Ενότητα για τους κατασκευαστές γενικά
Άβαταρ μέλους
By Giuseppe Busso
#266640
dimviii έγραψε:δεν την πηρε την ''αρχοντια'' του παππου του παντως.


Κοίτα, στην εποχή του ο GA ήταν πολύ προχώ. Αλλά σήμερα φαίνεται αρχοντικός. Αντίστοιχα και ο εγγονός είναι πάρα πολύ προχώ. Ενδεχομένως σε 30 χρόνια ο Lapo να φαίνεται εξίσου αρχοντικός.
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#266653
Giuseppe Busso έγραψε:
bill33 έγραψε:Oλο με το ίδιο κουστούμι ποζάρει;


Αναλόγως το χρώμα του αμαξιού που κυκλοφορεί. Αυτό είναι ραμμένο από τον υιό Rubinacci, τοπ Ναπολιτάνος ράφτης αυτή τη στιγμή στον κόσμο, αν όχι ο καλύτερος.
Ο Lapo είχε κληρονομήσει τα κουστούμια του παππού του, του avvocato G.A., τα περισσοτερα όμως ήταν Caraceni. Tα οποία διόρθωσε στο ράφτη για να έχουν τέλεια εφαρμογή (είχαν παρόμοιο σωματότυπο). Ο Caraceni ήταν ο καλύτερος ράφτης τότε. Agnelli, Σταύρος Νιάρχος και Ωνάσης φορούσαν Caraceni.


Με ανησυχεί που γνωρίζεις τέτοιες ντιντίδικες λεπτομέρειες. :lol:
Άβαταρ μέλους
By funkyreverend
#266657 Ιταλοί ρε REALZEUS. Ολόκληρες θεωρίες για το σχήμα του κουμπιού του αλάρμ που σε ταξιδεύουν στην Piacenza του 1512, ένα χρόνο μετά το 1511 που όλοι θυμόμαστε τι είχε πει ο Walter Magnifico στην Alessandra Buonavventura, θετή κόρη του Pastore Roberto Brunamonti ο οποίος έβγαινε και έπαιζε σαξόφωνο τις καλοκαιρινές νύκτες στο Vini del Negro.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#266723 Κακά τα ψέμματα! :rtfm: :lol: :lol:
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#266739 Πάμε σαν άλλοτε, με τους μετρ (sic) του είδους να υπογράφουν στα ιταλικά με τον αντρικιο τρόπο που μόνο αυτοί ξέρουν και τους άλλους να ακολουθουν. Ναι μεν καλοί και οι Βαυαροί αλλά η μπάλα παίζεται με 22 παίκτες. Θυμάσαι Νικολα τότε στο βουνό που ο Γιώργος ζωγραφιζε κι εμείς τρώγαμε σουβλάκια με τα πιτσι; Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι μεγάλος, σημείωνε με νόημα ο Δάσκαλος. Άλλες εποχές ανυπερθέτως.
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#266747
REALZEUS έγραψε:Πάμε σαν άλλοτε, με τους μετρ (sic) του είδους να υπογράφουν στα ιταλικά με τον αντρικιο τρόπο που μόνο αυτοί ξέρουν και τους άλλους να ακολουθουν. Ναι μεν καλοί και οι Βαυαροί αλλά η μπάλα παίζεται με 22 παίκτες. Θυμάσαι Νικολα τότε στο βουνό που ο Γιώργος ζωγραφιζε κι εμείς τρώγαμε σουβλάκια με τα πιτσι; Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι μεγάλος, σημείωνε με νόημα ο Δάσκαλος. Άλλες εποχές ανυπερθέτως.


:lol:
Άβαταρ μέλους
By Κίκιζας Γρηγόρης
#266807
REALZEUS έγραψε:Πάμε σαν άλλοτε, με τους μετρ (sic) του είδους να υπογράφουν στα ιταλικά με τον αντρικιο τρόπο που μόνο αυτοί ξέρουν και τους άλλους να ακολουθουν. Ναι μεν καλοί και οι Βαυαροί αλλά η μπάλα παίζεται με 22 παίκτες. Θυμάσαι Νικολα τότε στο βουνό που ο Γιώργος ζωγραφιζε κι εμείς τρώγαμε σουβλάκια με τα πιτσι; Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είναι μεγάλος, σημείωνε με νόημα ο Δάσκαλος. Άλλες εποχές ανυπερθέτως.


...γιατι το αιμα νερο δεν γινεται... :shifty: :lol:
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#266811 Εμπειρία
Ιστορία μου. Αμαρτίες μου, και τότε, το 1985, ούτε που κατάλαβα πώς βρέθηκα στο μπάκετ της ΜΟΜΟ Lancia 037, έπειτα από την ευγενική προσφορά του Γιώργου Μέλα, για μια ζωντανή και υπό πίεση αγωνιστική γνωριμία. Πίεση από το χρονόμετρο, και βέβαια από τον βασιλιά της ασφάλτου άλλοτε και τώρα, Λεωνίδα Κύρκο, που μοιραζόταν τη Valvoline Opel Manta του Alfa Service με τον Κώστα Φερτάκη. Με τον Ευθύμη Σάσσαλο σωματοφύλακα-συνοδηγό, εκτός από το άγχος του δανεικού και της φιλοσοφίας λειτουργίας του, σταθήκαμε και άτυχοι. Δοκιμή με τον πύραυλο δεν καταφέραμε να κάνουμε, προδομένοι από τον κινητήρα στην επίσημη διαδικασία αναγνώρισης του Αγίου Μερκουρίου -με κλειστό το δρόμο, παρακαλώ-, ενώ στον αγώνα το ατύχημα στο Δήλεσι μας αποσυντόνισε για τα καλά. Η χαριστική βολή ήρθε στην αφετηρία της Πεντέλης, όπου η αδυναμία μου να περάσω την 1η στο κιβώτιο είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουμε καθυστερημένα και με 2η, χάνοντας κάμποσα δεύτερα.

Το χαρήκαμε. Ήταν η εμπιστοσύνη του Γιώργου, το κέφι του Αντρέα Αρκέντη και το πάθος των Καρανικολαίων που ήρθαν να δέσουν με τη δική μας διάθεση να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία-εμπειρία ζωής για τον δημοσιογράφο-επαγγελματία οδηγό αγώνων. Εννοείται πως σε κάθε σέρβις έβρισκα τους μηχανικούς μου στη Nissan, που πείραζαν κυρίως τον Φέρτακα, ο οποίος έτρεχε με τη Γιωργάρα τότε στο χώμα, ενώ ενθάρρυναν τον Ευθύμη να με πιέζει και να με κρατάει ζεστό, ώστε να «βλέπουμε» τον «Λέα» και τo Manta, αυτοκίνητο σαφέστατα υποδεέστερο από το δικό μας.

Οδηγικά; Θυμάμαι πως σταθήκαμε καλά στη Ριτσώνα, κατά περίπτωση στον Άγιο, όπου ανεβήκαμε σβέλτα αλλά κατεβήκαμε σιγά τη μία φορά και άτσαλα τη δεύτερη, ενώ ουσιαστικά χάσαμε σε ειδικές με κεκτημένες, όπως στον «Παύλο», όπου ο «Λέας» πιστοποιούσε την ποιότητά του. Δύσκολο, απαιτητικό αυτοκίνητο. Έτρεμες μην το χάσεις μπροστά, ενώ ήξερες ότι έχανες αν το γυρνούσες πίσω, τη στιγμή που ήθελε εμπειρία και τρόπο για να αξιοποιήσεις τα συγκλονιστικά φρένα.
Θα ακουστεί ως ηττοπάθεια, αλλά ήταν σημαντικό ότι, αφού γλιτώσαμε τη φυλακή στην Αλίαρτο, όταν ζεσταίναμε λάστιχα ανάμεσα στα ταξί, παραδώσαμε-επιστρέψαμε το όχημα σε άψογη κατάσταση, όντας και μπροστά από τον υπέροχο Νίκο Αγγλούπα με αντίστοιχο όπλο.
Τι άλλο; Ίσως κάπου, κάποτε, στο χώμα._ Στρατισίνο

http://www.4troxoi.gr/4t-classic/agonis ... -integrale


Σταματάω εδώ. :offtopic:
Άβαταρ μέλους
By belgarion
#266813
REALZEUS έγραψε:Εμπειρία
Ιστορία μου. Αμαρτίες μου, και τότε, το 1985, ούτε που κατάλαβα πώς βρέθηκα στο μπάκετ της ΜΟΜΟ Lancia 037, έπειτα από την ευγενική προσφορά του Γιώργου Μέλα, για μια ζωντανή και υπό πίεση αγωνιστική γνωριμία. Πίεση από το χρονόμετρο, και βέβαια από τον βασιλιά της ασφάλτου άλλοτε και τώρα, Λεωνίδα Κύρκο, που μοιραζόταν τη Valvoline Opel Manta του Alfa Service με τον Κώστα Φερτάκη. Με τον Ευθύμη Σάσσαλο σωματοφύλακα-συνοδηγό, εκτός από το άγχος του δανεικού και της φιλοσοφίας λειτουργίας του, σταθήκαμε και άτυχοι. Δοκιμή με τον πύραυλο δεν καταφέραμε να κάνουμε, προδομένοι από τον κινητήρα στην επίσημη διαδικασία αναγνώρισης του Αγίου Μερκουρίου -με κλειστό το δρόμο, παρακαλώ-, ενώ στον αγώνα το ατύχημα στο Δήλεσι μας αποσυντόνισε για τα καλά. Η χαριστική βολή ήρθε στην αφετηρία της Πεντέλης, όπου η αδυναμία μου να περάσω την 1η στο κιβώτιο είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουμε καθυστερημένα και με 2η, χάνοντας κάμποσα δεύτερα.

Το χαρήκαμε. Ήταν η εμπιστοσύνη του Γιώργου, το κέφι του Αντρέα Αρκέντη και το πάθος των Καρανικολαίων που ήρθαν να δέσουν με τη δική μας διάθεση να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία-εμπειρία ζωής για τον δημοσιογράφο-επαγγελματία οδηγό αγώνων. Εννοείται πως σε κάθε σέρβις έβρισκα τους μηχανικούς μου στη Nissan, που πείραζαν κυρίως τον Φέρτακα, ο οποίος έτρεχε με τη Γιωργάρα τότε στο χώμα, ενώ ενθάρρυναν τον Ευθύμη να με πιέζει και να με κρατάει ζεστό, ώστε να «βλέπουμε» τον «Λέα» και τo Manta, αυτοκίνητο σαφέστατα υποδεέστερο από το δικό μας.

Οδηγικά; Θυμάμαι πως σταθήκαμε καλά στη Ριτσώνα, κατά περίπτωση στον Άγιο, όπου ανεβήκαμε σβέλτα αλλά κατεβήκαμε σιγά τη μία φορά και άτσαλα τη δεύτερη, ενώ ουσιαστικά χάσαμε σε ειδικές με κεκτημένες, όπως στον «Παύλο», όπου ο «Λέας» πιστοποιούσε την ποιότητά του. Δύσκολο, απαιτητικό αυτοκίνητο. Έτρεμες μην το χάσεις μπροστά, ενώ ήξερες ότι έχανες αν το γυρνούσες πίσω, τη στιγμή που ήθελε εμπειρία και τρόπο για να αξιοποιήσεις τα συγκλονιστικά φρένα.
Θα ακουστεί ως ηττοπάθεια, αλλά ήταν σημαντικό ότι, αφού γλιτώσαμε τη φυλακή στην Αλίαρτο, όταν ζεσταίναμε λάστιχα ανάμεσα στα ταξί, παραδώσαμε-επιστρέψαμε το όχημα σε άψογη κατάσταση, όντας και μπροστά από τον υπέροχο Νίκο Αγγλούπα με αντίστοιχο όπλο.
Τι άλλο; Ίσως κάπου, κάποτε, στο χώμα._ Στρατισίνο

http://www.4troxoi.gr/4t-classic/agonis ... -integrale


Σταματάω εδώ. :offtopic:

Το κείμενο που έβαλες παίζει να είναι το πιο κατανοητό που έχει γράψει ever.Αν ήταν κλασσικός ΣΧ θα έπρεπε να ήμασταν εκεί για να καταλάβουμε με τι έτρεξε,ποιος το δάνεισε και πόσο έχασε απο τον Τζεκο...

.
Άβαταρ μέλους
By mmarkom
#266834 Η αποκρυπτογράφηση του κειμένου καταλήγει στο κλασσικό συμπέρασμα πως όταν το αμάξι έχει ικανότητες, είναι δύστροπο, θέλει πολλή προπόνηση, ο Δίας είναι στον Ερμή, οπότε
πάλι καλά που περάσαμε τον χομπίστα φραγκάτο που κάνει τη πλάκα του.'Οταν το αμάξι είναι ελλιπές σε σχέση με τον ανταγωνισμό (βλ. Μίκρα, 200 SX, κτλ) τότε βάζουμε το κεφάλι κάτω (σαν άλλοτε) γράφουμε κανα δυο καλούς χρόνους σε ειδικές που έχουμε λιώσει στις δοκιμές και στο τέλος υποκύπτουμε στην ανωτερότητα του εξοπλισμού του ανταγωνισμού.
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#266843
mmarkom έγραψε:βλ. Μίκρα,


ασε που ειχε περασει και τον Περ Εκλουντ με ιδιο αυτοκινητο.

mmarkom έγραψε: τότε βάζουμε το κεφάλι κάτω (σαν άλλοτε) .


αχαχαχαχα :lol: :lol: :lol: :lol:
Άβαταρ μέλους
By mmarkom
#266846 Ο οποίος με τη κοιλιά που είχε, είχε φτιάξει έξτρα υποβοήθηση και λόγω καταρράκτη τις έβλεπε όλες φυλαγμένες

dimviii έγραψε:
mmarkom έγραψε:βλ. Μίκρα,


ασε που ειχε περασει και τον Περ Εκλουντ με ιδιο αυτοκινητο.

mmarkom έγραψε: τότε βάζουμε το κεφάλι κάτω (σαν άλλοτε) .


αχαχαχαχα :lol: :lol: :lol: :lol:
Άβαταρ μέλους
By Giuseppe Busso
#268605

Λοιπόν, το πρωί έβγαλα το φίλτρο από το φιλτροκούτι και άφησα το κούμπωμα ανοιχτό.
Κάπως έτσι ακούγεται, αλλά επειδή το βίντεο είναι τραβηγμένο από κινητό που δεν είναι ο ιδανικός εξοπλισμός, χάνει η ποιότητα του ήχου σε σχέση με την πραγματικότητα.
Live είναι πόρωση.
Άβαταρ μέλους
By xenos
#268627 Εγώ είχα κάνει κάποτε το εξής τεστ. Έβγαλα όλο το φιλτροκούτι, πνίχτες κλπ. Έβαλα μια χοάνη που έκανε έτσι πορωτικό ήχο. :inlove: Νόμιζες ότι πάει σφαίρα!

Μετά από πολύ καιρό το ξανα έκανα εργοστασιακό. Το αμάξι πήρε τα πόδια του κατευθείαν. :lipsealed: :lol: Από τότε λέω μέχρι κανα φιλτράκι στο κουτί και τέλος.