petrolheads.gr

Με αφορμή αυτό το άρθρο σκέφτηκα να γίνει μία συζήτηση σχετικά και εδώ.

Τί ακριβώς θεωρείτε οδηγική απόλαυση; Την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα; Την αίσθηση που δίνει στον οδηγό ένα καλοστημένο αυτοκίνητο; Τον έλεγχο; Τί;

Προφανώς και είναι προσωπικό, αλλά είμαι πολύ περιέργος να δω τι λέει το φόρουμ.

Προσωπικά πάντως συμφωνώ με το άρθρο:

Ένα ελαφρύ αυτοκίνητο σε έναν δρόμο που ρέει, ένα καρτ σε μια τεχνική πίστα ή ακόμη και ένα 4x4 που σκαρφαλώνει με ταχύτητα βαδίσματος μπορούν να προσφέρουν περισσότερη απόλαυση από ένα πανίσχυρο μοντέλο στο οποίο ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι αισθάνεται περισσότερο θεατής παρά οδηγός.

Η πραγματική απόλαυση αρχίζει όταν «κλειδώνει» ο οδηγός Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η οδηγική ευχαρίστηση προκύπτει από τον συνδυασμό τριών παραγόντων: της σωματικής διέγερσης, της πνευματικής συμμετοχής και της συναισθηματικής ισορροπίας μεταξύ ενθουσιασμού και φόβου.

«Η απόλαυση δεν έχει να κάνει με την ταχύτητα, αλλά με τη συγκέντρωση», εξηγεί ο Dan Phillips, συνιδρυτής και διευθυντής της Brainbox. «Τα δεδομένα δείχνουν ότι η πραγματική συγκίνηση εμφανίζεται όταν ο οδηγός αφοσιώνεται ολοκληρωτικά και αυτό μπορεί να παρατηρηθεί στον εγκέφαλο, στην καρδιά και στα μάτια».

Παρότι η γρήγορη βόλτα με το αγωνιστικό προκάλεσε έντονη σωματική αντίδραση, τα δεδομένα παρέπεμπαν περισσότερο σε άγχος παρά σε ευχαρίστηση. Η εγκεφαλική δραστηριότητα που συνδέεται με τη συγκέντρωση μειώθηκε, ενώ αυξήθηκαν οι ενδείξεις στρες και γνωστικής υπερφόρτωσης

Προφανώς, η έρευνα είναι πολύ μικρή (και φυσικά μπορούμε να πούμε πολλά για τη μεθοδολογία), αλλά δίνει μία ένδειξη πως η αντίδραση του οδηγού στην ταχύτητα δεν είναι απόλαυση, αλλά φόβος.


Προφανώς, η απάντηση για τους περισσότερους θα είναι ένας συνδυασμός, αλλά θα ήθελα να ψηφίσετε τον πιο σημαντικό για εσάς παράγοντα. Δηλαδή αν είχατε τη δυνατότητα να πάρετε ένα αμάξι αποκλειστικά και μόνο για την ευχαρίστησή σας, χωρίς κανέναν άλλον περιορισμό, σε ποιο από τα 3 δεν θα κάνατε συμβιβασμό;

Θα συμφωνησω με αυτο:

Ένα ελαφρύ αυτοκίνητο σε έναν δρόμο που ρέει, ένα καρτ σε μια τεχνική πίστα ή ακόμη και ένα 4x4 που σκαρφαλώνει με ταχύτητα βαδίσματος μπορούν να προσφέρουν περισσότερη απόλαυση από ένα πανίσχυρο μοντέλο στο οποίο ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι αισθάνεται περισσότερο θεατής παρά οδηγός.

και θα προσθεσω οτι δεν ειναι η ταχυτητα αλλα η αισθηση που σε συγκινει και σε κανει να απολαμβανεις την οδηγηση.

Οδηγική απόλαυση είναι πάντα ένας συνδυασμός πραγμάτων που επιθυμείς ή δεν.. ήξερες ότι επιθυμείς να ζήσεις με το αυτοκίνητο.
Σε κάθε άνθρωπο η συνταγή θα είναι διαφορετική.
Κάποιος θα εκτασιαστεί αν καταφέρει να κάνει ανάποδο όλη την πλατεία του χωριού.
Κάποιος θα γουστάρει να ανέβει μια λασπωμένη πλαγιά.
Κάποιος θα γουστάρει φουρκέτες στο βουνό με λίγα χλμ για να μη χτυπήσει το καλοπλυμένο του αυτοκίνητο.
you get the point.

Συμφωνώ πως αν σε αγχώνει δεν είναι αυτό που λέμε. Είναι εντυπωσιακό ίσως.
Απόλαυση θα πει να κάνεις αυτό που θες με τη σκέψη, με έλεγχο και τη σχετική ασφάλεια και μακάρι να έχεις και το εργαλείο για να πολλαπλασιάσει τα ερεθίσματα.
Βέβαια και με Lada καλά περνάει ο κόσμος από ότι βλέπω στα video.

Σωστός, το θέμα όμως τί είναι για εσένα το πιο σημαντικό!

markvag έγραψε:Με αφορμή αυτό το άρθρο σκέφτηκα να γίνει μία συζήτηση σχετικά και εδώ.

Τί ακριβώς θεωρείτε οδηγική απόλαυση; Την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα; Την αίσθηση που δίνει στον οδηγό ένα καλοστημένο αυτοκίνητο; Τον έλεγχο; Τί;

Προφανώς και είναι προσωπικό, αλλά είμαι πολύ περιέργος να δω τι λέει το φόρουμ.

Προσωπικά πάντως συμφωνώ με το άρθρο:

Ένα ελαφρύ αυτοκίνητο σε έναν δρόμο που ρέει, ένα καρτ σε μια τεχνική πίστα ή ακόμη και ένα 4x4 που σκαρφαλώνει με ταχύτητα βαδίσματος μπορούν να προσφέρουν περισσότερη απόλαυση από ένα πανίσχυρο μοντέλο στο οποίο ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι αισθάνεται περισσότερο θεατής παρά οδηγός.

Η πραγματική απόλαυση αρχίζει όταν «κλειδώνει» ο οδηγός Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η οδηγική ευχαρίστηση προκύπτει από τον συνδυασμό τριών παραγόντων: της σωματικής διέγερσης, της πνευματικής συμμετοχής και της συναισθηματικής ισορροπίας μεταξύ ενθουσιασμού και φόβου.

«Η απόλαυση δεν έχει να κάνει με την ταχύτητα, αλλά με τη συγκέντρωση», εξηγεί ο Dan Phillips, συνιδρυτής και διευθυντής της Brainbox. «Τα δεδομένα δείχνουν ότι η πραγματική συγκίνηση εμφανίζεται όταν ο οδηγός αφοσιώνεται ολοκληρωτικά και αυτό μπορεί να παρατηρηθεί στον εγκέφαλο, στην καρδιά και στα μάτια».

Παρότι η γρήγορη βόλτα με το αγωνιστικό προκάλεσε έντονη σωματική αντίδραση, τα δεδομένα παρέπεμπαν περισσότερο σε άγχος παρά σε ευχαρίστηση. Η εγκεφαλική δραστηριότητα που συνδέεται με τη συγκέντρωση μειώθηκε, ενώ αυξήθηκαν οι ενδείξεις στρες και γνωστικής υπερφόρτωσης

Προφανώς, η έρευνα είναι πολύ μικρή (και φυσικά μπορούμε να πούμε πολλά για τη μεθοδολογία), αλλά δίνει μία ένδειξη πως η αντίδραση του οδηγού στην ταχύτητα δεν είναι απόλαυση, αλλά φόβος.


Προφανώς, η απάντηση για τους περισσότερους θα είναι ένας συνδυασμός, αλλά θα ήθελα να ψηφίσετε τον πιο σημαντικό για εσάς παράγοντα. Δηλαδή αν είχατε τη δυνατότητα να πάρετε ένα αμάξι αποκλειστικά και μόνο για την ευχαρίστησή σας, χωρίς κανέναν άλλον περιορισμό, σε ποιο από τα 3 δεν θα κάνατε συμβιβασμό;

Καλως τον gatekeeper της οδηγικης απολαυσης (οχι εσυ μαρκοβαγκο, ο wannabe καββαδας του αρθρου), καιρο ειχαμε να τα πουμε. Τις μετρησε (τις απολαυσεις) και αποφανθηκε πως 800 αλογα στην ευθεια δεν ειναι οδηγικη απολαυση, ειναι κατι αλλο μαλλον. Ολοι αυτοι που μαζευονται και τρεχουν στα ντραγκστερ το κανουν καταπιεστικα, δεν το απολαμβανουν, ηθελαν να πανε για ψαρεμα στον ελευθερο τους χρονο αλλα εχουν αναγκαστει να πηγαινουν για κοντρες.

Ένα βαρύ αυτοκίνητο με σαλοναρα, ηχομόνωση, σε έναν ανοιχτό δρόμο, με επιτάχυνση 0-100 κατω απο 5 sec και ανάλογες ρεπριζ και μεση ταχύτητα άνω των 160χλμ/ω.

Δηλαδη ένα G-Wagon, S class, M760 κλπ κλπΓρήγορα και άνετα..

< >

Είναι συνδυασμός τοπίου και ταχύτητας κοντά στα όρια που επιτρέπουν οι συνθήκες και που αισθάνεται άνετα ο καθένας .

Δωστε μου οτι χρεπι θετε και αμοληστε με στους δρομους με δαυτο. Στο τελος της ημερας αισθανομαι οπως αισθανεται ο λυκος μετα απο μια βολτα μεσα στο μαντρι με τα προβατα. Γκαβλωμενος και χορτατος. Αυτο το πραμα ειναι η οδηγηση για μενα

Οτιδηποτε μακρυα απο μποτιλιαρισμα

(Μία) Απόλαυση είναι και να απλώνεις το δεξί χέρι στο ύψος του μπουτιού της συνοδηγού - , υπό τον ήχο του Nothing Else Matters...

PaNick67 έγραψε:Θα συμφωνησω με αυτο:

Ένα ελαφρύ αυτοκίνητο σε έναν δρόμο που ρέει, ένα καρτ σε μια τεχνική πίστα ή ακόμη και ένα 4x4 που σκαρφαλώνει με ταχύτητα βαδίσματος μπορούν να προσφέρουν περισσότερη απόλαυση από ένα πανίσχυρο μοντέλο στο οποίο ο άνθρωπος πίσω από το τιμόνι αισθάνεται περισσότερο θεατής παρά οδηγός.

και θα προσθεσω οτι δεν ειναι η ταχυτητα αλλα η αισθηση που σε συγκινει και σε κανει να απολαμβανεις την οδηγηση.

Αυτο δεν ειναι οδηγικη μα ιντερνετικη απολαυση.





Νάικος, ομπζερβ .

Οδηγικη απόλαυση= Στον δρομο να κυκλοφορουν αποκλειστικα οχηματα που υπακουν στον Νόμο Majackoff για τον αριθμο των τροχων:

4 ≤ ≤ 4

Υδροφορες - σκατοφορες -- βολταδες + ιφουνταδες - σκουτερινες - πατινιαρες - ποδηλατοτραβελια κλπ μπορουν να μεταβουν προς

Γ Α Μ Ι Ο Υ Σ Α Ν Τ Ο



Θα ειχαμε φτασει στα 160 χρονια προσδοκιμο ( ακομα και με Κούλη ετσι; ) αν μας ειχαν αδειασει την γωνια τα παραπανω γαμοπιλαφα.

Έχε χάρη που βαριέμαι τα χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο, αλλιώς θα ερχόμουν να σε ταισω νερό από την λίμνη, μπας και στρώσεις χαρακτήρα

Βέβαια τώρα που θα πάρω μηχανή μπορεί να το κάνω

g8777 έγραψε:.............

Παρακαλώ να μπαναριστεί ο παραπάνω χρήστης για ανάρμοστο μήνυμα

(ο τύπος είναι λάθος! )

^ αλλος ενας που δεν το φχαριστιεται πραγματικα. Ατελειωτη ευθεια, χαλια αναρτηση, υπερβολικα αλογα, ενα δραμα ζει

Ας το τεντώσουμε με πασπάλισμα από προσωπικές εμπειρίες και που προφανώς έχουν μείνει αξέχαστες μιας και άγγιξαν το ζητούμενο του τίτλου του παρόντος τοπικού. Ίσως και το ξεπέρασαν...
-Θυμάμαι να ξε-σκί-ζω το Atos σε κυνήγι με ένα fabia στις στροφές της Μεγαλόπολης και στο τέλος ο τύπος να κάνει στην άκρη
-Θυμάμαι το megane να το έχω λίγο πριν την απογείωση λίγο μετά την Τρίπολη στο κυνήγι ενός Avensis, ο τύπος κάτι έψαχνε και απλά τον βοηθούσα να το βρει.
Και τέλος ΘΥΜΑΜΑΙ να λιώνω το transporter T3 του πατέρα μου στην πίστα των Μεγάρων ένα αξέχαστο ξημέρωμα. Τα φρένα έκαναν 2 ώρες να συνέλθουν, ο δε λεβιές για καμιά βδομάδα ήταν σα λάστιχο και τα συχρονιζέ της 2ας και 3ης απλά δεν...συχρόνιζαν

Όλα αυτά πριν 20-25 χρόνια.
Ω καιροί...