- 12 Μάιος 2017, 17:58
#394516
Πιστεύω ότι οι σημερινοί σκεπτόμενοι Έλληνες που παρακολουθούν τηλεόραση είναι 1-2% βλέποντας εκπομπές λόγου και τέχνης και ρεπορτάζ που υπάρχουν και είναι πολύ καλές σε σύγκριση με τα υπόλοιπα σκουπίδια.
Οι υπόλοιποι παρακολουθούν πρωϊνά σκουπίδια, μεσημεριανά σκουπίδια, πολιτικές συζητήσεις και αναλύσεις σκουπίδια όπου κομματικοί δημοσιογράφοι προσπαθούν να καπελώσουν τους κομματικούς συνομιλητές τους οι οποίοι τσακώνονται μεταξύ τους σε μια τηλεοπτική βαβέλ που τσακίζει τα νεύρα και του πιο ατάραχου τηλεθεατή.
Οι ειδήσεις είναι ένα συνεχές γλύψιμο της κυβέρνησης σήμερα, της χτεσινής και της όποιας αυριανής, οι ειδήσεις είναι πολιτικό σεργιάνι του στύλ κοίτα πόσο καλά σας γλύφουμε, είναι και επίδειξη αίματος όπου και όποτε υπάρχει, και εκεί τελειώνει η ανάγκη για οτιδήποτε άλλο, παρόλα τα όσα πολλά και καλά γίνονται ακόμα και τώρα στους χαλεπούς καιρούς που περνάμε και δεν αναφέρονται ποτέ και πουθενά και πρέπει να ψάξει κανείς να τα ανακαλύψει, και αυτή η ένδεια ενδιαφέροντος για τα άλλα θέματα πιστεύω ότι δεν είναι επίσημη γραμμή από τα κανάλια ή την κυβέρνηση αλλά είναι αυτολογοκρισία των αμόρφωτων δημοσιογράφων εκτός της πολιτικής οι οποίοι θα ξεβρακωθούν αν προσπαθήσουν να ασχοληθούν με άλλα θέματα και δεν το τολμούν, τα θέματα που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία εκτός της πολιτικής, του ποδόσφαιρου, της μαγειρικής και των παιγνιδιών είναι δεκάδες και αφορούν εκατομμύρια κόσμου, αλλά στο τρίγωνο του διαβόλου Σύνταγμα, Κολωνάκι, Βουλή εξαντλείται η τηλεοπτική Ελλάδα.
Όλο το σημερινό τηλεοπτικό τοπίο είναι ο καθρέφτης της ζωής στην Ελλάδα σήμερα, και αυτό που καθρεφτίζεται δεν είναι καθόλου αισιόδοξο και καθόλου ενθαρρυντικό, δεν δημιουργούνται προοπτικές για τίποτα, η κατήφεια και η απαισιοδοξία απλώνεται συνεχώς και σε περισσότερα στρώματα της κοινωνίας, κανείς δεν ενδιαφέρεται να δώσει λύσεις σε χρονίζοντα προβλήματα απεναντίας τα διατηρεί για κομματικούς ψήφους, γενικά το παιγνίδι έχει χαθεί και δεν φταίνει ΜΟΝΟ οι πολιτικοί αλλά και ο περιούσιος λαός για τα χάλια του.
Και δεν πρόκειται ποτέ να ξυπνήσει γιατί αυτοί που είναι βολεμένοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ή έχουν ακόμα λίπος ή έχουν δρομολογήσει μια θεσούλα κάπου να τρουπώσουν, αυτοί είναι περισσότεροι από τους αβόλευτους, και όλη αυτή η κρίσιμη μάζα που θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα καθημερινά βρίζει τους πολιτικούς στηρίζοντας τους ταυτόχρονα χωρίς να το καταλαβαίνει γιατί στα πρόβατα αρκεί να έχουν μια στάνη και λίγο χορτάρι.
Η - επιτυχία - της τηλεόρασης βασίζεται στην ταχύτητα της εναλλαγής εικόνας και πληροφορίας χωρίς να αφήνει χρόνο αφομίωσης στον θεατή, αυτό δημιουργεί γενιές ανθρώπων που δεν θέλουν να σκέφτονται αλλά καταναλώνουν άθελα τους αυτά που τους σερβίρονται γιατί όσοι είναι στα πράγματα σερβίρουν όσα θέλουν να περάσουν και γνωρίζουν καλά ότι απέναντι έχουν ένα παθητικό σφουγγάρι αραχτό στον καναπέ που θα ρουφήξει ότι τους προσφέρουν.
Ήρθαν και τα γαμημένα τα social media και το γλυκό ήρθε και έδεσε αφού κύκλωσε και τους νέους από τα νήπια μέχρι και όσους είναι φούλ σε εργασιακή ηλικία, βλέπετε σωτηρία ?
Εγώ όχι, σκεφτείται μόνο ότι δίνοντας μας τηλέφωνα 3-4G τους δώσαμε με τα δικά μας λεφτά αφού τα αγοράζουμε με την σέσουλα τη δυνατότητα να μας παρακολουθούν συνεχώς και αδιαλλείπτως, πράγματι είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα.
Δεν λέω ότι δεν είναι πραγματικά εργαλεία και σήμερα έχεις στην τσέπη σου τη δυνατότητα να έχεις όλο το γραφείο σου και όλη την επαγγελματική σου πορεία χρόνων άμεσα και σε κάθε ζήτηση, όπως και να επικοινωνείς με διάφορους τρόπους με όλο τον πλανήτη σε χρόνο DT κάτι που πριν 20 χρόνια ακουγόταν σαν τρελή φαντασία, αλλά αυτή η πράγματι απίστευτη ευκολία έχει το τίμημα της, και το να κοιμάται κανείς τον ύπνο του δικαίου δίνοντας γή και ύδωρ ηθελημένα / άθελα πιστεύοντας ότι αυτή είναι η καλή ζωή είναι λάθος σκέψη και πρέπει να μπεί σε μια άλλη βάση γιατί σήμερα ο άνθρωπος υπηρετεί σε βάρος του την τεχνολογία ενώ έπρεπε να ισχύει το αντίθετο, έτσι το τηλεοπτικό επαγγελματικό σύστημα γνωρίζοντας την δύναμη της εικόνας έχει την πρωτοκαθεδρία και κάνει πολύ καλή δουλειά στην παθητικοποίηση κοινωνιών.
Σε αυτό το παθητικό σφουγγάρι ανήκω και εγώ, μόνο που εγώ το γνωρίζω και όποτε αποφασίσω μπορώ να αλλάξω πορεία και ενδιαφέροντα, προς το παρόν ξεκουράζομαι μετά τον κάματο της ημέρας ακούγοντας και κρατώντας ένα 10% το πολύ, τα υπόλοιπα από το ένα αυτί μπαίνουν και από το άλλο βγαίνουν.
Ο λόγος σου με χόρτασε.
