- 10 Ιούλ 2017, 14:28 #415795 Δεν έχει ξαναπερασει μεγαλύτερη γλίτσα από την πολιτική σκηνή από τον Αδωνι. Χωρίς να κρατάει καν τα προσχήματα πλέον. Τι διαολο, ΙΕΚ Jill Kelly σπούδασε;

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 10 Ιούλ 2017, 16:50 #415828 Είδηση στο πρωκτόθεμα.gr ότι ο Μπουμπούκος έκανε share ... το op-ed του κομιστή στο Πρωκτόθεμα. ---> Βοθροception.

Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.

- 10 Ιούλ 2017, 18:34 #415847 Ναι, ναι, ο Θέμος είναι κακός και διαπλεκόμενος. Και κομιστής, ό,τι θέτε.

Κλασικό ΠΑΣΟΚ, ήταν καλός βέβαια όταν λιβάνιζε τους λαοπρόβλητους μαζί με Τεγόπουλο (ΕΦΣΥΝ, μην ξεχνιόμαστε), Λαμπράκη, Μπόμπολα, τώρα είναι κακός.

Αλλά το Θέμα δεν είναι ούτε το ποιόν του, ούτε το twitter.
Το Θέμα είναι αν όντως...καταδικάστηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, που εξ ορισμού (από εκεί βγαίνει η ονομασία του) ελέγχει αποκλειστικά τις δημόσιες δαπάνες και όχι ιδιώτες.

Αν κάποιος έχει θέματα με την εφορία, μπορεί να πάει στα διοικητικά δικαστήρια.
Αν έχει θέματα με τον γείτονα, μπορεί να πάει στα πολιτικά δικαστήρια.
ΔΕΝ θα πάει στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Αν δεν υπάρχει κάποιος (κουλός) νόμος που να θέτει τους εκδότες (!) στον οικονομικό έλεγχο του Ε.Σ., τότε μιλάμε για μια εξωφρενική παρανομία.
Μετά τα ξεφτιλίκια της άλλης εκλεκτής του Σωτήρα, της απαράδεκτης μικρόψυχης Θάνου, της πραγματικά χειρότερης Προέδρου του Α.Π. που μπορώ να θυμηθώ, έχουμε κι άλλη περίπτωση;
Θα δούμε.

ΟΚ, εσείς τσιρίξτε για το twitter, όχι για την ουσία, όπως συνήθως. Ντάξ.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 10 Ιούλ 2017, 19:09 #415852 Πραγματικά όμως, δεν θυμάμαι άνθρωπος να έχει πει καλή κουβέντα για τον Θέμο από εποχές που τον έπιασαν με τα εκατομμύρια στα σύνορα και να κομίζει... DVD εις τας Αθήνας... Και πιο πίσω λογικά, αλλά ας μην είμαστε και πλεονέκτες.

Προς ποιους πάλι είναι αυτές οι μπηχτές;

Η efsyn με τον Τεγόπουλο (που έχει πεθάνει κιόλας) τι σχέση έχει; Οι περισσότεροι από εκεί μέσα ούτε να ακούνε δεν θέλουν για τους Τεγόπουλους απ' όσο ξέρω. Το ότι πολλοί έχουν δουλέψει στην Ελευθεροτυπία, σημαίνει πως συνδέονται με τον Τεγόπουλο (την κόρη μάλλον...);
Πραγματικά, δεν μπορώ να καταλάβω πού θέλεις να καταλήξεις και τι να πεις...
Γνώμη μου είναι πως φίδια σαν τον Θέμο, δεν πρέπει να τα χαϊδεύεις, γιατί αν δεν τους δώσεις αυτά που τους έχεις υποσχεθεί (γιατί προφανώς και ο πόλεμος στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν γίνεται και τσάμπα, κάποιος πληρώνει ή κάποιος περιμένει να πληρωθεί...), θα σε δαγκώσουν με τον ίδιο τρόπο.
Για το Ελεγκτικό Συνέδριο, δεν έχω γνώμη , δεν έχω γνώση και δηλώνω προφανώς αναρμόδιος.

- 10 Ιούλ 2017, 22:08 #415897 Καλά, για τα υπόλοιπα άλλη στιγμή, αλλά, ρε ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ, δεν πρόλαβα να το γράψω......

.........Μετά τα ξεφτιλίκια της άλλης εκλεκτής του Σωτήρα, της απαράδεκτης μικρόψυχης Θάνου, της πραγματικά χειρότερης Προέδρου του Α.Π. που μπορώ να θυμηθώ..........

Η κ. Θάνου στο γραφείο του κ. Τσίπρα

Την πίστη του στην ελληνική δικαιοσύνη και σε αντίθεση με όσες ανακοινώσεις έχουν υπάρξει τις τελευταίες ημέρες από υπουργούς και στελέχη του κόμματός του, απέδειξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την τοποθέτηση της ετ Προέδρου του Αρείου Πάγου, κ. Βασιλικής Θάνου-Χριστοφίλου, στην θέση της προϊσταμένης του νομικού γραφείου της Γενικής Γραμματείας πρωθυπουργού .

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ότι η κ. Θάνου θα ασκεί τα καθήκοντά της αμισθί.

Απίστευτο.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 11 Ιούλ 2017, 08:17 #415954 Έτσι ξεπληρώνονονται οι ..εξυπηρετήσεις, με τοποθετήσεις σε ...περίοπτες θέσεις μετά την συνταξιοδότηση που φεύ, κρατάνε όσο είναι ο αφέντης στην κορυφή γιατί μετά έρχεται η κλωτσιά.

- 11 Ιούλ 2017, 09:27 #415967 Αλήθεια με ποιον τρόπο ένας απλός πολίτης μπορεί να κρίνει έναν πρόεδρο ΑΠ;

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 11 Ιούλ 2017, 10:02 #415974 Η δεοντολογία της χυδαιότητας

Η Ελλάδα δεν διακρίθηκε στα νεότερα χρόνια για την κουλτούρα διαλόγου. Για πολλούς λόγους, ιστορικούς και κοινωνικούς, οι Έλληνες συνηθίζουν να κρύβουν το πραγματικό πρόβλημα «κάτω απ' το χαλί», να επιζητούν ανώδυνες συναινέσεις ή εντυπωσιακές ρήξεις και να μεταθέτουν την εξεύρεση επειγουσών λύσεων στο ακαθόριστο μέλλον. Στον δημόσιο δε διάλογο, ορμώμενοι από εφήμερες αντιλήψεις, τείνουν ακόμη να γενικεύουν αυθαίρετα, να παραβλέπουν τα αντίθετα επιχειρήματα (διολισθαίνοντας σε παράλληλους μονολόγους) και να εκλαμβάνουν κάθε αρνητικό σχόλιο ως προσωπική μομφή. Έτσι, η αντιλογία μετατρέπεται σε προσωπική αψιμαχία με υψηλούς τόνους και ανταλλαγές προσβολών, προς άγραν του τηλεοπτικού κοινού.

Αν αναλογιστεί κανείς πόσο μικρή χώρα είναι η Ελλάδα, και πόσο καλά γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους, συμβαίνει ουκ ολίγες φορές στη ροή της συζήτησης να ταυτίζονται τα πρόσωπα με τις ιδιότητες που φέρουν (και τους θεσμούς που εκπροσωπούν) και η κριτική να γίνεται στη βάση προσωπικών προτιμήσεων, με επιχειρηματολογία καφενείου. Το επίπεδο των συζητήσεων που διεξάγονται στο Κοινοβούλιο, ο σεβασμός στους θεσμούς, η τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας στην τηλεόραση και στα έντυπα και άλλα αντίστοιχα παραδείγματα εκφράζουν τον γενικό εκφυλισμό της κοινωνικής σφαίρας.

Η τάση αυτή εξελίχθηκε σε μόδα και ανέδειξε τη νέα γραμμή του εθνικού διχασμού, αυτή τη φορά μεταξύ των «φιλελέδων» και των «ψεκασμένων». Οι πρώτοι πιστεύουν ότι είναι οι ορθολογικοί και οι γνώστες των πάντων ενώ οι δεύτεροι οι αλληλέγγυοι και οι γνήσιοι ανθρωπιστές. Στην πράξη, είναι αμφότεροι γραφικές καρικατούρες ξένων προτύπων, ημιμαθείς κι εσωστρεφείς με πραγματικό σκοπό να «ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» και όχι να εργαστούν για την εξυγίανση του τόπου. Η πολεμική κατάσταση που επικρατεί μεταξύ τους καθιστά αδύνατο να προκύψει κάτι γόνιμο και ανθηρό για τη χώρα.

Ο πολιτικός επιστήμονας παρατηρεί με μεγάλο ενδιαφέρον ότι στις προηγούμενες εκδοχές της, η διαίρεση της ελληνικής κοινωνίας ερχόταν να εκφράσει ένα σημαίνον κοινωνικό αίτημα και η σύγκρουση περιστρεφόταν γύρω από κάποιον ιδεολογικό άξονα. Ο Καποδίστριας, ο Τρικούπης και ο Βενιζέλος, όπως και οι αντίπαλοί τους κόμιζαν ένα βαθύ πολιτικό πρόταγμα, με το οποίο μπορεί κανείς να διαφωνούσε αλλά είχε ξεκάθαρο πρόσημο και κατεύθυνση για το μέλλον της Ελλάδας. Σήμερα, στα θολά νερά της μνημονιακής υποτέλειας, δεν υφίσταται κανένα τέτοιου είδους πρόταγμα. Οι ψευδο-μεταρρυθμιστές (και κυρίως ψευδο-φιλελεύθεροι) έχουν εναποθέσει όλες τις προσδοκίες τους στον ακαθόριστο «εξευρωπαϊσμό» της χώρας, χωρίς να είναι σε θέση ούτε να τον περιγράψουν ούτε να τον προσδιορίσουν χρονικά. Δεν λένε δηλαδή ούτε πώς θα μοιάζει η Ελλάδα μετά από αυτή τη «μεταμόρφωση», ούτε πόσο καιρό θα πάρει για να συμβεί. Από την άλλη, οι ψευδο-ριζοσπαστικοί βιώνοντας το ιδεολογικό αδιέξοδο της ουτοπικής τους πρότασης, απολύτως παραδομένοι στην αδρανοποίηση που επιφέρουν οι επιταγές του Μνημονίου, συμβιβάστηκαν με την κατάσταση και τις προνομίες της εξουσίας. Όπως έγραψε ο Καβάφης, «οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν». Τα δύο πρόσωπα του λαϊκισμού συγκρούονται στην κονίστρα του μηδενισμού.

Υπάρχει όμως κάτι πιο ανησυχητικό, που δείχνει ότι τα υγιή κοινωνικά κύτταρα είναι πλέον πολύ λίγα: η σιωπή της τέχνης και η αφασία της ακαδημίας. Η τέχνη είχε πάψει εδώ και χρόνια, ήδη από την περίοδο της μεγάλης καταναλωτικής ευχέρειας, να αντιδρά και να παράγει κοινωνική κριτική. Παράγοντες όπως οι χρηματοδοτήσεις για περιοδείες και φεστιβάλ, η αύξηση στις πωλήσεις του εμπορικού προϊόντος και η στροφή του «αόρατου χεριού της αγοράς» προς τις φτηνές (από κάθε άποψη) αναπαραγωγές, στέρεψαν την καθηλωτική πένα της ποίησης και του στίχου που κάποτε εξέφραζαν τον Ελύτη, τον Ρίτσο, τον Σεφέρη και αμέτρητους άλλους.

Στην ίδια κατάπτωση βρίσκεται και το Πανεπιστήμιο. Ο επιστημονικός κλάδος της Πολιτικής Επιστήμης διανύει μια εξέχουσα περίοδο για να θέσει προβληματισμούς, να μελετήσει τα συμπτώματα της πολυδιάστατης κρίσης και να ορθώσει λόγο αντικειμενικό και αμερόληπτο. Αντί να αξιοποιήσουν το μομέντουμ, προβεβλημένοι καθηγητές -εντός κι εκτός Ελλάδος-, κάνουν τηλεοπτική καριέρα με επιφυλλιδογραφία, ελέγξιμες δημοσιεύσεις και βιβλία «παραλίας», ενώ συνήθως μπορούν να επιδείξουν το πολύ ένα τευχίδιο μερικών δεκάδων σελίδων. Πολύ χαρακτηριστικά, επιλέγουν κι αυτοί την οδό της πόλωσης, λαμβάνοντας μέρος στην παράλογη σύγκρουση, ίσως επειδή στο βάθος υπάρχει πάντα η υπουργική προοπτική. Μεθοδολογικά πάντως καταλήγουν σε εντελώς αυθαίρετες συγκρίσεις δευτερογενών και τριτογενών πηγών (οι οποίες δεν στέκονται ούτε στις πιο ελαστικές διεθνείς αξιολογήσεις) ή σχολιάζουν ακροθιγώς ιστορικές περιόδους, όπως η Χούντα, υποπίπτοντας σε αντί-πραγματολογικές πλάνες.

Τέλος, υπάρχει και η περίπτωση του εκχυδαϊσμένου δημοσιογραφικού λόγου, με ατυχείς εκφράσεις, καθολική αποτυχία διαχείρισης των συναισθημάτων (στον αέρα) και συκοφαντικές -αφού δεν συνοδεύονται από τις απαραίτητες αποδείξεις- αναφορές κατά θεσμών (και προσώπων). Πολλές φορές, καταχραζόμενοι την προβολή που τους παρέχουν τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, εκφεύγουν του ρόλου τους, και από απλή παράθεση στοιχείων, καταφεύγουν σε ad hominem επιθέσεις καταπατώντας απολύτως τη δεοντολογία που (πρέπει να) διέπει το λειτούργημα της ενημέρωσης. Κάποιοι υπερασπίζονται αυτές τις μεθόδους με το αιτιολογικό ότι απλώς εκφράζουν την άποψη των πολλών. Ακόμη κι αν αυτό ίσχυε, στη δημοκρατία δεν άρχει μια απροσδιόριστη «πλειοψηφία» (με την οποία κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί) αλλά οι θεσμικοί κανόνες που ισχύουν απαρέγκλιτα για όλους. Το δε επιχείρημα ότι «τα ίδια κάνουν και οι άλλοι» αποτελεί αντίστροφο λαϊκισμό και όχι προϊόν έρευνας, που ρίχνει περισσότερο λάδι στη φωτιά, αποκαλύπτοντας πόσο μοιάζουν τα δύο «άκρα» λογικής της πολιτικής μας κοινωνιολογίας.

Σε μια Ευρώπη που χάνει τον βηματισμό της, σε μια περιφέρεια με έντονη οικονομική κρίση και σε μια γειτονιά όπου αφυπνίζονται οι εθνικισμοί και οδηγούμαστε σε εκατέρωθεν απειλές, ο ελληνικός κόσμος οφείλει να αφυπνιστεί και να σχεδιάσει το μέλλον του στη βάση των δικών του αναγκών και στόχων. Ήδη, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλωντ Γιούνκερ με τη δημοσίευση των 5 σεναρίων για το μέλλον της Ευρώπης, ουσιαστικά προειδοποίησε για την πιθανότητα μετασχηματισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια κλειστή λέσχη των ισχυρών, με την περιφέρεια (στην οποία εντάσσει την Ελλάδα), να μετεξελίσσεται σε παρία ειδικού τύπου. Σε μία τέτοια περίπτωση, όσο το ευρωπαϊκό προκάλυμμα θα υποχωρεί τόσο η γειτονική Τουρκία θα ξεπροβάλλει ως η αδιαφιλονίκητη περιφερειακή δύναμη και υπάρχουν αρκετοί διεθνολόγοι που πιστεύουν ότι σε αυτή την περίπτωση η Ευρώπη δεν θα διστάσει να θυσιάσει κάτι από την Ελλάδα προκειμένου να διατηρήσει μια ευνοϊκή σύνδεση με την Τουρκία, κάνοντας τα «στραβά μάτια» σε ζητήματα του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Η εκκωφαντική σιγή των Ευρωπαϊκών θεσμών στις δεσποτικές απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς που εκφράστηκαν στη διάσκεψη για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, αποτελούν τυπικό δείγμα γραφής.

Η αφύπνιση, όσο μακρινή κι αν φαίνεται, δεν θα προκύψει από το απονευρωμένο σύμπλεγμα της επικοινωνιακής υποκουλτούρας αλλά από υγιείς δυνάμεις με αναφορές στην κοινωνική βάση που θα έχουν ένα μόνο διακύβευμα: να χάσουν την πατρίδα τους.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 11 Ιούλ 2017, 12:28 #416031 και σε σενα που το ανεβασες.

+10000000.Προ παντος σε καποιο σημειο που λεει για χαρακτηρισμους χωρις αποδειξεις.....Αυτο το βλεπω και εδω μεσα σχεδον καθε μερα.....

Απ'ο,τι ακούς,μη πιστεύεις τίποτε κι απ'ο,τι βλέπεις,τα μισά.

- 21 Ιούλ 2017, 12:58 #419357 Σου λέει λοιπόν ο αρχισυντάκτης να γράψεις ένα επίκαιρο κομμάτι' για τη "διένεξη" Lidl-ΕΒΟΛ ξέρω γω.
Σου βάζει (αν σου βάζει) όριο 500-600 λέξεις ξέρω γω. Πολλές δεν είναι, αλλά τέλος πάντων κάτι μπορείς να αναπτύξεις.
Και γράφεις αυτό:

Τα Lidl υποστηρίζουν τον Έλληνα παραγωγό. Ή, μήπως όχι;

Κάτι μισόλογα κι υπονοούμενα. Ουσιατικά δηλαδή τίποτα.
Και δεν (?) είσαι ένας. Είσαι protagon team.
Τι να πεις

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...

- 21 Ιούλ 2017, 16:25 #419393 snr = - ∞ και σπαταλημένα 3' από τη ζωή μου που δεν θα πάρω ποτέ πίσω. Κατάρα στον asimov!

Εκτιμώ ότι ο πήχης έχει σηκωθεί πλέον τόσο ψηλά που δεν έχουν θέση εδώ μέσα δοκίμια γραμμένα στο πόδι, μόλις στο προηγούμενο διάλειμμα χωρίς να έχει ανοίξει βιβλίο ο μαθητής, που διαγράφει η φιλόλογος ως εκτός θέματος (μα μηδέν πληροφορία λέμε, πλήρης σπατάλη bits ).

Απεναντίας, προτείνω να στραφούμε στο μαγικό κόσμο του Σκάει. Προχτές στις ειδήσεις (that's my fetish ) λχ. είχε ρεπορτάζ όπου κλασσικά έκραζαν την ΕΡΤ και έλεγαν ότι δεν υπάρχει καμία τηλεόραση με δέκτη DVB-T2 στην Ελλάδα και ότι όλες θα πεταχτούν σε 2 χρόνια..

Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.

- 21 Ιούλ 2017, 22:04 #419508

Απεναντίας, προτείνω να στραφούμε στο μαγικό κόσμο του Σκάει

Ι live to serve.



http://www.kathimerini.gr/919068/opinion/epikairothta/politikh/oi-8esmoi-kai-oi-kanapedes

Εμαθαν την τέχνη του τσαμπουκά στο Πολυτεχνείο και στο Πανεπιστήμιο, όπου δεν υπήρχαν κανόνες. Διέκοπταν το μάθημα όποτε τους έκανε κέφι, έκαναν καταλήψεις, δημιουργούσαν στέκια χωρίς κανέναν έλεγχο, περνούσαν μαθήματα με απειλές. Είδαν ότι «τους παίρνει» και το συνέχισαν ως μέλη ενός μικρού κόμματος. Ο τσαμπουκάς έφερε δημοσιότητα και τους έδειξε ότι η χώρα είναι, κυριολεκτικά, ξέφραγο αμπέλι. Απέναντί τους είχαν ένα σαθρό αλλά και ψοφοδεές κατεστημένο. Το μισό ήταν ασπόνδυλο – δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το περιγράψει κανείς. Οπως ακριβώς έκαναν και οι διάφοροι συμβιβασμένοι καθηγητές και ψευτοπρυτάνεις που ήθελαν απλά την ησυχία τους, πολιτικοί, επιχειρηματίες και άλλοι άρχιζαν να υποχωρούν με μεγάλη ταχύτητα στις απειλές και στον τσαμπουκά.

Ενα άλλο κομμάτι του κατεστημένου ήταν σάπιο. Είχε τόσους σκελετούς που το παρελθόν του καθενός προσωπικά δεν χωρούσε... στο οστεοφυλάκιο του Α΄ Νεκροταφείου. Συμβιβάσθηκαν γρήγορα, όπως φάνηκε από τα εκδοτικά ζιγκ ζαγκ που απαιτούσαν τη χρήση δραμαμίνης για να τα παρακολουθήσεις. Η αρχική παρέα έφτασε έτσι στην εξουσία. Τους φαντάζομαι μερικές φορές απλωμένους στους καναπέδες του Μαξίμου την πρώτη μέρα να αναρωτιούνται πώς ακριβώς έφτασαν εκεί.

Μετά τον θρίαμβο και την πλήρη επικράτηση, επιχείρησαν τον τσαμπουκά και στην παγκόσμια σκηνή χρησιμοποιώντας τον Γιάνη Βαρουφάκη. Δεν τα κατάφεραν γιατί εκεί, σε αντίθεση με το εγχώριο σύστημα, υπάρχουν κανόνες και «κόκκινες γραμμές». Τους πήρε λίγο καιρό, αλλά τελικά το αντιλήφθηκαν. Ηταν το ακριβό φροντιστήριο από το οποίο πέρασε όλη η χώρα.

Ο πρωθυπουργός σίγουρα δεν είναι ο Τσίπρας ούτε του 1991 ούτε του 2008, ούτε καν του 2012 και του 2015. Οταν όμως πανικοβάλλεται, είτε από τις δημοσκοπήσεις είτε από κάποιες κακές ειδήσεις, επιστρέφει με μεγάλη ταχύτητα στην αρχική παρέα και στην παλιά τεχνική του τσαμπουκά. Είναι σαν να μπαίνει ένα ορμητικό τσούρμο μέσα στο Μαξίμου την ώρα της μεγάλης ανασφάλειας και να αρχίζει να φωνάζει «τώρα θα δεις, θα τους δείξουμε, θα τους τσακίσουμε» κ.λπ. κ.λπ. Εν ριπή οφθαλμού ανακαλύπτονται ή κατασκευάζονται εχθροί.

Τελευταίο παράδειγμα, η Δικαιοσύνη. Προφανώς κάποιοι υποστηρίζουν ότι με τσαμπουκά θα φοβηθούν οι μη ελεγχόμενοι δικαστές. Δεν μαθαίνουν όμως από τα λάθη τους. Ισως δεν κατάλαβαν, για παράδειγμα, ότι η υπόθεση του ΣτΕ πήγε πολύ πιο στραβά γι’ αυτούς από την ώρα που προχώρησαν σε ένα μακαρθικό χειρισμό εναντίον ενός στέρεου και ακέραιου δικαστή. Ούτε αντιλαμβάνονται ότι συνήθως αυτοί οι τσαμπουκάδες και οι μεθοδεύσεις σκάνε στο κεφάλι όποιου τους μεταχειρίζεται.

Το κυριότερο, όμως, είναι ότι λείπει εντελώς η σοφία και η ταπεινοφροσύνη που προστατεύει από την ύβρι. Γιατί, πού θα πάει, θα καταλάβουν και αυτοί ότι είναι περαστικοί από το Μαξίμου. Και πως μετά από ένα διάστημα αράγματος στους καναπέδες του, είναι σημαντικό να καταλαβαίνεις ότι η Δημοκρατία είναι φτιαγμένη για να τους σέβεσαι, και τους «καναπέδες» και –το κυριότερο– τους θεσμούς.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 22 Ιούλ 2017, 22:47 #419685 Γι αυτό σ'

Φρέσκο-φρέσκο:
http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=292692
Από το 33ο λεπτό και μετά

Η είδηση είναι ότι νεαρός Έλληνας στην Ομόνοια επιτέθηκε και μαχαίρωσε επανειλλημένα Πακιστανό, μετά προσπάθησε να ξεφύγει και ταμπουρώθηκε στο σπίτι του. Ένα στην Αστυνομία που τον έπιασε ζωντανό (προσδοκώ να φάει καλά ) παρεμπιπτόντως. Στο σπίτι του βρήκαν ολόκληρη γιάφκα (δεν ανέφεραν τη λέξη βέβαια, αυτή πάει μόνο σε περιπτώσεις ακροαριστερών ή αναρχικών ) με 30 όπλα, ακόμα και ένα Μ1 Garand.
Το κλου της υπόθεσης είναι να βλέπεις το παρουσιαστή και τον αστυνομικό τους συντάκτη να παίζουν Taboo, προσπαθώντας να μην αναφέρουν ότι ο τύπος είναι χρυσαύγουλο ή παραπλήσιας γεύσης ακροδεξιό. Έτσι λοιπόν ο δράστης βαφτίστηκε "άτομο με σχετικά ακραίες αντιλήψεις και πεποιθήσεις"

Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.

- 22 Ιούλ 2017, 22:55 #419689 Τα Garand ειρήσθω εν παρόδω πωλούνται απενεργοποιημένα σε άτομα με σχετική ιδιότητα (στρατιωτικοί, συλλέκτες κλπ). Πρέπει να ερευνηθεί πάντως πως το βρήκε.

- 23 Ιούλ 2017, 00:00 #419704

Γι αυτό σ'

Φρέσκο-φρέσκο:
http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=292692
Από το 33ο λεπτό και μετά

Η είδηση είναι ότι νεαρός Έλληνας στην Ομόνοια επιτέθηκε και μαχαίρωσε επανειλλημένα Πακιστανό, μετά προσπάθησε να ξεφύγει και ταμπουρώθηκε στο σπίτι του. Ένα στην Αστυνομία που τον έπιασε ζωντανό (προσδοκώ να φάει καλά ) παρεμπιπτόντως. Στο σπίτι του βρήκαν ολόκληρη γιάφκα (δεν ανέφεραν τη λέξη βέβαια, αυτή πάει μόνο σε περιπτώσεις ακροαριστερών ή αναρχικών ) με 30 όπλα, ακόμα και ένα Μ1 Garand.
Το κλου της υπόθεσης είναι να βλέπεις το παρουσιαστή και τον αστυνομικό τους συντάκτη να παίζουν Taboo, προσπαθώντας να μην αναφέρουν ότι ο τύπος είναι χρυσαύγουλο ή παραπλήσιας γεύσης ακροδεξιό. Έτσι λοιπόν ο δράστης βαφτίστηκε "άτομο με σχετικά ακραίες αντιλήψεις και πεποιθήσεις"

Αρα σε χαλασε το γεγονος οτι δεν ανεφεραν τις λεξεις,''γιαφκα και χρυσαυγιτης''.
Και αρα το ρεπορταζ συμφωνα με την λογικη σου δεν ειναι σωστο,υπαρχει παραπληροφορηση;
Ντεν καταλαβαινει.