- 11 Ιουν 2016, 16:48
#266546
dstou έγραψε:Αερόψυκτου κινητήρα το ανάγνωσμα
Δόξα σοι, αλληλούϊα....
από μια άλλη οπτική, όχι τεχνική ή οικονομική: Αυτά τα έχουμε λύσει, πιο φθηνή η αερόψυξη, πιο αξιόπιστη (προφανώς), αλλά με κοντά ποδάρια. Και όταν σφίξουν τα λουριά πάμε αλλιώς, όπερ και συνέβη.
Όμως, την ίδια περίοδο που η φίρμα συνέχιζε τον αερόψυκτο κινητήρα για το 911, ταυτόχρονα άλλα μοντελάκια της ήταν από την αρχή υδρόψυκτα. Τακτική δύο μέτρων και δύο χιλιομέτρων. Στο πηγάδι κατούρησαν οι κάτοιχοι των 959/986 ? (και τα μπροστομήχανα βέβαια, αλλά εκεί μάλλον ήταν μονόδρομος). Γιατί να βάλουν άλλη μια έννοια στο κεφάλι τους, να ελέγχουν κάθε τόσο τη στάθμη στο ψυγείο τους? Γιατί να μην είναι και αυτοί το ίδιο αξιόπιστοι?
Αρεόψυκτη βασικά είναι και η 959, με υδρόψυκτες κεφαλές... η μηχανή της πρακτικά προέρχεται από το ίδιο μοτεράκι (935/76) που φορούσαν τα 956/962. Έχει κάποιες μικροδιαφορές στην υλοποίηση, βεβαια...
Η 986 μας ήρθε με το που μας τελείωσε η 993 (η τελεταία αερόψυκτη) όταν το ζητούμενο ήταν από την αρχή euroX προδιαγραφές. Και δεν τα κατάφεραν πολύ καλά, πίστεψέ με, αφενός μεν γιατί αν δεις το κύκλωμα ψύξης, όπως είπαμε, θα κάνεις εμετό (τα ψυγεία της είναι μπροστά και όχι στο πλάι που έγραφαν μερικοί μερικοί)

ενώ δεν ήταν και τόσο αποδοτικό (λογικό με 10 μέτρα σωλήνες μπρος πίσω....σκέψου και ότι στην 911 είναι ακόμη πιο πίσω!!) οπότε και κάποια εποχή έσκαγαν σαν καρπούζια έτσι και έκανες το αυτονόητο για μια porsche, να τη βάλεις δηλαδή και ένα σ/κ στην πίστα για το χαβαλέ σου (δεν σου λέω να γράψεις νούμερα... στο φιλικό πάντα).
Τα μπροστομήχανα ήταν έτσι γιατί αρχικά ο σχεδιασμός αρχικά έγινε για άλλη φίρμα (924 κλπ) με έτοιμο μοτέρ από αυτούς (αν και σκαλισμένο από την Porsche), ενώ και η 928 στα αρχικά σχέδια ήταν V8 αερόψυκτη πισωμήχανη!

Απλά, θέματα όπως η ησυχία και η "λογική" συμπεριφορά (gt και όχι ακραίο σπορ) επέβαλλαν τότε την πιο συντηρητική λύση (στην μηχανή γιατί σε όλα τα άλλα ήταν πολύ μπροστα).
Όταν γινόταν, ωστόσο, ο σχεδιασμός αυτός, η "entry level" Porsche (η 914) ήταν επίσης αερόψυκτη και μάλιστα με ένα μοτέρ (επίσης δανεικό και γαργαλημένο), το οποίο στην εποχή του το θεωρούσαν και αρκετά εξελιγμένο (ψεκασμοί, μαγνήσια, sodium filled βαλβίδες, pancake design κλπ κλπ).
Και εδώ εισάγω την άλλη οπτική. Τα 911 (ο πρόγονός του και τα απότοκά του και αυτά) ήταν αερόψυκτα. Το ίδιο που είχε 'λάθος' την θέση του κινητήρα και παλιότερα έβαζε αντίβαρα μπροστά για να πάρει τα ίσια του. Το ίδιο που διατηρεί κατά προσέγγιση παραπλήσιο στάιλιγκ από γενιά σε γενιά (καθόλου τεχνικό αυτό βέβαια). Μήπως για τις επιλογές αυτές η γνώμη των μαρκετίαρς ήταν πιο βαρύνουσα από τη γνώμη των τεχνοκρατών του γκρουπ?
Ρητορικό το ερώτημα, πρέπει να είναι κανείς μέσα στα κέντρα λήψης αποφάσεων για να το απαντήσει με σιγουριά, όποια και να είναι η απάντηση, αλλά δείχνει ότι οποιαδήποτε αποκλειστικά τεχνική/τεχνοκοοικονομική ερμηνεία των παραδόξων αυτών είναι από μόνη της ατελής. Μπορεί και τέρμα λάθος. Αλλά δεν θα μάθουμε ποτέ και θα μείνουμε με την απορία.
Ρητορικό ως ένα βαθμό.
Είναι οπωσδήποτε γεγονός, ωστόσο, ότι η λογική τους τότε ήταν η βελτίωση και όχι ο επανασχεδιασμός από το μηδέν.
Έχω ξαναγράψει κάπου ότι το αρχικό σκαθάρι σε σχέση με το τελικό μπορεί να μοιάζουν στη φάτσα αλλά τα χωρίζουν 72.000 περίπου διαφορές! Το ίδιο και στην 356 όπου, ειδικά τα πρώτα 5-10 χρόνια, παίζει να μην υπάρχει ίδιο αυτοκίνητο κατασκευασμένο 2 φορές...
Το τελικό προϊόν δε, με την κατάλληλη φροντίδα μπορεί να ζήσει εύκολα 50 χρόνια (ήδη το δικό μου έχει κλείσει τα 52 και έχει πολλά ακόμα μπροστά του).
Η λογική του Porsche ήταν εξ'αρχής αυτή: Μηχανή πίσω για περισσότερη ελκτική πρόσφυση και απλή συντήρηση.
Επειδή, μάλιστα, στην 911 σοβάρεψαν τα πράγματα (ήδη από την εποχή των 150 και 170Η είχαν φανεί οι αδυναμίες της διάταξης) ενσωμάτωσαν και κάποιες πιο ειδικές λύσεις για να μειώσουν τα "κακά" αυτής της διάταξης. Για αυτό και το ξηρό κάρτερ (πιο πλακέ ο κινητήρας άρα μικρότερη σε μήκος και η ουρά και καλύτερη οπισθέλκουσα, μαγνήσιο όπου ήταν δυνατό για μικρότερη μάζα και φυσικά αερόψυξη για να αποφύγουν ψυγεία με πολύπλοκες διατάξεις αντλιών/expansion και τρύπες γύρω γύρω.
Το βασικό θέμα ήταν ότι δούλευε, οπότε και οι μαρκετίερζ είχαν άλλο ένα καλό χαρτί για να πουλήσουν.
Σε συνδυασμό με ένα προσεγμένο κατασκευαστικά προϊόν, ο ιδιώτης είχε ένα πολύ καλό αυτοκίνητο επιδόσεων (όχι αποδόσεων, όμως, αν σκεφτείς και μόνο πόση ισχύ καταναλώνει ο ανεμιστήρας) με καλή διάρκεια ζωής/ κόστος, ενώ οι ομάδες είχαν μια πρώτης τάξεως βάση για αγωνιστικό αυτοκίνητο χωρίς να ξεπαραδιαστούν και χωρίς να τους μένει κάθε δυο και λίγο από χαζά πρβλήματα. Αυτό είναι όλο.
Για την ιστορία, το 1993 στα γκρεμνά δίπλα, η 993 την έσωσε και όχι η 928/968 που ήταν πιο σύγχρονα αυτοκίνητα (η 928 τους έβαζε και μέσα κάποια στιγμή).
Κανείς, από αυτούς που ξέρουν τουλάχιστον, δεν θα σου πει ο,τι οι 911 ήταν του σκοτωμού γρήγορες (όπως πιθανώς έχει παρεξηγήσει ο φίλος μου ο Ντίμβης) παρά μόνο στα χιόνια, αλλά το νόημα της ιστορίας που ήταν να βγάλουν τον αγώνα αξιόπιστα (όταν οι γλήγοροι θα έχουν μείνει), το είχαν πιάσει από την πρώτη στιγμή.
.. ___
../ ___ \
(O\ | /O)