Scotch έγραψε:giannik1977 έγραψε:Ο πιτσιρίκος δεν είχε θέματα αλλεργίας , παλινδρόμησης κ.λ.π..
Πολύ σημαντικό για να πάει στο δωμάτιό του γρήγορα. Αν σας έκανε εμετούς το βράδυ ή αν ξύπναγε κάθε ώρα επί ένα 6μηνο θα ήταν εύκολο να τον πάτε; Πως θα τον "μαθαίνατε";
).
Αν κάνει συχνά εμετούς, όσο είναι πολύ μικρό το κοιμίζεις στο πλάι (με ένα μαξιλαράκι στην πλατούλα) ή έχεις ελαφρά κλίση στο κρεβατάκι για να μην κάνει αναρόφηση. Όταν μεγαλώσει (6 μηνών πάνω κάτω) ούτως ή άλλως θα κινηθεί το παιδί και δεν θα κάνει αναρόφηση... Απλά μετά θα αρχίσει να κλαίει και θα σε ξυπνήσει να το καθαρίσεις...

Nikos! έγραψε:Εμάς οι μικρές έχουν αρχίσει να ξυπνάνε το βράδυ (γίνανε 2 το Σάββατο) και δε ξέρω αν φταίει το γεγονός ότι δεν έχω κάποιο μικρό φως στο διάδρομο ή στο δωμάτιο ή ότι το βράδυ πριν κοιμηθούν πίνουν μόνο γάλα και ίσως πεινάνε.
Nikos! έγραψε:Εμάς οι μικρές έχουν αρχίσει να ξυπνάνε το βράδυ (γίνανε 2 το Σάββατο) και δε ξέρω αν φταίει το γεγονός ότι δεν έχω κάποιο μικρό φως στο διάδρομο ή στο δωμάτιο ή ότι το βράδυ πριν κοιμηθούν πίνουν μόνο γάλα και ίσως πεινάνε.
)
) ούτε μια φορά....
edmond έγραψε:KWSN-Men έγραψε:17/01 απίθανη ημερομηνία να γεννηθεί κανείς.![]()
και εσυ τότε?
kobulis έγραψε:Εδώ και ένα μήνα όμως, ξυπνάει 5-6 φορές κάθε βράδυ, ρίχνει ένα κλάμα και αποκοιμιέται μετά από πεντάλεπτο αγκαλιάς...
edmond έγραψε:KWSN-Men έγραψε:17/01 απίθανη ημερομηνία να γεννηθεί κανείς.![]()
και εσυ τότε?
Scotch έγραψε:@ markvag
Ααχχχ... κι εγώ εκ πείρας μιλάω![]()
Ο μεγάλος μας από την πρώτη εβδομάδα ξεκίνησε τις αϋπνίες. Ξυπνούσε πάνω στην ώρα και δεν τον έκανες καλά ούτε με κούνημα, ούτε αγκαλιά, ούτε χάδια, ούτε γάλα. Πέντε άτομα κουνάγαμε με τις ώρες. Η μόνη του παρηγοριά ήταν να ξαπλώσει πάνω σου. Αφού συμβουλευτήκαμε και είδαν τι τραβάγαμε φίλοι, γνωστοί, γονείς (4 παιδιά μεγάλωσαν), αναγκαστήκαμε για να κοιμάται λίγο να κοιμάται πάνω μας (εκ περιτροπής). Μόνο τότε κοιμόταν. Διαφορετικά μπορεί να έκλαιγε με τις ώρες, να έκανε ένα διάλειμμα ύπνου μισής ώρας και μετά πάλι τα ίδια. Μαραθώνιος κουνήματος και κλάματος. Και οι παιδίατροι να σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Τελικά στις 35 μέρες μας σκάει η πυλωρική στένωση (η οποία όπως αποδείχτηκε ήταν τελικού σταδίου...) και χειρουργείο. Προφανώς αυτή ήταν η πηγή του κακού. Σαραντίσαμε στο νοσοκομείο, σε άθλια κατάσταση όλοι (άυπνοι μέρες). Όταν επιστρέψαμε στο σπίτι η κατάσταση έγινε χειρότερη. Ο μικρός δεν κοιμόταν, έβγαζε διαρκώς το γάλα, παρουσίασε αλλεργία (αίμα στα κακά), οπότε η σύζυγος έκοψε γαλακτοκομικά (και τα κρυμμένα) προκειμένου να συνεχίζει να θηλάζει. Μην τα πολυλογώ, φτάσαμε 12 μηνών να ηρεμήσουμε κάπως και να δεχτεί το παιδί να ξαπλώσει οπουδήποτε (είτε στο δικό του, είτε στο δικό μας κρεβάτι). Προκειμένου να μη χάσω τη δουλειά μου (ήδη 3 μήνες δεν είχα πατήσει στη δουλειά) το παιδί κοιμόταν μαζί μας. Διαφορετικά ΔΕΝ κοιμόταν. Λογικό είναι λοιπόν μετά από όλα αυτά ο μεγάλος να έχει άστατο ύπνο (αλλά τέτοιον είχε από τότε που γεννήθηκε) και να έρχεται κάθε βράδυ στο κρεβάτι μας (και να γίνονται δρομολόγια καθημερινά). Και αναρωτιόμαστε, η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Ο μικρός πάλι δεν είχε τίποτα από αυτά και από την αρχή κοιμάται στο κρεβάτι του χωρίς καμία προσπάθεια από μέρους μας (ρε μπας και τον μάθαμε και δεν το κατάλαβα;)

https://www.youtube.com/shorts/PaXO41NmlLQ Canada[…]
Το γεγονός ότι (α) ο κανονισμός άλλαξε άμεσα ώστε[…]
Θα γαμθουνε ολοι Μικερφουλη. :s_yes https[…]