που λέει ο λόγος αν θέλει να πάρει τη δουλειά.
Σε όλη μας την επαγγελματική πορεία πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να γνωρίζουμε τουλάχιστον τις βασικές αρχές του μάρκετινγκ αν θέλουμε να καταφέρουμε κάτι, ακόμα και αν δεν έχουμε άμεση σχέση με το μάρκετινγκ αφού στην ουσία από τα πρώτα μας χρόνια του σχολείου ακόμα περιφέρουμε τον εαυτό μας προσπαθώντας να επιτύχουμε και στην ουσία πουλάμε τον εαυτό μας καθημερινά παντού και όπου σταθούμε είτε γίνεται συνειδητά είτε ασυνείδητα.
Σήμερα με την κρίση πρέπει να είναι κανείς πολλά από όλα για να έχει δουλειά, σήμερα προέχει η επιβίωση και η συντήρηση, έτσι η καταναλωτική εγκράτεια και το μέτρημα ακόμα και της δεκάρας είναι εκ των ούκ άνευ και η καλή διάθεση παρόλα τα προβλήματα βοηθάει πάρα πολύ γιατί στο τέλος δεν μετράει πόσες φορές πέφτει κανείς αλλά πόσες φορές σηκώνεται.
Δεν χρειάζεται καν κάτι τέτοιο. Μηχανήματα με περιστρεφόμενους κυλίνδρους και μαχαίρια που τρέχουν με 800-1000 μέτρα το λεπτό σε σκοτώνουν στο δευτερόλεπτο και η ζέστη που βγάζουν είναι αρκετή. 
