- 15 Ιουν 2016, 19:51
#268092
Το επιχειρείν είναι ένα ευγενές επάγγελμα.. Η ουσία του συνίσταται στο να αποκτάς και να διατηρείς έναν πελάτη. Κι αυτό να το καταφέρνεις συνδυάζοντας, πόρους, ιδέες, διαδικασίες με τρόπο που να αποδίδει πραγματική αξία για τον πελάτη σε ένα κόστος κατώτερο της τιμής του προϊόντος. Ή, άλλως, ικανοποιώντας συνεχώς τις ανάγκες των πελατών σου, έναντι ενός κέρδους που ικανοποιεί συνεχώς τις δικές σου ανάγκες.
Και πως θα γίνει αυτό; Νομίζω ότι ισχύει ακόμα ο ορισμός της επιχειρηματικής Στρατηγικής από τον Μάϊκλ Πότερ: "Στρατηγική είναι η δημιουργία ενός ιδανικού μείγματος επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που θα επιτρέψει σε μια εταιρεία να κάνει συγχρόνως πολλά σωστά πράγματα αλληλοδιαπλεκόμενα μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που ν’ απωθεί τις επιθετικές διαθέσεις του ανταγωνισμού”.
Τα παραπάνω ισχύοντα κατάλοιπα προηγούμενων δεκαετιών δίνουν ακόμα και σήμερα, δυστυχώς για μας, το μέτρο της απόστασης που χωρίζει τη χώρα μας από τις προηγμένες επιχειρηματικά χώρες.
Και για να γίνουν τα πράγματα ακόμα πιο απογοητευτικά, διαβάστε στη συνέχεια τα βασικά χαρακτηριστικά που διαμορφώνουν το επερχόμενο επιχειρηματικό τοπίο.
Όπως επισημάνθηκε στο φετινό φόρουμ στο Νταβός:
* Νέες τεχνολογίες στην παραγωγή, όπως η τεχνική νοημοσύνη, η ρομποτική, η νανοτεχνολογία, η 3D εκτύπωση θα προκαλέσουν αναστάτωση στα επιχειρηματικά μοντέλα και στην αγορά εργασίας ως το 2020.
* κατά τα επόμενα πέντε χρόνια η αναστάτωση αυτή θα είναι τέτοια που 7,1 εκατ. θέσεις εργασίας θα χαθούν, λόγω κυρίως των αυτοματισμών.
* Από αυτές θα αναπληρωθούν οι 2,1 εκατ. θέσεις σε εξειδικευμένες περιοχές ειδικοτήτων.
* Συγχρόνως, σύμφωνα με εκτιμήσεις της παγκόσμιας τράπεζας την επομένη δεκαετία από το 1 δισ. νέων που θα μπουν στην αγορά εργασίας μόνο το 40% θα απασχοληθεί σε επαγγέλματα που υπάρχουν σήμερα. Οι υπόλοιποι θα απορροφηθούν από νέα επαγγέλματα του ιδιωτικού τομέα.
* Σε πέντε χρόνια, πάνω από το ένα τρίτο των δεξιοτήτων, οι οποίες θεωρούνται σημαντικές για το σημερινό εργατικό δυναμικό θα έχει αντικατασταθεί από άλλες.
Κάπως πιο ενθαρρυντικά είναι τα χαρακτηριστικά που προσδίδουν ειδικό βάρος στο προφίλ των νέων επιχειρηματιών Μικρομεσαίων επιχειρήσεων, και της χώρας μας:
Η τρέχουσα ελληνική γενιά είναι η πρώτη που αποστασιοποιείται από τις παρελθούσες ελληνικές γενιές. Με την έννοια ότι μοιράζεται περισσότερα κοινά στοιχεία με τους νέους του υπόλοιπου κόσμου, παρά με τις τελευταίες. Με νέο επιχειρηματικό πνεύμα, με τεχνολογική αντίληψη εφάμιλλη των προηγμένων κρατών, με διεθνείς παραστάσεις και κοινωνική ευαισθησία οι σημερινοί νέοι μας δεν διαφέρουν κατά τίποτα από τους άλλους νέους διεθνώς.
Όπως και σε όλο τον κόσμο έτσι και στην Ελλάδα, την οικονομία θα οδηγήσουν επιχειρηματίες που κατά κανόνα ανήκουν στους ούτω καλούμενους Millennials. Πρόκειται για τη γενιά που έχει γεννηθεί μεταξύ του 1980 και του 2000.
Τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι:
- Έχουν μάθει περισσότερα για τη ζωή μέσα από τον ψηφιακό κόσμο, παρά διαβάζοντας βιβλία.
- Σε μεγάλο ποσοστό υπήρξαν για κάποιο διάστημα άνεργοι και με χαμηλότερη αγοραστική δύναμη αυτής των γονιών τους.
- Το επικρατούν καταναλωτικό τους υπόδειγμα που ισχύει συγχρόνως και για τους νέους καταναλωτές προϊόντων και υπηρεσιών: Τους αρέσουν τα ταξίδια, η ψυχαγωγία, η υψηλή τεχνολογία, τα κοινωνικά δίκτυα, η συνδρομητική τηλεόραση, οι αλυσίδες εστιατορίων, οι πλατφόρμες ψηφιακής διανομής, η αναπαραγωγή βίντεο και μουσικής.
- Χαρακτηρίζονται από έντονη ροπή προς την εμπειρία μάλλον παρά προς την ιδιοκτησία, ενώ έχουν απομακρυνθεί από την απόκτηση πολυτελών αγαθών.
Σηματοδοτούν την πρώτη χαμένη γενιά ης Ευρώπης μετά από 80 χρόνια.
Αυτά, σε συνδυασμό με τα παρακάτω χαρακτηριστικά των νεοφυών επιχειρήσεων μπορεί να αποτελέσουν το διαβατήριο για συμμετοχή των νέων Ελλήνων επιχειρηματιών στις ομάδες που διεθνώς πρόκειται να αλλάξουν τον επιχειρηματικό χάρτη του κόσμου.
Τα χαρακτηριστικά των νεοφυών επιχειρήσεων:
- Λιγότερο κράτος: Το όλο οικοσύστημα δημιουργείται από τα κάτω. Μακριά από την κακή ποιότητα του κράτους, τις πολλές άδειες, τη γραφειοκρατία, τη διαφθορά. Ξεκινούν με στοχευμένες συζητήσεις με άτυπους θεσμούς, συμμετέχουν σε ομοειδείς ομάδες για δικτύωση, γνωριμίες και ανταλλαγή ιδεών. Εργάζονται με το βλέμμα προς τα έξω και τα νότα στραμμένα στο μίζερο ελληνικό περιβάλλον. Εκμεταλλεύονται τις υπηρεσίες του διαδικτύου για την ανάπτυξη νέου τύπου εφαρμογών ευρέως ενδιαφέροντος.
- Όχι μεγάλα κεφάλαια: Η ανάγκη μεγάλων κεφαλαίων δεν είναι βασικό προαπαιτούμενο. Το αντίθετο: Η διαθεσιμότητα κεφαλαίου δεν σημαίνει και υψηλό ποσοστό νεοφυών επιχειρήσεων. Αντιθέτως, οι τελευταίες προσελκύουν κεφάλαια στην περιοχή. Ακόμα και στην Ελλάδα της κρίσης το κεφάλαιο ψάχνει τις ιδέες και όχι το αντίθετο. Έξαλλου, οι νεοφυείς δραστηριοποιούνται κυρίως στις Υπηρεσίες, όπου δε απαιτούνται μεγάλες επενδύσεις σε πάγια ενώ δεν χρειάζονται και πολύ προσωπικό.
- Έχουν εξωτερικό προσανατολισμό: Στόχος των νεοφυών είναι η μεγάλη και υγιής παγκόσμια αγορά και όχι η μικρή και προβληματική ελληνική. Στρατηγική αιχμή τους ο εντοπισμός μιας ευκαιρίας. Κλειδί η ανάπτυξη μιας ειδικής τεχνογνωσίας αποτελεσματικότερης των ανταγωνιστών που θα αποτελέσει και τη βάση του προϊόντος που θα προσφέρουν.
- Υποκίνηση υψηλής εσωτερικής καύσεως: Ο τυπικός νέος επιχειρηματίας δεν ξεκινά την επιχείρησή του για να γίνει πλούσιος. Περισσότερο το κάνει για να ικανοποιήσει άλλες ανάγκες, εσωτερικής εντάσεως σημαντικές ή επειδή δεν μπορεί να δουλεύει για άλλους. Τέλος η αισιοδοξία και η αγάπη του για την επιτυχία αντιβαίνει στην κυρίαρχη απαισιοδοξία. Και αυτό τους ξεχωρίζει: Είναι συγχρόνως και ελίτ και κυνηγημένη μειοψηφία.
Στην τελευταία έκθεση του Endeavor Greece αναφέρεται: Η Eλλάδα χρειάζεται τις νεοφυείς επιχειρήσεις. Όχι όμως για να δημιουργήσουν βραχυπρόθεσμα θέσεις εργασίας. Πολύ περισσότερο για να δημιουργήσουν υγιή πρότυπα που θα εμπνεύσουν άλλους να δημιουργήσουν περισσότερες νεοφυείς, που θα οδηγήσουν τελικά σε περισσότερα scale-ups. Ο τελικός στόχος θα πρέπει να είναι ακριβώς αυτός: Περισσότερα scale-ups, τα οποία θα οδηγήσουν σε μαζικότερη δημιουργία θέσεων εργασίας στα επόμενα χρόνια.
Για το κλείσιμο διάλεξα την απάντηση, σε δημοσιογραφική ερώτηση, του Γιάννη Π.Α. Ιωαννίδη, κορυφαίου ερευνητή και καθηγητή στο Στάφορντ, την οποία βρίσκω αντιπροσωπευτικότατη του τρόπου σκέψης των νέων επιχειρηματιών μας.
Η ερώτηση: "Θα επιστρέφατε κάποτε στην Ελλάδα;”
Η απάντηση: "Μου αρέσει να μην μένω στάσιμος, να αναιρώ, να εντοπίζω και να διορθώνω τα λάθη μου. Αναζητώ νέες ιδέες και πηγαίνω εκεί που θα τις βρω. Αυτό δίνει ζωή στον επιστήμονα. Σας απάντησα;”
Tου Γιώργου Κωστούλα
