- 20 Σεπ 2023, 00:23 #835905

Κανονικα πρεπει τα επιτοκια να πανε στο 6% μεχρι το τελος του χρονου.

Άλλο τι πρέπει κι άλλο αν θα πάνε βέβαια. Σημασία έχει τι θα γίνει, όχι τι θέλουμε.
Αλλιώς ας κάνω κι εγώ μια ευχή να πάνε στο 0% ν'αγοράσω και το διπλανό οικόπεδο ξέρω γω.
Εκτός αν είναι πρόβλεψη αυτό και δεν κατάλαβα τι ήθελες να πεις.

- 20 Σεπ 2023, 00:24 #835906

Γιατι 6 και οχι 6.5%;

7%

- 20 Σεπ 2023, 00:26 #835907

Κανονικα πρεπει τα επιτοκια να πανε στο 6% μεχρι το τελος του χρονου.

Άλλο τι πρέπει κι άλλο αν θα πάνε βέβαια. Σημασία έχει τι θα γίνει, όχι τι θέλουμε.
Αλλιώς ας κάνω κι εγώ μια ευχή να πάνε στο 0% ν'αγοράσω και το διπλανό οικόπεδο ξέρω γω.
Εκτός αν είναι πρόβλεψη αυτό και δεν κατάλαβα τι ήθελες να πεις.

Τα χρηματα δεν ερχονται με ευχες. Πρεπει να τα δουλεψεις. Με 12% πληθωρισμο τα επιτοκια πρεπει να ειναι στο 13% τουλαχιστον.

Το οικοπεδο τι το θελεις? Δεν σου φτανει ενα διαμερισμα?

- 20 Σεπ 2023, 00:34 #835910 Ναι, το ξέρουμε πως πρέπει να τα δουλέψεις, αλλά δεν απαντάς, είναι πρόβλεψη αυτό που γράφεις ή ευχή;

Ο πληθωρισμός δεν είναι 12%, αλλά 3.5% αυτήν την στιγμή, άρα τα επιτόκια είναι πάνω από αυτόν ήδη.

Το οικόπεδο θα το έπαιρνα για επένδυση, αυτήν την στιγμή δεν αξίζει να έχεις λεφτά στην άκρη.

- 20 Σεπ 2023, 20:19 #836107 Χορήγηση δανείων, συμπεριλαμβανόμενων και στεγαστικών από μη τραπεζικά ιδρύματα

Στοιχηματίζω πως θα είναι τα ίδια "ιδρύματα" που αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια και - εντέλει - τα σπίτια όσων αδυνατούν να πληρώσουν.

- 20 Σεπ 2023, 21:24 #836115

Με 12% πληθωρισμο τα επιτοκια πρεπει να ειναι στο 13% τουλαχιστον.

Η γνωστή σε όλους ταυτότητα Cabby-Driver

- 21 Σεπ 2023, 12:00 #836179

Με 12% πληθωρισμο τα επιτοκια πρεπει να ειναι στο 13% τουλαχιστον.

Η γνωστή σε όλους ταυτότητα Cabby-Driver

https://www.urbandictionary.com/define. ... b%20Driver

Cab Driver
When having sex with a girl doggy style and you stick your thumb in her ass while grabbing one ass cheek, then rotating your hand and grabbing the other ass cheek. Much like turning the steering wheel of a car. You are then driving the cab.
She let out a deep moan when I stuck my thumb in her ass and gave her a cab driver

Ενδιαφέρον άρθρο από τον Mr. Money. Κι αυτός θεωρεί πως η ΕΚΤ θα πρέπει να σταματήσει με τα επιτόκια και συγκρίνει την περιόδο με το 2008 και την εποχή Τρισέ (άλλο κακό να μην μας βρει, μιλάμε για τον πιο άχρηστο που έχει περάσει και όλοι προσπαθούν να ξεχάσουν...).
Επαναλαμβάνει η ΕΚΤ τα λάθη του 2008 και του 2011;
To καλοκαίρι του 2008, λίγο πριν ξεσπάσει η μεγάλη χρηματοοικονομική κρίση, και την Άνοιξη του 2011, με την κρίση χρέους στην ευρωζώνη σε εξέλιξη, η ΕΚΤ αύξησε τα βασικά της επιτόκια. Θα μπορούσε η πρόσφατη αύξηση επιτοκίων να είναι το τρίτο λάθος;
https://www.euro2day.gr/specials/dr_mon ... -2011.html

Μερικές φορές, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα. Θα μπορούσε να επαναληφθεί το 2023;

Τα σύννεφα στον χρηματοοικονομικό ορίζοντα είχαν συσσωρευτεί το καλοκαίρι του 2008 για όσους τα έβλεπαν. Όμως, η ΕΚΤ και ο τότε πρόεδρός της Ζαν Κλοντ Τρισέ είχαν επικεντρώσει την προσοχή τους αλλού. Στην άνοδο του πληθωρισμού στην ευρωζώνη και ιδίως στη Γερμανία, που τροφοδοτούσαν οι υψηλές τιμές του πετρελαίου. Η τιμή του μαύρου χρυσού βρισκόταν πάνω από τα 160 δολάρια το βαρέλι τον Ιούνιο του 2008 από 117 δολάρια τον Δεκέμβριο της προηγούμενης χρονιάς. Ήταν το αποκορύφωμα μιας ανοδικής πορείας η οποία ξεκίνησε από τα 28 δολάρια στα τέλη του 2001, μετά την τρομοκρατική επίθεση στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη (9/11). Η συνέχεια είναι γνωστή, με τη χρεοκοπία της Lehman Brothers το φθινόπωρο και όσα ακολούθησαν.

Δεν ήταν το μοναδικό σημαντικό λάθος της ΕΚΤ. Λίγα χρόνια αργότερα, στις 7 Απριλίου του 2011, με την Ελλάδα σε μνημόνιο, το ΔΣ της ΕΚΤ αγνόησε την απόφαση της Πορτογαλίας να ζητήσει έκτακτο δάνειο διάσωσης από την ευρωζώνη μια μέρα νωρίτερα, δηλ. την Τετάρτη, και προχώρησε στην πρώτη αύξηση επιτοκίων κατά 0,25 της ποσοστιαίας μονάδας από το 2008. Ο κ. Τρισέ, ακόμη μια φορά, επικαλέσθηκε τους κινδύνους από την αύξηση του πληθωρισμού για να δικαιολογήσει την κίνηση και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο μιας νέας αύξησης επιτοκίων αργότερα, γιατί η «νομισματική πολιτική είναι ακόμη χαλαρή». Πράγματι, έκανε πράξη τα λεγόμενά του μερικούς μήνες αργότερα, προχωρώντας σε νέα αύξηση επιτοκίων. Κι όλα αυτά παρότι η Τράπεζα της Αγγλίας άφησε τα επιτόκιά της αμετάβλητα και η Ελλάδα μαζί με την Πορτογαλία και την Ιρλανδία βρίσκονταν σε ύφεση και στη δίνη της κρίσης χρέους.

Ας έλθουμε στον Σεπτέμβριο του 2023. Η ΕΚΤ ανέβασε τα επιτόκια παρέμβασης για 10η συνεχόμενη φορά από τον Ιούλιο του 2022 στα υψηλότερα επίπεδα από την ίδρυσή της παρά την υποβάθμιση των προβλέψεών της για τον ρυθμό ανάπτυξης της ευρωζώνης στο 0,7% φέτος και 1% το 2024, έναντι 0,9% και 1,5% αντίστοιχα προηγουμένως. Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ αναβάθμισε τις προβλέψεις της για τον πληθωρισμό σε 5,6% φέτος και 3,2% το 2024. Με το επιτόκιο αναχρηματοδότησης στο 4,5%, τα πραγματικά επιτόκια, δηλ. η διαφορά του επιτοκίου παρέμβασης από τον πληθωρισμό, είναι θετικά σε 12μηνη βάση. Το αποτέλεσμα ήταν να αποδυναμωθεί το ευρώ έναντι του δολαρίου, αν και δεν συνηθίζεται. Εξίσου ενδιαφέρουσα ήταν η υποχώρηση του ευρώ έναντι του γουάν, παρότι η ΕΚΤ ακολουθεί πιο αυστηρή νομισματική πολιτική σε σύγκριση με την πιο χαλαρή Κεντρική Τράπεζα της Κίνας. Προφανώς, η υποχώρηση του ευρώ δεν βοηθά την ΕΚΤ στη μάχη εναντίον του πληθωρισμού ενώ τα υψηλότερα επιτόκια υπονομεύουν τον ρυθμό ανάπτυξης.

Με την αμερικανική οικονομία να μην έχει την πρότερη δυναμική, την κατάσταση στην Κίνα να χειροτερεύει και την εγχώρια ζήτηση στην ευρωζώνη να αποδυναμώνεται, η δέσμευση της ΕΚΤ να διατηρήσει τα επιτόκια υψηλά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χάνει σε αξιοπιστία. Όπως κι αν το δει κάποιος, η τελευταία αύξηση των επιτοκίων από την ΕΚΤ προβληματίζει, γιατί φέρνει στο νου τα λάθη του 2008 και του 2011, με κοινό υπόβαθρο την αύξηση των τιμών του πετρελαίου.

- 22 Σεπ 2023, 14:14 #836377 Ενδιαφέρον άρθρο από το capital.gr για τις αλλαγές στην Ευρώπη. Ο συγγραφές λέει πως το γερμανικό μοντέλο πεθαίνει και πως πρέπει η Ευρώπη να υιοθετήσει το ΗΠΑμερικανικό: αντί για εξαγωγές, εσωτερική ζήτηση (κοινώς, εσωτερική κατανάλωση, αυτή που στα ελληνικά μνημόνια ήταν κακή...). Το άρθρο είναι του Bloomberg.

https://www.capital.gr/bloomberg-view/3 ... pestrepse/

Υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα ώστε να πει κανείς ότι η μεγαλύτερη είδηση που βγήκε από την ομιλία της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, για την Κατάσταση της Ένωσης την περασμένη εβδομάδα δεν ήταν η έναρξη έρευνας για τις κρατικές επιδοτήσεις των ηλεκτρικών οχημάτων στην Κίνα, αλλά ο ορισμός του Μάριο Ντράγκι ως υπεύθυνου για την προετοιμασία μιας έκθεσης για την ανταγωνιστικότητα του μπλοκ των 27 χωρών-μελών.

Αν κάποιος άλλος είχε επιλεγεί για τη συγκεκριμένη δουλειά, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι το αποτέλεσμα ήταν ένας τόμος γεμάτος εκκλήσεις για επενδύσεις στην έρευνα, υιοθέτηση πιο αποτελεσματικής τεχνολογίας και ολοκλήρωση της ενοποίησης των κεφαλαιαγορών της ΕΕ - ενός πονήματος το οποίο θα προοριζόταν να καταλήξει σε κάποιο ράφι όπου θα μάζευε σκόνη. Το γεγονός ότι ο εκλεκτός είναι ο Ντράγκι υποδηλώνει ότι κάτι περισσότερο συμβαίνει εδώ.

Βαρέων βαρών
Η χρονική στιγμή της ανακοίνωσης και το ανάστημα του πρώην κεντρικού τραπεζίτη - διάσημος για τη δέσμευσή του ότι θα έκανε "ό,τι χρειαζόταν" για τη διάσωση του ευρώ - υποδηλώνει μια σοβαρή επιθυμία η ΕΕ να φέρει στο παιχνίδι έναν παίκτη βαρέων βαρών για να ρίξει το βάρος του στη ζυγαριά, ώστε η έμφαση να φύγει από τις πολωμένες γαλλογερμανικές μάχες σχετικά με την κατεύθυνση της Ευρώπης. Υπάρχει πιθανώς επίσης η ελπίδα ότι το "ριτόρνο" (επιστροφή) του τεχνοκράτη Ντράγκι θα αφαιρέσει λίγο οξυγόνο από πιο λαϊκίστικες φωνές ενόψει των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του επόμενου έτους.

Ωστόσο, η πραγματική δυναμική έγκειται στο είδος της ατζέντας οικονομικής ανάπτυξης την οποία θα μπορούσε να προωθήσει ο Ντράγκι, καθώς η ΕΕ παλεύει με τον στασιμοπληθωρισμό και τις παγκόσμιες εμπορικές εντάσεις. Το παλιό "πάτριο" έδαφος του Ντράγκι, η ΕΚΤ, έχει συγκεντρώσει άφθονη δικαιολογημένη κριτική σχετικά με την εφαρμογή του ταχύτερου κύκλου αύξησης επιτοκίων στην ιστορία του ευρώ σε μια εποχή που η ζήτηση εξασθενεί. Η οικονομία της Γερμανίας αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 0,3% φέτος, ενώ ο αναμενόμενος ρυθμός ανάπτυξης της ζώνης του ευρώ κατά 0,6% θα υστερεί από εκείνους των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας.

Κινήσεις σαν την έρευνα της ΕΕ σχετικά με τις κινεζικές κρατικές επιδοτήσεις στα ηλεκτρικά οχήματα δείχνουν μια προθυμία ενεργοποίησης γεωπολιτικών μυών και υπεράσπισης της εγχώριας βιομηχανίας, ωστόσο δεν απαντούν σε πιο θεμελιώδη ερωτήματα. "Όλη η Ευρώπη πρέπει να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της σε κρίσιμους οικονομικούς κλάδους και οι χώρες πρέπει να εγκαταλείψουν τη λογική του προσωπικού τους κήπου", λέει ο εκπρόσωπος του κλάδου της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Roberto Vavassori.

Ο Ντράγκι θα μπορούσε να είναι ένας πειστικός "πρωταθλητής" μιας πιο ολοκληρωμένης ΕΕ η οποία να επενδύει στην ανάπτυξη, τις υποδομές και την παραγωγικότητα, αντί για μια ένωση διευθετημένη βάσει των εθνικών δημοσιονομικών ιδιαιτεροτήτων. Σε ομιλία του στο NBER τον Ιούλιο, ο Ιταλός τέως πρωθυπουργός και τέως πρόεδρος της ΕΚΤ ανέφερε ότι η ΕΕ έχει "τεράστιες επενδυτικές ανάγκες", συμπεριλαμβανομένης μιας πράσινης μετάβασης η οποία θα απαιτεί περισσότερα από 700 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για την επίτευξη των κλιματικών στόχων, ωστόσο δεν έχει τα εργαλεία για να τις καλύψει.

Σε άρθρο του για τον Economist, σημείωσε ότι η βαθύτερη δημοσιονομική ολοκλήρωση ήταν η μόνη απάντηση στην άμυνα έναντι μιας σειράς εξωτερικών κραδασμών (Brexit, Covid, πόλεμος): "Η σφυρηλάτηση μιας στενότερης ένωσης θα αποδειχθεί τελικά ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί η ασφάλεια και η ευημερία την οποία λαχταρούν οι Ευρωπαίοι πολίτες".

Η ώρα για το τέλος του γερμανικού μοντέλου
Κάτι τέτοιο θα απαιτήσει να αντιμετωπίσουμε ορισμένες αλήθειες σχετικά με το μοντέλο της Γερμανίας, το οποίο έχει στο επίκεντρό του τις εξαγωγές. Ο διορισμός του Ντράγκι στον φάκελο ανταγωνιστικότητας θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας Ευρώπης η οποία θα είναι πρόθυμη να απομακρυνθεί από τον ανταγωνισμό στο εξωτερικό για να επικεντρωθεί περισσότερο στην εγχώρια ζήτηση, εκτιμά ο οικονομολόγος της Financiere de la Cite, Nicolas Goetzmann, ζήτηση που υπήρξε ισχυρός μοχλός ανάπτυξης στις ΗΠΑ. Η Γερμανία χαρακτηρίζεται για άλλη μια φορά "ο μεγάλος ασθενής της Ευρώπης" μετά από χρόνια κατά τα οποία έδινε στους γείτονές της εντολές οικονομικής κατεύθυνσης κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους του ευρώ τη δεκαετία του 2010. Τότε, η "ανταγωνιστικότητα" ήταν ένας φορτισμένος όρος, που σχετιζόταν με την ώθηση των χωρών με υψηλό χρέος να μειώσουν το κόστος εργασίας και να χαλιναγωγήσουν τη δημοσιονομική υπερβολή, σύμφωνα με τη γερμανική λογική.

Σήμερα, είναι ακριβώς το γερμανικό μοντέλο που φαντάζει μη ανταγωνιστικό. Η μεταποιητική ατμομηχανή της Ευρώπης η οποία αιμοδοτείτο από το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο και τις εξαγωγές στην Κίνα συμπιέζεται από μερικές από τις υψηλότερες τιμές ενέργειας στην Ευρώπη. Μια έκθεση του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου νωρίτερα φέτος διαπίστωσε ότι περισσότερες από τις μισές εταιρείες αντιμετωπίζουν αρνητικές ή πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητά τους ως αποτέλεσμα της ενεργειακής μετάβασης, με αυξανόμενο αριθμό κατασκευαστών να σκέφτονται να μετεγκατασταθούν στο εξωτερικό. Οι εμπορικές εξαρτήσεις υπό τη Γερμανία έχουν κάνει την ΕΕ πιο αδύναμη, σύμφωνα με τον Ντράγκι: "Η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την ασφάλεια, από την Κίνα για τις εξαγωγές και από τη Ρωσία για την ενέργεια, σήμερα έχουν γίνει αντίστοιχα ανεπαρκείς, αβέβαιες ή και απαράδεκτες".

Η οικονομική συζήτηση στην Ευρώπη αλλάζει. Ένα έγγραφο το οποίο συντάχθηκε από τον Sander Tordoir, οικονομολόγο στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Μεταρρύθμισης, εξέθεσε νωρίτερα αυτό το έτος το γιατί η Γερμανία χρειάζεται ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης — συμπεριλαμβανομένων περισσότερων δαπανών για υποδομές, υψηλότερων μισθών και κάλυψης των κενών ψηφιοποίησης. Το έργο του Ντράγκι μπορεί να καταλήξει να "συνταγογραφήσει" παρόμοια μεταχείριση για το μπλοκ ως σύνολο. Όταν η Le Monde ρώτησε τον Fabio Panetta της ΕΚΤ εάν ο πόλεμος στην Ουκρανία έπληξε "μόνιμα" την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης, ο Ευρωπαίος κεντρικός τραπεζίτης απάντησε: "Το μοντέλο ανάπτυξης της Ευρώπης τα τελευταία 20 με 30 χρόνια έχει εξαντληθεί". Έχει δίκιο.

Εάν υπάρχει μια ευκαιρία να τεθεί ξανά η βιώσιμη ανάπτυξη στην κορυφή της ατζέντας της ΕΕ, λοιπόν, ο Ντράγκι είναι ο άνθρωπος ο οποίος μπορεί να την αδράξει. Έχει όμως πολλή δουλειά να κάνει.

- 25 Σεπ 2023, 12:11 #836924

Θεωρώ πως έπρεπε στην αλλαγή να πάρω τα 3 χρόνια σταθερό επιτόκιο, θα μου έβγαινε ίσως λίγο ακριβότερο, αλλά θα ήμουν πιο ήσυχος.

Στην Πειραιώς αιτήθηκα (και εγκρίθηκε) για 2 χρόνια σταθερό στο 4,12%. Γιατί δεν κάνεις μια ερώτηση;

Σε συνέχεια αυτού, ρώτησα και μου είπαν ασφαλώς, κανένα πρόβλημα, 4% για 5 χρόνια όμως.
Θεωρώ δεδομένο πως θα χάσω κάτι, αλλά από την άλλη, έκανα τους παρακάτω υπολογισμούς, και τους παραθέτω για να τους έχει ο καθένας.
Αυτή την στιγμή (δηλαδή από τον επόμενο μήνα) με επιτόκιο τελικό (διατραπεζικό + margin) σχεδόν το 7%, η δόση μου είναι σχεδόν 1100€ (1085€ για την ακρίβεια).
Θεωρώ πως αυτό θα είναι και το μέγιστο που θα πιάσουμε, αλλά θα είναι τόσο για σχεδόν 1 χρόνο και μετά θα αρχίσει να πέφτει σταδιακά.
Αν πάω σε σταθερό 4%, η δόση θα πέσει στα 800€, που είναι ένα πολύ άνετο ποσό γενικώς, σχεδόν 300€ λιγότερα από αυτά που δίνω τώρα. Αλλά θα είναι το ίδιο για 5 χρόνια και δεν θα έχω δικαίωμα για προεξόφληση του δανείου χωρίς πέναλτι (κάτι που έχω κάνει ανελλιπώς κάθε χρόνο μέχρι σήμερα).
Οπότε, η safe επιλογή, είναι να πάρω το σταθερό για 5 χρόνια και τα λεφτά που θα περισσέψουν, να τα αφήσω στην άκρη και να τα δώσω σε προεξόφληση μόλις γυρίσει αυτόματα σε κυμαινόμενο, που θα πάψει και το πέναλτι της προεξόφλησης.

Αν το πάρουμε ανάποδα, έστω δεν παίρνω το σταθερό και έστω μετά από 1 χρόνο αρχίζει η πτώση και σε ένα νορμάλ "καλό" σενάριο, το επιτόκιο θα παίζει από 0,5 μέχρι 1%, γιατί 0% μόνον με ύφεση πανευρωπαϊκά θα δούμε. Ας πάρουμε λοιπόν σαν μέση διαφορά από το σταθερό του 4%, ένα 3% τελικό (που κι αυτό το θεωρώ δύσκολο). Αν είχα τελικό 3% αντί για 4%, θα είχα δόση 715€ αντί για 800€. Πολύ μικρό ποσό για ν'ασχοληθώ, σκέφτομαι λοιπόν να δαγκώσω το σταθερό για 5 χρόνια και να σταματήσω ν'ασχολούμαι γενικότερα με το ζήτημα!

Αν δεν στραβώσει κάτι, σε 5 χρόνια όλο και κάτι θα έχει μαζευτεί για προεξόφληση και τότε η νέα δόση θα είναι χαμηλότερη, ό,τι και να γίνει.


Είμαι βέβαιος πως η τράπεζα θα κερδίσει παραπάνω έτσι, αλλά δεν κάνουμε διαγωνισμό τώρα και ειλικρινά δεν έχω καμία εμπιστοσύνη σε αυτούς που κυβερνάνε (μιλώ για την Ευρώπη, όχι για την αστειότητα της Ελλάδας).

- 25 Σεπ 2023, 12:14 #836927

η δόση μου είναι σχεδόν 1100€ (1085€ για την ακρίβεια).

άουτς

Άμπερ αλέρτ . Αγνοείται εισαγγελέας.

- 25 Σεπ 2023, 12:47 #836938 Ναι, όσοι δεν βρήκαμε έτοιμο σπίτι, δεν έχουμε πολλές επιλογές. Ή νοικιάζεις, ή αγοράζεις, οι τιμές είναι παρόμοιες κάθε μήνα πάντως. Ένα καινούριο άνετο σπίτι στην Αθήνα, δεν θα πέσει κάτω από 1000€ το μήνα σήμερα σε νοίκι.

- 25 Σεπ 2023, 12:51 #836944 σε νιώθω , εγώ δεν πήγα 15 χρόνια διακοπές για να ξεχρεώσω.

Άμπερ αλέρτ . Αγνοείται εισαγγελέας.

- 25 Σεπ 2023, 16:15 #836998

Ναι, όσοι δεν βρήκαμε έτοιμο σπίτι, δεν έχουμε πολλές επιλογές. Ή νοικιάζεις, ή αγοράζεις, οι τιμές είναι παρόμοιες κάθε μήνα πάντως. Ένα καινούριο άνετο σπίτι στην Αθήνα, δεν θα πέσει κάτω από 1000€ το μήνα σήμερα σε νοίκι.

Υπερβολές, δεν ξέρεις τι τραβάμε αυτοί που τα βρήκαν έτοιμα όταν έρχεται ο ΕΝΦΙΑ

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...

- 26 Σεπ 2023, 13:29 #837117 Δεν είναι πολλά τα 1085 το μήνα
Για σπίτι στην Γλυφάδα.

Αν και το λογικό θα ήταν να επερνες όταν άλλαξες τράπεζα σταθερό.

Ποσό σου έδιναν τότε;

Αυτό με την προεξόφληση είναι δυνατό ατού όντως αν μπορείς να το προεξοφλήσεως σε 5 χρόνια πχ. Αν κοιτάς 10ετια ορίζοντα έπρεπε να πάρεις σταθερό.

Εδώ θα είμαστε ελπίζω να μας πεις σε 5 χρόνια τι σε σύμφερε καλύτερα.
Εγώ πάντως ποντάρω ότι θα ήσουν αρκετά καλύτερα με το σταθερό. Γύρω στο 30% καλύτερα.


< >

- 26 Σεπ 2023, 13:42 #837118

Δεν είναι πολλά τα 1085 το μήνα
Για σπίτι στην Γλυφάδα

Στη Βουλιαγμένη δεν είναι;

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...