- 20 Ιαν 2015, 19:53
#65238
kacey έγραψε:α) δεν προσλαμβανεις γυναικες, γιατι οταν αποφασισουν να γεννησουν τη πουτσησες.
Αυτό είναι το μοναδικό που αξίζει συζήτησης.
Το ζήτημα παραμένει ότι κάποιο τρόπο πρέπει να βρεις να πριμοδοτήσεις τις εγκύους, γιατί υποτίθεται ότι θες να γεννιούνται νέα άτομα.
Τώρα, αν θα γίνει άμεσα από τον εργοδότη, ή έμμεσα (δλδ από το κράτος το οποίο από κάπου θα τα βρει αυτά τα λεφτά), το συζητάμε.
kacey έγραψε:β) για να απολυσεις μακροχρονιο υπαλληλο, ακομα και αν αυτος αποφασισει να αρχισει να ξυνει τα @@ του - ή επειδη απλα δεν σου χρειαζονται πια τοσοι υπαλληλοι, ειτε γιατι μειωθηκε η δουλεια σου ειτε γιατι τη κανεις πιο αποτελεσματικα - θα ματωσεις.
Η σύμβαση μισθωτού αορίστου χρόνου έχει το ακριβώς ίδιο νόημα με ένα πολυετές συμβόλαιο.
Κάτι κερδίζεις από την υπονοούμενη χρονική εξασφάλιση (θες να συζητήσουμε τι;), κάτι χάνεις (ότι αν την σπάσεις θα πληρώσεις).
Σε μάκρο/κοινωνικό επίπεδο επίσης κάτι σου εξασφαλίζει. Το downside μπορείς να το δεις και σαν μέρος του επιχειρηματικού ρίσκου.
Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ένα πρόβλημα που αφορά τη
δημιουργία μιας επιχείρησης.
kacey έγραψε:δ) οτι ο καθαρος μισθος που μπαινει στη τσεπη του υπαλληλου σου κοστιζει 1.5 φορα πανω λογω κρατους, ταμειων κλπ (αρα? δεν προσλαμβανεις ή απασχολεις μαυρα).
Νομίζω πως καταλαβαίνεις ότι δεν είναι τόσο απλή αυτή η εξίσωση.
Αν πλήρωνες 1.1 λόγω κράτους, δεν νομίζω ότι τόσο εύκολα μπορείς να πεις ότι όλα τα άλλα θα έμεναν ίδια (μισθός που θα ζητούσαν, τιμές προϊόντων, φορολογία) ώστε τελικά απλά να μπορούσες να έδινες παραπάνω ή να προσλάβεις κι άλλους.
kacey έγραψε:ε) Αυτο με τις διακοπες δεν ειναι και τοσο "μπουρδα" αγαπητε mjacob, ειδικα για μικρα μαγαζια οπως το δικο μου: για να βγει η δικια μου δουλεια, χρειαζονταν 3 ανθρωποι. Αναγκαζομουν να εχω 3 υπαλληλους (αρα μαζι με εμενα 4) γιατι με ενα μηνα διακοπες εκαστος, σημαινει οτι ολο το καλοκαιρι ειμασταν παλι 3, οσο οι ελαχιστοι αναγκαιοι, και εγω διακοπες μηδεν. Αν ημασταν συνολικα 3, τοτε τους δυο μηνες του καλοκαιριου δεν εβγαινε η δουλεια. Ναι, τους υπολοιπους 9 μηνες μπορουσα να το παιζω λιγο ξυσταρχιδης, γιατι ημασταν ενας επιπλεον, αλλα δεν μπορουσα να λειψω μακροχρονια γιατι επρεπε να ειμαι στο μαγαζι ειτε για τα day to day ειτε για τα εκτακτα, ουτε εχει νοημα να πηγαινω μονος μου διακοπες οταν δεν μπορει κανεις αλλος να ακολουθησει. Οι μακρυτερες χρονικα διακοπες που εχω κανει σερι οσο ετρεχα το μαγαζι, ειναι ή 8 ή 12 μερες (ουτε καν θυμαμαι).
Τι να σου πω. Αν στη δική σου δουλειά υπάρχει τέτοια σταθερότητα 365 μέρες το χρόνο, τι να πω. Είσαι η εξαίρεση.
Ακόμα και σε μικρές εταιρείες, κάτι αύγουστους ή κάτι χειμώνες (αναλόγως), μπορεί να είναι -1, ακόμα κι αν σημαίνει ότι εκείνο το μήνα θα βγει λίγο πιο αργά η δουλειά.
Ότι εσύ ως ιδιοκτήτης έκανες το πολύ 8 μέρες σερί, it's part of the game. Φαντάζομαι ότι και αυτές τις 8 μέρες, δεν θα ήσουν και τελείως εκτός δουλειάς. Κάτι που ο υπάλληλος μπορεί να κάνει.
Η εναλλακτική πάντως δεν κατάλαβα ποια είναι; Να μην έχουμε διακοπές;
Ο υπάλληλος να έχει όσες μέρες "άδεια" προλαβαίνει και ο ιδιοκτήτης;
