- 06 Ιαν 2019, 22:27
#559130
Θα το γράψω εδώ, γιατί δεν ξέρω που κολλάει... Μιας και γράφουμε τόσες μλκίες όλο το χρόνο, θα μοιραστώ κάτι, που ίσως μας κάνει όλους σοφότερους και καλύτερους...
Δεν μου αρέσει ως τώρα το 2019....
Ο πατέρας μου με όγκο στον κεφάλι... Η επιτροπή τον απέρριψε(με κομματικά κριτήρια, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα) για μια θεραπεία. Και ευτυχώς που μπορούμε να πληρώσουμε ιδιωτικά για να γίνει. Να γίνει, για να έχουμε μια ελπίδα. Και ότι προσπαθήσαμε να κάνουμε το καλύτερο. 81 ετών. Είδε παιδιά-εγγόνια, και μια καλύτερη ζωή από αυτή που του προσδοκούσε σαν οικογενειακή αφετηρία. Αν είναι να "φύγει" όμως, ας μην φύγει ταλαιπωρημένος στα νοσοκομεία, και με άλλη εικόνα από αυτήν που έχουμε όλοι για αυτόν. Ας μην ξυπνήσει ένα πρωί ξαφνικά, αν πρέπει να τον αποχωριστούμε.
Αυτό είναι ένα ευχάριστο από όσα έζησα το 2019. Η ελπίδα ότι ο πατέρας μου ίσως γίνει καλά. Πάμε στο δυσάρεστο....
Μέχρι προχθές το βράδυ, είχαμε το φόβο και τις ενδείξεις για πνευμονική εμβολή της συζύγου. Αφού πέρασε ανήμερα πρωτοχρονιά στο νοσοκομείο Καρδίτσας(πρώτη εκδρομή μετά από 3 χρόνια), εξετάσεις και κόντρα εξετάσεις ανά 2 ώρες μας έδειχναν πιθανότερο την πνευμονική εμβολή. Μέχρι να γίνει το σπινθηρογράφημα και να πάρουμε τα αποτελέσματα, ήταν οι ώρες που κράτησαν αιώνας. Προφανώς όλα ιδιωτικά, για να προσπεράσουμε τις διαδικασίες. Και περνάν από μπροστά σου ξαφνικά, ότι έζησες σχεδόν 20 χρόνια με έναν άνθρωπο. Και τα 2 μωρά στα πίσω καθίσματα, να παίζουν... Και να μην ξέρεις τι θα κάνεις μαζί τους, αν... Και δε σε νοιάζει τίποτα άλλο. Ούτε το λίγων ωρών αμάξι που πήρες. Πόσες φορές σαν ηλίθιοι, δεν έχουμε τσακωθεί εδώ μέσα, για 4 ρόδες και 1 τιμόνι.....
Τελικά δεν είναι κάτι το μη αναστρέψιμο, αφού πήραμε φυσιολογικές ενδείξεις. Και η τελευταία επίσκεψη στον γιατρό(+48 ώρες για να φύγει η ραδιενεργή επίδραση της συζύγου), μας έφερε στα "φυσιολογικά" μας... Πόσο βαρετά αλλά και όμορφα είναι τα ανούσια φυσιολογικά μας. Το ψήσιμο από χωριάτικα λουκάνικα... Η βόλτα στο βουνό με το καινούριο παιχνίδι...
Μετά από 48 ώρες ωραίο "μαρτύριο". Αφού η σύζυγος δεν μπορούσε να έρθει σε επαφή με τα δίδυμα, είχαμε γολγοθά.... Την πεθερά να έρθει από τη χιονισμένη Χαλκιδική με ταξί, γιατί ο μλκας ξέχασα να βάλω τα χειμερινά λάστιχα στο punto. Το ξενύχτι με τα άρρωστα δίδυμα. Την πρωινή περιπέτεια από το σπίτι μου στη Σοφούλη μέχρι την Περαία(που μένει η νταντά), για να την φέρω σπίτι. 7μιση το πρωί σε μια κατάσταση από χιόνι που δεν είχα δει ποτέ στη Θεσσαλονίκη. Μετά ταξίδι στη Χαλκιδική, για να έχω τη βοήθεια με τα μικρά, μέχρι να περάσει η επίδραση του φαρμάκου στη σύζυγο. Για να φτάσουμε πριν καμιά ώρα, που με "απάλλαξαν" από την φύλαξη των διδύμων λόγω ύπνου τους....
Αυτά.... Εντυπώσεις από το ντάτσουν σύντομα...
Religion: The greatest bullshit ever told
Κανένα πρόβατο δε σώθηκε βελάζοντας
