- 27 Οκτ 2014, 20:20
#29957
Πέρα από τις διηγήσεις του πατέρα που τους γνωρίζει απέξω κι ανακατωτά θα γράψω 3 περιστατικά πολύ σύντομα που έχουν τύχει σε εμένα και θα με έστελναν στον άλλο κόσμο:
1. Πολύ παλιά, 1995 περίπου, κινούμαι σε επαρχιακό δρόμο με ελάχιστα περιθώρια να προσπεράσω, ακριβώς πίσω από φορτηγό με αλβανικές πινακίδες. Φτάνω σε ένα S αρκετά φαρδύ για να προσπεράσω, αλλά με ελάχιστη ορατότητα. Ο οδηγός μπροστά ανάβει δεξί φλας, μου κάνει σήμα με το χέρι να περάσω, ξεκινάω κι εγώ το προσπέρασμα θεωρώντας ότι έχει ορατότητα και μου κάνει σήμα και... από το αντίθετο ερχόταν άλλο φορτηγό. Πέρασα ανάμεσά τους χωρίς να συμβεί τίποτε, αλλά οδηγός και επιβάτες τα χρειαστήκαμε. Έκτοτε, αν δεν είμαι 100% σίγουρος εγώ δεν προσπερνάω βρε και στην ευθεία του Αλμυρού να είμαι, που λέει ο λόγος.
2. Πηγαίνουμε για βολή βαρέων όπλων. Κινούμαστε με το Steyr σε επαρχιακό δρόμο με το όριο που ακολουθούν (50km/h). Εγώ συνοδηγός. Έρχεται ένα φορτηγό ΔΧ από πίσω και αρχίζει να προσπερνάει όλη τη φάλαγγα. Φτάνοντας στο δικό μου Steyr ξεκινάει προσπέρασμα σε τυφλή στροφή. Ξαφνικά, στην κορυφή της στροφής, βλέπει να έρχεται ΙΧ από το αντίθετο ρεύμα. Τραβάει τιμονιά δεξιά, μας ρίχνει μία με το πίσω μέρος του φορτηγού, εμείς φεύγουμε στα χαντάκια με το Steyr και αυτός συνεχίζει το δρομολόγιό του χωρίς να ασχοληθεί καθόλου. Ευτυχώς δεν έπαθε κανείς τίποτε και ειδοποιήσαμε ΕΛ.ΑΣ. και Σ.Α. αλλά δεν ξέρω περαιτέρω τι έγινε.
3. Πηγαίνω προς Κόνιτσα με την

. Σε μια μικρή ευθεία έρχεται απέναντι ένα μεσαίου μεγέθους φορτηγό, κάτι σε Κατσέλης, αν θυμάμαι καλά. Από πίσω του έρχεται ένα κινούμενο οικοδομικό τετράγωνο. Ξεκινάει προσπέρασμα εν ψυχρώ, ενώ με βλέπει ότι είμαι στο αντίθετο ρεύμα (αν δε με είδε έχει μυωπία 1000 βαθμούς). Για να σωθούμε ρίχνω το αυτοκίνητο τέρμα δεξιά, μέσα στα χώματα (ευτυχώς υπήρχε περιθώριο) και φρενάρω όσο μπορώ (πήγαινα 90 σε όριο 80), ενώ ο οδηγός του άλλου φορτηγού έχει πατήσει όσο μπορεί κι αυτός φρένο και με τα δύο του χέρια πιάνει το κεφάλι του για το κακό που ετοιμάζεται να γίνει. Σωθήκαμε από θαύμα, τελικά.
Ευχαριστώ.