- 12 Ιουν 2016, 17:40
#266811
Εμπειρία
Ιστορία μου. Αμαρτίες μου, και τότε, το 1985, ούτε που κατάλαβα πώς βρέθηκα στο μπάκετ της ΜΟΜΟ Lancia 037, έπειτα από την ευγενική προσφορά του Γιώργου Μέλα, για μια ζωντανή και υπό πίεση αγωνιστική γνωριμία. Πίεση από το χρονόμετρο, και βέβαια από τον βασιλιά της ασφάλτου άλλοτε και τώρα, Λεωνίδα Κύρκο, που μοιραζόταν τη Valvoline Opel Manta του Alfa Service με τον Κώστα Φερτάκη. Με τον Ευθύμη Σάσσαλο σωματοφύλακα-συνοδηγό, εκτός από το άγχος του δανεικού και της φιλοσοφίας λειτουργίας του, σταθήκαμε και άτυχοι. Δοκιμή με τον πύραυλο δεν καταφέραμε να κάνουμε, προδομένοι από τον κινητήρα στην επίσημη διαδικασία αναγνώρισης του Αγίου Μερκουρίου -με κλειστό το δρόμο, παρακαλώ-, ενώ στον αγώνα το ατύχημα στο Δήλεσι μας αποσυντόνισε για τα καλά. Η χαριστική βολή ήρθε στην αφετηρία της Πεντέλης, όπου η αδυναμία μου να περάσω την 1η στο κιβώτιο είχε ως αποτέλεσμα να ξεκινήσουμε καθυστερημένα και με 2η, χάνοντας κάμποσα δεύτερα.
Το χαρήκαμε. Ήταν η εμπιστοσύνη του Γιώργου, το κέφι του Αντρέα Αρκέντη και το πάθος των Καρανικολαίων που ήρθαν να δέσουν με τη δική μας διάθεση να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία-εμπειρία ζωής για τον δημοσιογράφο-επαγγελματία οδηγό αγώνων. Εννοείται πως σε κάθε σέρβις έβρισκα τους μηχανικούς μου στη Nissan, που πείραζαν κυρίως τον Φέρτακα, ο οποίος έτρεχε με τη Γιωργάρα τότε στο χώμα, ενώ ενθάρρυναν τον Ευθύμη να με πιέζει και να με κρατάει ζεστό, ώστε να «βλέπουμε» τον «Λέα» και τo Manta, αυτοκίνητο σαφέστατα υποδεέστερο από το δικό μας.
Οδηγικά; Θυμάμαι πως σταθήκαμε καλά στη Ριτσώνα, κατά περίπτωση στον Άγιο, όπου ανεβήκαμε σβέλτα αλλά κατεβήκαμε σιγά τη μία φορά και άτσαλα τη δεύτερη, ενώ ουσιαστικά χάσαμε σε ειδικές με κεκτημένες, όπως στον «Παύλο», όπου ο «Λέας» πιστοποιούσε την ποιότητά του. Δύσκολο, απαιτητικό αυτοκίνητο. Έτρεμες μην το χάσεις μπροστά, ενώ ήξερες ότι έχανες αν το γυρνούσες πίσω, τη στιγμή που ήθελε εμπειρία και τρόπο για να αξιοποιήσεις τα συγκλονιστικά φρένα.
Θα ακουστεί ως ηττοπάθεια, αλλά ήταν σημαντικό ότι, αφού γλιτώσαμε τη φυλακή στην Αλίαρτο, όταν ζεσταίναμε λάστιχα ανάμεσα στα ταξί, παραδώσαμε-επιστρέψαμε το όχημα σε άψογη κατάσταση, όντας και μπροστά από τον υπέροχο Νίκο Αγγλούπα με αντίστοιχο όπλο.
Τι άλλο; Ίσως κάπου, κάποτε, στο χώμα._ Στρατισίνο
http://www.4troxoi.gr/4t-classic/agonis ... -integraleΣταματάω εδώ.